Terug
Blog header image

Nog steeds geen rode vlag...

Bij mij is de rode vlag al nu al 19 maanden niet meer uitgeweest. Aan de ene kant heel fijn, aan de andere kant heel lastig...

Bij mij is de rode vlag al nu al 19 maanden niet meer uitgeweest

Voordat ik zwaner raakte wist ik natuurlijk wel al dat je tijdens je zwangerschap even niet meer geplaagd zou worden met de maandelijkse kwellingen die bij je vruchtbaarheid horen. Wat ik echter niet wist is dat dit nog heel lang weg kan blijven, nadat je bent bevallen. Afgezien van de 6 weken direct na je bevalling natuurlijk. Maar die reken ik niet mee als echte menstruatie. Want ja dit komt gewoon doordat je baarmoeder weer aan het herstellen is. Ik had verwacht dat ik toch ongeveer een maand later weer gewoon zou menstrueren. Nou niet dus. Mijn laatste keer is in april 2014 geweest. Wat klinkt dat al weer ver weg! 19 maanden gelden dus. Nou mis ik het gebeuren op zich heus niet hoor. De krampen in je buik, die soms uitstralen naar je rug. De puisten die op je gezicht als paddestoelen naar buiten schieten. Het gedoe in de wc... En vooral niet de sterk wisselende emoties! Het ene moment ben je extreem blij om daarna om het minste of geringste in huilen uit te barsten of ontzettend boos te worden. Mijn vriend mist dit ook echt niet trouwens ;)

Maar dan het volgende. Op school werd mij geleerd dat je deze cyclussen nodig hebt om zwanger te worden. En gezien wij nog graag een tweede willen hebben en daar het liefste niet nog jaren op willen wachten hebben we nu een klein probleempje. Natuurlijk heb ik ook wel gelezen dat er veel vrouwen zijn, die ondanks het uitblijven van de menstruatie toch zwanger zijn geraakt. En ook dat dit kan komen doordat ik nog borstvoeding geef. Zelfs dat je niet zwanger kunt raken als je borstvoedign geeft. Er zijn echter veel vrouwen die hebben bewezen dat dit echt niet altijd zo is. Maar hoe langer het duurt, hoe meer ik me af vraag of het ons wel gegunt is... Omdat ik nu niet van de cyclus uit kan gaan om erachter te komen of het al 'raak' is, doe ik nu elke maand op dezelfde datum een test. Tot nog toe steeds negatief.

Ook heb ik verhalen gelezen van vrouwen die ondanks negatieve testen toch zwanger waren. Dan krijg ik weer hoop dat de test misschien fout zat. Mijn ouders willen ook heel graag dat ik weer zwanger word. Mijn moeder stelde zelfs al voor om anders maar te gaan stoppen met borstvoeding. Dit ga ik dus niet doen. Hoe graag ik nog een tweede wil. Ik wil niet om die kans te vergroten ons kleine mannetje waar we numee gezegend zijn die voeding ontnemen. Hij doet het er nog heel erg goed op en we genieten er beide van. Ook zou ik me echt schuldig voelen als ik hiermee zou stoppen en het alsnog niet zou lukken om zwanger te worden. Daarbij komt, dat er dus ook nog genoeg vrouwen zijn die het wel lukt, terwijl ze gewoon borstvoeding geven. Dus hoop ik maar dat ik ook bij die catagorie hoor. Ondertussen ben ik mijzelf wel een beetje gek aan het maken. Als ik iets vreemd ruik, denk ik gelijk, oh dat had ik de eerste keer ook! Het is nu vast zover! Of ik voel plofjes in mijn buik en ben er heilig van overtuigd dat dat toch echt een nieuwe baby moet zijn. Zelfs als ik even wat eerder moe ben of hoofdpijn heb denk ik gelijk dat dit wel moet komen doordat het nu dan zo ver is. Ik ga dan helemaal voorbij aan het feit dat dit ook heel goed bijwerkingen kunnen zijn van de soms gebroken nachten met ons zoontje door bijvoorbeeld zijn tandjes.

