Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Onzeker over 20-weken echo

Bij de eerste zwangerschap zag ik deze echo als een soort pretecho waar ik naar uit keek, nu ben ik best onzeker en verheug me er niet echt op maar zie er juist tegenop.

Bij mijn eerste zwangerschap kon ik niet wachten tot het eindelijk het moment voor de 20-weken echo was. Ik vond het hartstikke spannend en had er veel zin in. Ik zag het eigenlijk als een soort pretecho, kijken hoe het met de kleine was, misschien wel zien of het een jongen of meisje werd, gewoon hartstikke leuk! Nu ben ik voor de tweede keer zwanger, wederom zeer moeizame zwangerschap maar toch anders dan de vorige keer. Hoewel ik waanzinnig blij ben dat er nog een kindje in mijn buik zit (waren er eerst twee, vandaar) kijk ik eerder tegen de 20-weken echo op dan dat ik me erop verheug.

Of het een jongetje of een meisje werd maakte me de eerste keer niets uit. Ik was enorm enthousiast toen ik hoorde dat het een jongetje was, maar ik weet zeker dat ik net zo enthousiast had gereageerd met het tegenovergestelde nieuws. Ook nu maakt me dat op zich niet uit, jongetje/meisje, ik wilde graag een kindje en wat het geslacht ook is, is het even welkom. Enige reden om het te willen weten is dan ook puur praktisch. De kinderkamer was al klaar nog voordat ik zwanger werd, meteen bij verhuizen een muurschildering gemaakt en het oude kamertje van de oudste er opgebouwd. Alleen staat dat kleine kamertje stapelvol met dozen met te kleine kleding en speelgoed waar de oudste te groot voor is. Het is natuurlijk wel zo handig om te weten wat we wel en niet hoeven te bewaren. Gezien het verloop van beide zwangerschappen (enorm ziek, uitdroging, ziekenhuisopname) komt er namelijk geen derde meer. Ik denk dat ik waanzinnig dankbaar mag zijn als het lukt om twee gezonde kinderen op de wereld te zetten en ga niet onnodig risico lopen dat mijn lever en nieren wellicht een volgende keer blijvend beschadigd raken alleen omdat ik ooit de getallen 3 of 5 in mijn hoofd had.

Het enige dat ik voel bij de 20-weken echo is dat ik enorm tegen de autorit op zie. Door de zwangerschap voelt soms 50 rijden al alsof ik in een achtbaan zit en is reden voor extra misselijkheid en overgeven. Ook tegen het ziekenhuis zie ik op. Ik ben te zwak om zelf te lopen, te duizelig om met de 'hulpautootjes' die er rond rijden naar de juiste afdeling gebracht te worden, dus ik zal in een rolstoel geduwd worden door mijn moeder. De lift is een volgende 'obstakel', want waar ik normaal gesproken nergens last van heb, is ook dat reden tot overgeven en flinke extra duizeligheid.

Nu maar hopen dat als ik morgen de echo heb gehad ik er toch heel anders over denk. Dat ik het gewoon heerlijk vind om ons lieve kleintje weer even te kunnen zien en dat ik mijn tegenzin zodra ik hem of haar zie helemaal vergeten ben...

10 jaar geleden

Bedankt allemaal voor de lieve reacties! Echt iets te genieten is er inderdaad niet Anouck. Natuurlijk ben ik blij als ik m'n kindje voel bewegen, maar eigenlijk heb ik er nu meer zoiets bij van 'het leeft dus nog ondanks alles' dan dat ik denk 'waaw, moet je dat wondertje voelen', terwijl ik dat laatste zou willen denken, want ik ben zo ontzettend blij dat het gelukt is nog eens zwanger te worden. Kort samengevat was gelukkig alles goed met het kindje, met mij niet (surprise...) en de placenta ligt voor de uitgang dus als er niets veranderd wordt het een keizersnede. Een tegenvaller omdat ik heel graag weer thuis wil bevallen, maar aan de andere kant, als dat me verder wel een gezond kindje oplevert...

10 jaar geleden

Dank je Stuiter voor je reactie. Zelf rijden is zeker geen optie, ben zo duizelig dat ik niet veilig aan het verkeer kan deelnemen. Heb wel ontdekt dat ik me achterin beter voel, dus zit daar nu steeds. Alle beetjes helpen.

10 jaar geleden

Heel veel sterkte en succes morgen!

10 jaar geleden

Heel veel sterkte meid!