Terug
Blog header image

6/7: Zwangerschapskleding, de volgende bestemming

Uitstallen. Foto's maken. Pakkende tekst schrijven. Mijn zwangerschapskleding krijgt een volgende bestemming.
DrosTam
6 jaar geleden

Nog steeds geen prinsesje? Hihi ze houdt het lang vol :) hier hetzelfde met de kleding, marktplaats en zwangere vriendinnen.. Ideaal en lekker makkelijk vanuit huis! Ik heb 2 yogapants en 3 skinny's ook na mn zwangerschap in de kast gehouden, heerlijk.. De yogapants nu als sportbroek en de skinny's verkocht inmiddels.

Lindsy83
6 jaar geleden

Na vandaag hoop ik toch wel stiekem een blog te lezen dat je prinsesje er is hoor ;) Ik wil haar nu ook wel graag leren kennen! :D Ik heb mijn zwangerschapskleren nog, sterker nog, ik draag ze nog steeds... (schaam) Super dat je zoveel mensen er blij hebt mee kunnen maken. Succes nog even, je bent er nu echt bijna!

Melanie strella
6 jaar geleden

Ben zó nieuwsgierig!!!! :D

MrsvanVeen
6 jaar geleden

Na 3 dgn geen nieuwe blog, word ik toch wel nieuwsgierig hoor! ;)

Lindsy83
6 jaar geleden

Het is nu wel lang stil... Is ze dan toch op de uitgerekende dag gekomen? Ik hoop dat alles goed is met jullie en dat jullie heerlijk mogen genieten van elkaar!

nijn81
6 jaar geleden

Zou het? Zou het? Ja toch? Hoop dat alles goed gaat en dat genieten eerste prioriteit heeft boven het bloggen!!

Blog header image

1 december.. nu 2 jaar later

1 december 2020 de dag dat onze rollercoaster begon.. en nu 2 jaar later..

Morgen 1 december.. een datum die voor altijd in m'n geheugen gegrift staat. Een dag die ik al minstens 100 x herbeleef en minstens 50 x besproken heb. Herinneringen die nog zo vers zijn als herinneringen van gister. 


1 december 2020 was de dag dat ik voor de ligging echo ging met 34 weken zwangerschap en nog 1 x die verrekte niertjes checken. Waar ineens de wereld op z'n kop stond. Gespiegelde organen en dan een hartafwijking. Waar ik kompleet gebroken de praktijk verliet. Savonds we samen wat positiever werden want de medische wereld kon toch al zoveel. Om vervolgens een dag later ons ineens in een rollercoaster stapte en waar we de volgende 5 weken leefde tussen hoop en vrees. Een diagnose onduidelijk. Een antwoord moesten afwachten. En de nachtmerrie. Komt onze kleine man überhaupt wel thuis. De geboorte de diagnose en de opluchting. Ik heb het allemaal wel geschreven. Maar het blijft onwerkelijk. 


Kleine superster. Hoe ongelofelijk trots ben ik op je. Je leeft speelt eet slaapt bijna alsof je gezond bent. Ik zeg bijna want er zijn echt wel dingetjes. Bijna 23 maanden oud. Je tweede verjaardag staat bijna voor de deur. De leeftijd waarop de artsen aangaven de minimum leeftijd te verwachten van jouw operatie.. ergens tussen 2 en 3 jaar hebben ze ons verteld het kon ook eerder het kon ook later...  ik hoop dat het nog maanden kan volhouden. En ik dit gevoel van angst en onzekerheid nog even langer vooruit kan schuiven, maar laten we vooral nog even genieten van het hier en het nu ❤️

TODO: Add alt to media