Blog header image

Wat als je denkt dat je niet zwanger kunt worden?

We waren net getrouwd en toen besloten we om maar te gaan stoppen met de pil. We hoopte dat we snel zwanger zouden worden, maar helaas was dat niet het geval. Na anderhalf jaar zijn we toch maar naar de huisarts gegaan. En deze verwees ons meteen door naar een kliniek.

We hebben daar toen meteen een afspraak meegemaakt. Dit vonden we best wel spannend. Toen we daar de eerste keer op gesprek kwamen, hebben we een heel fijn gesprek gehad en ben ik ook meteen onderzocht. Bij mij leek alles in orde. Ze moesten dus verder onderzoeken waar het probleem vandaan kwam. De volgende keer moest mijn man onderzocht worden en hij werd door verwezen naar het ziekenhuis. Maar ook bij hem lag het probleem niet.

Dus wat nou? Van de arts kregen we wel te horen dat van de 10 stellen bij wie het niet lukt om zwanger te worden: dat het probleem bij 30% bij de vrouw ligt, 30% bij de man, 30% bij beiden en van 10% weten ze het niet. Het lijkt er dus op dat we bij die laatste 10% horen.

Bij mij werd bloed afgenomen om te kijken of mijn hormonen in orde waren en dat bleek ook het geval te zijn. Het voordeel hiervan was, dat ik geen hormonen hoefde te slikken.

We zijn daarna in mei begonnen met IUI behandelingen. Hierbij wordt het zaad op het juiste moment bij de vrouw ingebracht. Hiervan hebben we 13 behandelingen gehad, zonder ook maar enig resultaat. Sommige behandelingen hebben we met extra hormonen gedaan, maar ook dit had geen effect.

Na 13 behandelingen hebben we besloten om alles even stop te zetten en even tot rust te komen. Ik zelf had dit echt wel even nodig. We hadden meteen door kunnen gaan met IVF, maar dat durfde ik zelf nog niet aan.

Ondertussen hoorde we van veel mensen dat ze zwanger werden en dat deed ons toch wel veel verdriet. Want waarom lukt het bij ons niet. Naarmate de jaren verstrijken ga je er toch bij neerleggen en een heel klein beetje accepteren dat het niet gaat lukken. Op een gegeven moment hielden we ook niet meer bij wanneer ik aan het menstrueren was.

De artsen hadden inmiddels wel tegen ons gezegd dat er een wonder moest gebeuren wilde ik zwanger worden. Want het leek er op dat mijn baarmoederslijmvlies te dun was om een embryo te laten innestelen. Maar ze vertelde er nog wel bij dat een goed embryo zich altijd in kan nestelen. Dus dat was onze laatste strohalm.

Omdat we er niet meer zo mee bezig waren, wisten we niet meer wanneer ik voor het laatst had gemenstureerd. Ik vond het al wel een tijd geleden, maar mijn man had het idee dat het pas drie weken geleden was. Ik wilde uit voorzorg toch een test doen. En deze test hebben we op moederdag 2011 gedaan. En deze gaf aan dat ik al meer dan drie weken zwanger was. Allebei konden we het niet geloven. Dus maandag maar naar de kliniek gebeld en daar kon ik donderdag terecht voor een echo.

Die donderdag ben ik er naar toe gegaan en helaas kon mijn man niet mee. Ik kreeg een echo en die liet duidelijk zien dat ik zwanger was. En al zeven weken, dus ik was al veel verder dan wij dachten.

Wat waren wij blij met deze uitslag, maar ook onze ouders. Het was bijna niet meer verwacht, maar er was een wonder gebeurd. De zwangerschap verliep verspoedig. Ik ben bijna niet misselijk geweest. Mijn man merkte weinig aan mij, behalve dan dat mijn buik behoorlijk groeide. In het totaal ben ik 25 kilo aangekomen, ik hield dan ook veel vocht vast.

En uiteindelijk is onze kleine meid net na kerst geboren. Ze was helemaal gezond en we genieten nog steeds heel erg van haar.

Ik wil alleen maar met dit verhaal zeggen. Soms denk je dat dingen niet meer lukken, maar blijf toch een klein beetje dromen dat het misschien nog lukt. Wie weet komt dan ooit je droom wel uit. Bij ons was dat wel het geval...

10 jaar geleden

wouw wat een verhaal. fijn dat jullie eindelijk jullie langverwachte dochtertje hebben mogen verwelkomen

10 jaar geleden

Wat een prachtig verhaal! Ik heb mijn verhaal hier op gegeschrevenhttp://www.mamaplaats.nl/zwanger/zwanger-worden/problemen-om-zwanger-te-raken/wat-als-zwanger-worden-niet-vanzelf-gaat/ Wij dachten ook nooit kinderen te zullen krijgen en uiteindelijk hebben we nu 2 mooie meiden! Ik ben ook heel dankbaar dat de wetenschap van IVF/ICSI er is anders waren onze meiden er nooit gekomen!

10 jaar geleden

Wat een super fijn einde van het verhaal. Bij ons heeft het ruim 5 jaar geduurd. Iui met en zonder hormonen, IVF en icsi...helaas allemaal gehad. Onze Fleur is inmiddels 14 maanden en was de laatste crio ( ingevroren bevruchte cel) van onze derde icsi poging. Met grote dank aan de wetenschap :-) Succes voor iedereen die om wat voor reden dan ook hun wens (nog) niet in vervulling heeft zien gaan.

10 jaar geleden

Heb je verhaal gelezen met een traantje.... wat fijn voor jullie dat jullie wens uit is gekomen.. het kan zo anders zijn bij anderen... wij hadden zogezegd een geweldig mooi cadeautje, niet gepland, en in eerste instantie niet gewenst.. maar wat zijn we blij met haar.. voor geen goud willen we haar missen..