Tot nog toe heeft het dus nog niet zo mogen wezen. Als ik online een test doe waarbij je de kenmerken in moet vullen, dan hadden we inmiddels onze tweede al moeten hebben ;) Maar deze testen houden geen rekening met vrouwen die lacteren, dus ja echt betrouwbaar is het zeker niet. De echte testen blijven vooralsnog negatief. En afgezien van de restanten van mijn vorige zwangerschap is er ook nog zeker geen buikje te ontdekken... Ik zou echt zo blij worden als de volgende test wel positief is! Ik heb zelfs voor de zekerheid al een iets te groot shirtje voor ons zoontje met de aankondiging dat hij grote broer word (in de aanbieding) gekocht. Als mijn vriend dan van zijn werk thuis komt en het is zo ver, dan heeft hij dit shirtje aan en wacht ik af tot mijn vriend het door heeft. Ik zie het al helemaal voor me! Dit shirtje is trouwens maat 86 en ons mannetje gaat bijna over op 80... Ik hoop dus niet dat het nog een jaar gaat duren voor het zo ver is. Niet alleen vanwege het shirtje hoor. Die zou ik anders best nog kunnen verwerken in een ander shirt als het niet meer past. Maar wel omdat we zo graag hadden gezien dat het leeftijdsverschil niet veel groter zou zijn dan ander half jaar...

Het kan natuurlijk ook gebeuren dat het voor ons niet bedoeld is om een tweede te krijgen. Ik heb altijd de instelling dat alles gebeurt met een reden. Dus als dat het geval is, vind ik het zeker erg jammer, maar ik zou er uiteindelijk wel vrede mee hebben. Blijkbaar is het dan beter om gewoon 1 geweldige zoon te hebben. Dus tot de tijd dat ik mag gaan gaan bloggen over mijn volgende zwangerschap, vergeet ik zeker niet om te genieten van het geweldige gezin dat we nu al hebben!

Als iemand ondertussen nog tips heeft die niet onder de catagorie broodje aap verhaal vallen om zwanger te raken hoor ik het graag ;) 

miesje1992
7 jaar geleden

Tot verkort menstueerde ik ook niet. Heb toen een spiraaltje laten plaatsen omdat ik niet zwanger mag worden ivm keizersnede. Vlak na de plaatsing kwam het bij mij opgang. Typisch hormoonhuishouding. Ook heb ik borstvoeding gegeven waardoor het schijnt langer uit te blijven. Ik weet niet of je hier iets aan hebt maar dit is mijn ervaring. Succes met zwanger worden.

Lindsy83
7 jaar geleden

dank je wel voor je reactie. Als het te lang gaat duren zou ik inderdaad misschien eens kunne kijken naar iets wat de hormoonhuishouding weer op gang helpt. Hoe lang mag je eignelijk niet zwanger worden na een keizersnede?

miesje1992
7 jaar geleden

Ik mag een jaar niet zwanger worden na de keizersnede. Ben voorlopig ook nog niet toe aan een tweede (maar sluit een tweede niet uit). Mijn zoontje is bijna 6maanden (op een week na) en een verrassing dus eerst maar van deze bij komen en genieten.

Joycies
7 jaar geleden

Een vriendinnetje van mij heeft dat ook. Heel lastig.. ook zij wilt een tweede. Heel veel succes ermee. Ik kan je helaas geen tips geven.

Lindsy83
7 jaar geleden

Toch bedankt voor je reactie :)

Joycies
7 jaar geleden

Een jaar....

Lindsy83
7 jaar geleden

Dank je wel! Wie weet is het voor jullie nu ook toch nog weggelegd. Het leven loopt vaak anders dan je verwacht :) Dat temperaturen zou ik inderdaad ook wel een kunnen proberen. Ik zal me daar even wat verder op in lezen ;)

rebo1982
7 jaar geleden

Jouw zoontje is net iets jonger dan de mijne en ik ben ook nog niet ongesteld geworden (door de borstvoeding?) Bij mijn oudste duurde het tot 9 maanden en toen kwam het weer op gang, met horten en stoten. Nu nog niet. Ik wijt het op dit moment aan een goeie griep en veel gewicht (onbedoeld) kwijt te zijn geraakt in combinatie met borstvoeding. Gek is het dus niet dat je nog niet ongesteld geworden bent als je het mij vraagt. Leuk is anders, zeker als je zo graag wilt! Succes Ik hoop dat we snel een succes story mogen lezen

Lindsy83
7 jaar geleden

Bedankt voor je reactie. Ik denk inderdaad toch dat het door de borstvoeding komt. Maar wie weet hebben we ondanks dat de cyclus het nog even af laten weten wel succes. Ik houd jullie zeker op de hoogte ;)

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
1 dag geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Waar hoor ik nou bij?

