Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Zwanger! Hoe heb jij het verteld?

Ik heb hier al een keer een blog over geschreven (zie: http://www.mamaplaats.nl/blog/zwanger/fun-zwanger/nieuws-zwanger/hoe-heb-jij-het-goede-nieuws-verteld/ ) maar nu dat het zo veel drukker bezocht wordt hier haal ik het onderwerp toch nog een keer aan. Ik vond het namelijk zo'n leuk iets wat de zwangerschap met zich mee bracht. Mijn ouders zagen er zo naar uit om grootouders te worden en aangezien ik de oudste ben, was alle hoop op mij gevestigd ;-) Helaas voor hun hadden mijn man en ik niet zo'n haast om een kindje te krijgen en hebben ze dus moeten wachten. Maar 16 april 2011 was het eindelijk zo ver.
Dit is mijn verhaal (mijn eedere blog).  

Ik ben wel benieuwd hoe jullie de komst van jullie kleine bij jullie meest dierbare famlieleden / vrienden bekend hebben gemaakt?

Toen ik er achter kwam dat ik zwanger was, heb ik lang getwijfeld wat ik nu zou doen. Aanvankelijk wilde we het geheim houden tot na de eerste echo zodat het voor ons ook wat werkelijker zou zijn. Maar aangezien het mijn eerste zwangerschap was, wist ik niet dat je pas weken later een keer verwacht werd bij een verloskundige. Het zo lang geheim moeten houden voor ons directe familie vond ik niet prettig, want stel je voor dat er toch iets mis zou gaan? Ik was nog nooit zwanger geweest en hoe vaak hoor je wel niet dat iemand een miskraam heeft gehad dus misschien overkwam mij dat ook wel en dan zou ik dat verdriet toch ook willen delen met mijn familie, dus waarom niet de vreugde, hoe pril ook….

Maar hoe gingen we het vertellen… ik denk dat mijn moeder al een beetje de moed had opgegeven ooit oma te worden dus dat het een grote verrassing zou worden wisten we wel. Toch wilde we het niet zomaar zeggen dus besloten we een boekje voor ze te kopen waar ze herinneringen in zouden kunnen zetten “mijn kleinkind” stond er geloof ik op. Met het boekje hebben ze volgens mij nooit echt iets gedaan, maar het is wel grappig om de reactie te zien van mijn moeder (en daarna mijn vader) omdat ze dacht dat ze iets heel anders aan het uitpakken was.

Mijn man heeft hun reactie gefilmd. Veel mensen vroegen zich af of ze niets door had omdat ze het filmde. Maar dat had ze niet eens gezien want die apparaatjes zijn tegenwoordig zo klein en al had ze het gezien was het haar niet vreemd omdat we veel filmen en fotograferen.

Voor wie de reactie wil zien, dit is de clip! Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!

http://www.youtube.com/watch?v=71lyeNw_UC4&feature=share&list=UUckw4jz3kuYq_9JnPd0J4kQ

10 jaar geleden

Geweldig filmpje! Hadden we ook moeten doen! Misschien bij een volgende :D

10 jaar geleden

Oh dat boek was veel leuker geweest! Wij hadden zo'n "opa en oma vertellen" boek maar daar staan zulke rare vragen in... geloof niet dat ze het ooit ingevuld hebben, maar ja we moesten gewoon iets hebben die het voor ons 'vertelde' ;-) Dit is het filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=71lyeNw_UC4&feature=share&list=UUckw4jz3kuYq_9JnPd0J4kQ

10 jaar geleden

Ohh dat moet een geweldig filmpje zijn geweest. Wij hebben het ook via een boekje laten weten. Zowel mijn ouders als schoonouders kregen het boek "het grote voorleesboek voor opa's en oma's". Aangezien het voor beide ouders het eerste kleinkind wordt, was de boodschap meteen duidelijk :) Op mijn werk heb ik getrakteerd op cupcakes met blauwe en roze topping.

10 jaar geleden

Net pas het filmpje geopend. Kreeg de tranen in mijn ogen: zoooo moooi,he!