Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

eindelijk, of toch niet.

mijn miskraam. na twee jaar proberen zwanger te worden. straf, falen, onverdiend of vette pech

En toen, was de zwangerschapstest positief.

EINDELIJK, na twee jaar proberen om mijn zoontje een broertje of zusje te geven. we wilden zo graag een tweede.

mijn zoon is vier, toen hij twee werd besloten we dat het tijd was voor een tweede te gaan.

bij hem duurde het ook een tijdje voor we zwanger waren dus daar waren we op voorbereid. maar deze keer duurde het zo vreselijk lang. we deden ovulatietesten en ik slikte al jaren vitaminen maar het mocht niet baten.

toch was er ineens een positieve test. ik had wat last van innestelbloeding maar dat mocht de pret niet drukken.

al snel kwamen de kwaaltjes. we belden de fertiliteitskliniek, waar we nu een paar keer geweest waren voor wat testen en onderzoeken. daar mochten we met 7 weken een echo komen doen.

wat duurde dat lang. maar op de dag dat mijn zoontje afscheid ging nemen op het dagverblijf kregen wij een echo.

"ja hoor, daar zit ie" maar geen hartslag en veel te klein. misschien over een weekje, maar ze gaf het weinig kans.

een week later, zag het er alleen maar slechter uit. Een miskraam dus. 6 weken en 5 dagen. we vielen in een gat. waarom is ons dit niet gegund. word ik gestraft.

we hielden het nog geheim, maar ik had al een leuk plan om het te vertellen. want de hele familie wacht op onze tweede. maar mijn lichaam liet me in de steek. ik faalde hopeloos en  nu moet ik wachten op de miskraam. mijn verjaardag begon met een bloeding die weer stopte. en zo gaat het nu al twee weken. soms een beetje en dan weer dagen niks. wel misselijk als een malle en krampen in buik en rug.

afwachten dus

8 jaar geleden

Ik ken het gevoel... Ik bleef ook nog hoop houden dat ze misschien toch het verkeerd gezien hadden tot het moment dat ik het vruchtje een maand later echt verloren was... Sterkte de komende tijd!

8 jaar geleden

bedankt. ik gun het jullie ook van harte

8 jaar geleden

Wat erg! Hopelijk stoot jouw lichaam het vruchtje snel af, zodat ergere ingrepen niet nodig zijn. Ik wens je heel veel sterkte toe! En uiteraard zal ik voor je duimen dat een tweede kindje alsnog mag gebeuren.. Wij zijn momenteel ook bezig voor een tweede. Dit is nog niet gelukt, maar wij zijn ook nog niet zo lang bezig. Ik voel met je mee..