Terug
Blog header image

Wel of niet voor een derde gaan?

Kunnen wij het aan een derde? Wil ik wel echt een derde? Ik twijfel zo erg over de praktische kant van 3 kinderen.
nijn81
6 jaar geleden

Herkenbaar. Hoewel ik me niet echt zorgen maakte over de praktische zaken zoals drie kindjes in een auto. Maar wel over zaken als vrijheid inleveren. En bij ons is het juist mijn man die er niet voor wil gaan.... Lees mijn blog maar eens. Misschien haal je er voor jezelf ook iets uit. Sterkte met deze beslissing. Ik denk niet dat je spijt krijgt van welke keuze dan ook. http://www.mamaplaats.nl/blog/gevoel-en-verstand-botsen-wat-betreft-een-derde-kindje

Anouk1989
6 jaar geleden

Mijn partner wilde geen derde ... toch na 6jr onverwacht zwanger geraakt ... over paar weken uitgerekend. We moeten idd een andere auto aanschaffen maar verder zie ik er niet tegenop. De oudste is 8 en mijn dochter is 6 .... zal aandacht moeten delen maar dat gaat denk ik vanzelf. Het is afwachten hoe het zal gaan.

Joycies
6 jaar geleden

Kan je hier niet bij helpen. ik heb er eentje, maar wel een klas van 26 kleutertjes. Succes met de keuze!

kusjesvanmamma
6 jaar geleden

Wij hebben er onverwacht nog een derde bij gekregen 2 jaar geleden. En hoewel het niet in onze planning zat vinden er het echt ontzettend leuk met zijn 5-en. Het valt mij 100% mee, ook vond ik de overstap van 1 naar 2 kinderen veel groter dan van 2 naar 3 kinderen.

Threelittlegirls
6 jaar geleden

Na 2 meisjes voelden wij dat ons gezin compleet was. Ik twijfelde eigenlijk niet over een 3de en mijn vriend ook niet. Onze oudste is nu net 2 en de jongste 13 maanden, en in augustus verwachten we ons 3de kindje. Totaal onverwacht bleek ik toch zwanger en moesten we ons beeld van een gezin bijstellen naar 3 kinderen. Nu ik gewend ben aan het idee ben ik niet bang dat het niet gaat lukken, ondanks dat onze jongste tot voor kort een zeer slechte slaper was. Ik sta er ook regelmatig alleen voor en ja ook ik word weleens hor en dol van 2 gillende kleintjes, maar ik denk dat de overgang van 1 naar 2 zwaarder was dan straks van 2 naar 3. De praktische kant is dat we een andere auto moeten aanschaffen maar voor ons hoeft dat niet direct, we doen nu ook veel lopend. En ons huis is te klein tenzij we 2 kinderen bij elkaar leggen. Dus waarschijnlijk doen we dat tot we een groter huis vinden of genoeg gespaard hebben om te verbouwen. Over 26 weken kan ik je meer vertellen over hoe het in de praktijk is ;-)

EvaD
6 jaar geleden

Wat een lastige keuze. Ik zelf wil absoluut een 3e, daar heb ik altijd over gedacht. Een nieuwe auto zit in de planning, nog 1 kamertje is leeg. Qua vrijheid inleveren; dat gebeurd inderdaad wel, maar goed.. Heb me altijd voorgehouden dat we nu even drukke jaren krijgen, maar op een dag wordt dat makkelijker. Succes in jullie keuze!

