Zwangerschap: Rozewolk of Donderwolk?

Het lijkt wel of iedere zwangere vrouw het helemaal geweldig vind en alle kwaaltjes ondergaat als of het niets is……Maar is dit werkelijk wel zo? Of hebben deze vrouwen een masker op?

Ik ben nu zwanger van mijn tweede en ik moet nu toch echt gaan toegeven dat ik een van die vrouwen ben die met een masker op de zwangerschap beleef! Voorop gesteld: Ik ben heel erg blij dat ik dit kindje verwacht en het zal bijna klinken als een verontschuldiging voor wat ik hierna ga schrijven maar ik prijs mezelf ontzetten gelukkig dat ik 2keer zwanger mag zijn via IVF! Zoveel geluk hebben echt niet alle stellen en dat ben ik me heel erg bewust. MAAAAR! Ik ben nu 27wkn zwanger en ik ben het echt zat!

Ik ga het uitleggen, en ook dit voelt aan als een verdediging maar ik weer 100% zeker dat er meer vrouwen zijn die zich in een of meerdere dingen kunnen vinden waarom ik nu klaar ben met de zwangerschap:

-          Gierende hormonen: ik herken mezelf amper meer. Ik huil overal om en ik word overal onredelijk boos over. Het is alsof ik van een afstandje naar mezelf sta te kijken en weet dat het niet normaal is hoe ik reageer maar ik heb er totaal gen controle over.

-          Zwangerschapsmisselijkheid: In mijn geval wat het overmatig zwangerschapsbraken, en soms zo erg dat ik niet meer voor mijn kindje kon zorgen. Ik kwam vaak de badkamer niet uit……….joepie! Leuk hoor we zijn zwanger!

-          Zwangerschapsangsten: Ja dat hebben ze je echt niet verteld dat weet ik zeker, maar het is een grapje van de natuur dat je bang word voor van alles en niks. Bang om een ongeluk te krijgen, bang om aangevallen te worden, bang om overvallen te worden. Bang om je kind te verliezen, bang voor het moederschap. Je twijfelt 24/7 over of je dit wel kan, zal je wel een goede moeder worden, was een 2de wel zo’n goede beslissing………en vul de rest zelf maar in. Ik denk dat ik er zo wel 1000 kan verzinnen.

-          Dromen: Ook zo’n leuke! Je krijgt nachtmerries over dingen waar je normaal niet eens over na zou denken laat staan over dromen. Het is zo levens echt dat je badend in het zweet wakker kan worden en de eerste uren ook niet meer in slaap kan komen.

-          Brandend maagzuur: Is er iets wat irritanter is? Ik kan niks bedenken hoor. Er zijn tal van tips uit grootmoeders boek en er is er geen een die goed helpt. Ik heb zelfs maagzuur remmers gekregen van de gynaecoloog en zelf dat helpt niet.

-          Na 25wkn komt je baarmoeder tegen je maag aan te liggen: Ook echt een super ervaring die ik niet had willen missen hoor……….of toch wel? Als ik maar even te veel gegeten heb dan heb ik het gevoel dat het eten mijn slokdarm niet verlaat. Heel handig als je onwijs veel zin hebt in 1001 dingen die heel slecht voor je zijn maar die onder het mom van “ik ben zwanger” zou mogen eten. Nou niet dus! Als ik ’s avonds na 8uur nog wat lekker eet dan kan ik zeker weten niet slapen. En gisteravond was het zelfs zo erg dat ik er weer van moest overgeven.

-          Bandenpijn: Heb je niet elke maand enorme menstruatie pijn heb je wel elke dag banden pijn omdat je kindje aan het groeien is. Je mag alleen een paracetamolletje nemen, alsof dat helpt, en verder kan je onder een warme douche gaan staan in de hoop dat het beter word.

-          Moe moe en nog eens moe: Je zou de hele dag wel kunnen slapen en als je ’s nachts heerlijk licht te slapen moet je plassen! Waar is dat nou weer goed voor ;-)

Misschien zou iemand anders de lijst af willen maken? Ik kan ook nog zo’n lijst maken over de angsten voor de bevalling maar daar begin ik nog maar niet aan. Ik probeer nog niet te veel stil te staan bij de bevalling omdat die vorige keer niet zo heel goed is gegaan.

Ik, als eeuwige positieveling, wil nog wel wat leuks zeggen over mijn zwangerschap en wat ik er van vind: Ik voel me zo mooi! Ik vind die buik geweldig mooi staan en ik draag hem vol trots. Maar ik weet ook dat veel vrouwen zich juist heel onzeker voelen door het extra gewicht en het veranderen van hun lichaam. Ik kan alleen zeggen: ga naar een goede winkel met positiekleding en laat je goed adviseren. Ik durf te zeggen dat de dames die daar werken heel veel van je onzekerheden kunnen wegnemen door de juiste BH en kleding die met je mee groeit.

Tot slot: ik ben aan het af tellen tot ik mag bevallen, niet omdat ik nieuwsgierig ben naar mijn kindje maar omdat ik de zwangerschap zat ben!

9 jaar geleden

Ohh zo waar! Ik kon helemaal niks eten bij Suzannah zelfs het vloeibare bleef er nauwelijks in....het enige wat enigzinds ging was cola en chocola en dat mocht ik eten......sterker nog ik mocht eten wat ik wilde als het er maar in bleef. Wat ik het zwaarste vond was dat iedereen zich zorgen maakte om de baby! Wat nauw de baby dacht ik dan....die pakt wel hoor, wees maar niet bang die komt niks te kort! Ik kom te kort. En dan stonden ze me aan te staren....hahaha Nu kan ik er om lachen maar wat heb ik me rot gevoeld de hele zwangerschap!

9 jaar geleden

Ik had deze blog over het hoofd gezien denk ik destijds. Maar het is helemaal waar. Niemand verteld je dat een zwangerschap ook minder leuke kanten heeft wat nog zacht is uitgedrukt. Je kan echt in angst zitten en slapeloze nachten hebben. Als je ergens gaat eten zitten ze nog net niet het eten in je mond te proppen omdat je toch moet eten voor minimaal 2? Terwijl je al propvol zit van die paar happen en je de rest wil laten staan omdat je anders zo'n last krijgt van maagzuur en braakneigingen. Zo kunnen we nog wel even doorgaan denk ik ;-)

11 jaar geleden

Ik wil ook niet meer! Ben nu 12 weken, maar al 10 weken super-misselijk met minimaal 4x per dag overgeven. Mijn beste week was de week die ik in het ziekenhuis heb gelegen... Ik ben de misselijkheid moe, het selectieve eten, het hopen dat ik genoeg eten binnenhoud om mezelf geen schade toe te brengen... Begrijp me niet verkeerd: dit is een supergewenste en geplande zwangerschap. Het kindje wil ik echt heel graag en kan niet wachten tot het in mijn armen ligt. Maar deze ellende heb ik nu wel gezien en we zijn nog niet eens op een derde. Beu...

11 jaar geleden

Hoi Renaat, Bedankt voor je reactie. Ik weet zeker dat ik vast niet de enige ben die er zo over denkt. Helaas is mijn kijk op de zwangerschap niet heel veel positiever geworden....... Ik kijk wel onwijs uit naar dit kleintje en dat maakt het dat ik het vol weet te houden ;-) Groetjes, Sandra