Na het overlijden van onze dochter worstel ik hiermee

Onlangs had ik een gesprek met een aantal vrouwen aan de lunchtafel. We hadden het over seizoenen. Een vrouw vertelde over dat haar kinderen groot waren en al uit huis en ze met pensioen was gegaan. Een nieuw seizoen. Ineens raakte me dit. Tranen branden in mijn ogen. Ik moest terugdenken aan de tijd dat Rachel overleden was en ik ineens in een ander seizoen kwam. Met dat ze overleden was, was ook het seizoen over van moeder zijn van een baby. Ik was moeder geworden en ik had een baby gekregen, ik ben moeder, maar er is geen kindje meer om voor te zorgen. Een seizoen van diepe rouw kwam, een seizoen van niet weten hoe verder te gaan. Het verlangen en het gevoel dat ik ook wilde praten over mijn baby met andere mensen, maar het was soms best lastig om daar gewoon over te kunnen praten. Soms moest ik voor mezelf ook over een drempel stappen, want op het moment dat je vertelt dat je kindje overleden is, wordt het toch wel wat ingewikkelder, terwijl ik ook de blijdschap in mijn hart had, omdat ik moeder geworden was van een heel mooi meisje. Die vreugde wilde ik ook delen, dus dat deed ik dan ook regelmatig.

Vriendinnen om me heen waren ook net weer moeder geworden, maar de vreugde van onze baby's samen kon ik niet delen. Daarin ben ik nooit gezellig samen op visite geweest en om te kijken hoe groot onze kinderen al weer waren geworden. Ineens deed het weer zeer in mijn hart. Ik begon aan de vrouwen aan de lunchtafel te vertellen hoe dat voor mij was geweest. Dat ineens het seizoen van kersverse mama zijn voorbij is. Ik het seizoen en de seizoenen met Rachel nooit heb kunnen afmaken. Geen eerste verjaardag, geen tweede verjaardag, geen eerste wendag op de peuterspeelzaal, of een eerste dag naar school en noem maar op. Dat is ook rouw. En dat voelde ik die middag ineens, het verdriet over het niet kunnen afmaken van de seizoenen samen met onze dochter. Het verlies van Rachel als baby, is ook het afscheid nemen van een heel leven, niet alleen van mijn baby en het verzorgen van haar, haar mama zijn, maar ook haar nooit kunnen grootbrengen en de seizoenen samen met haar kunnen doorlopen. 

Mijn man en ik zijn al iets ouder en ik keek soms om me heen. Het gevoel van; waar hoor ik nou bij? Heb ik een tijd lang mee geworsteld. Ik ben net voor het eerst moeder geworden, maar doordat onze dochter is overleden, hoor ik voor mijn gevoel niet meer bij die groep van moeders met jonge kinderen of toch wel? Als ik naar mijn leeftijd kijk, hoor ik misschien meer bij een andere groep, maar wil ik dat wel? Maar ook de vraag: 'Wil ik nog wel weer moeder worden?' Ook gezien mijn leeftijd. Maar dat verlangen blijft, naarmate ik ouder word gaat dat verlangen niet weg. Ik zei begin dit jaar tegen God: 'Heer, ik wil elke baby die U voor me heeft, al ben ik 44, 45 of 46 jaar.' Ik heb maar besloten dat ik niet bij een groep hoor. Niet bij de moeders met jonge kindjes of bij de moeders met oudere kinderen of bij de vrouwen van mijn leeftijd zonder kinderen. Ik heb het gevoel dat ik me thuis kan voelen bij elke groep en ik accepteer steeds meer dat dit mijn leven is. Ik wil wandelen in het vertrouwen op God en in de ene periode gaat dat beter als in de andere periode.