Lindsy83
6 jaar geleden

Zelf zou ik naar mijn hart luisteren. Kinderen zijn over het algemeen niet praktisch en er kan altijd iets veranderen waardoor dingen er weer anders voor komen te staan. Maar het is jouw lijf en jouw gezin, dus je zult toch echt zelf de keuze moeten maken ;) Succes!

rebo1982
6 jaar geleden

ik lees even mee. Ik zit een beetje in hetzelfde schuitje... Hoewel hier ook nog iets in de randvoorwaarden (ruimte in huis) gedaan moet worden. Ik vroeg het laatst aan twee bevriende mama's met drie kinderen die unaniem 'doen!' zeiden. Ze waren beiden blij met hun gezin met drie (actieve!) kinderen.... Dat maakt bij mij wel dat ik toch die derde wel wil....

rianniepannie
6 jaar geleden

Ik wilde er altijd 4.. mijn man vond 2 ook wel genoeg.. compromis van 3 dus.. Alleen werd ik uiteindelijk onverwachts vlak na de bevalling van de 3e zwanger van de 4e.. dus dat praktische van hoe doe je dat met 3 veranderde naar 4.. 3 valt wel mee.. In onze 5ps auto moest de baby voorin, en ml achterin tussen de 2 autostoeltjes inzitten.. zo hebben we t nog een jaar kunnen redden met 3 kids.. En qua aandacht tsja dat blijft altijd lastig.. ook al met 2 vind ik... Nu met 4 helemaal lastig.. en dan ook nog een huishouden, partner en jezelf.

Anoniem
6 jaar geleden

Ik heb drie kleine Kindjes en ben zwanger van de vierde. Persoonlijk als jullie het beide willen denk ik wel dat je het zou kunnen. Het is gewoon net iets meer plannen als met twee kinderen. Maar de keuze ligt natuurlijk bij jullie. Het is in begin wennen maar als je eenmaal gewent bent loopt het van zelf zo heb ik het ervaren.

Blog header image

Terugkomende pijn in haar wijsvinger

Is het haar hypermobiliteit of toch haar ‘triggerfinger’?

Toen Lize met 29 weken werd geboren heeft ze redelijk een stabiel herstel/aansterken doorlopen. Ze had wat langer ademondersteuning nodig, geelzucht en een lichte infectie maar verdere complicaties werden haar gespaard.


Op een ochtend, toen Lize ondertussen 31 weken was en van de IC in Amsterdam naar de Post IC in Alkmaar was verhuisd, zagen we dat ze haar rechter wijsvinger krom hield. Eerder zat deze constant in het tape door de infusen en hierdoor was het ons eerder niet opgevallen. Ze opende haar hand, al haar vingers strekte mooi recht behalve haar wijsvinger. Deze ging niet mee. Het leek vast te zitten. We gaven dit gelijk aan bij de verpleegkundige en binnen no-time stonden de arts en fysio er. De fysio probeerde voorzichtig de vinger te strekken. Dit lukte deel maar ging heel stroef, ook gaf hij halverwege een soort van knakje. De fysio wilde nog even het één en ander opzoeken en zich verdiepen. Al snel kregen we oefeningen en het zou gaan om een triggerfinger. Een foto was niet nodig. Het was hopen dat, naar mate Lize groter zou worden, er meer ruimte in haar vingertje zou ontstaan voor de beweging. Als dit niet zou gebeuren, dan moest ze geopereerd worden om haar vinger goed te kunnen gebruiken.

Weer hadden we een engeltje op onze schouder want binnen een paar weken kon ze de vinger zo goed als zelf strekken. Groeien in combinatie met oefeningen hadden voor het gewenste resultaat geleid.


Enkele maanden later, eenmaal thuis kon de fysio afscheid van ons nemen en kwam de TOPfysio over de vloer (deze kwam maandelijks bij Lize langs ivm vroeggeboorte voor de 30w). Vrij snel kregen we van haar te horen dat Lize wat hypermobiel voelde en dit werd later ook bevestigd door de kinderarts. Met deze twee bovenstaande ‘pijntjes’ in mijn achterhoofd maak ik me de laatste weken een beetje zorgen om ons meisje. Ze roept namelijk constant ‘au’ of begint te huilen en grijpt dan naar…. haar triggerfinger. Nu weet ik dat ze ook pijn kan hebben van haar hypermobiliteit maar mijn moedergevoel zegt dat ik beter het zekere voor het onzekere kan nemen. Ik ga morgen contact opnemen met de kinderarts. Je kindje pijn zien hebben is het ergste wat er is 🥺..