Blog header image

Wie heeft "te" uitgenodigd?

"Te", "te", "te". De twee meest verschrikkelijke letters van een mama.

De ochtend na gebroken nacht nummer zes. Baby heeft vannacht drie verhuizingen georganiseerd: van eigen ledikant naar camping bedje naar mamas zachte dekbed.

Hij is nu zo oud en wijs om zich te beseffen dat, wanneer hij eerder wakker wordt naast mij, hij die levenloze berg vlees in beweging krijgt door in mamas arm te knijpen. Of door, zijn favoriet, heel lieflijk met zijn kleine garnalenvingertjes in mama’s open (riekende) mond te reiken waarin hij alle ietwat scheve tanden zonder kritiek probeert recht te duwen.

Bijna 8 maanden oud en nu al een perfectionist. Net als zijn mama.

Het was dat ook een schok dat – nadat hij mijn dekbed onder piste en ik die vervolgens met gevaar voor wasmachines leven toch in de trommel heb weten te proppen – ik een uur te laat was met de eerste voeding!

“Een baby is geen robot!” hoor ik iemand zeggen achter in mijn hoofd. “Je eisen zijn te hoog!”

Tja. En die paniekaanval van daarnet was er weer één te veel. Alles is tegenwoordig “te”. Ik moet “te” veel, ik denk “te” veel na, ben “te” moe en het alleen opvoeden van een baby is “te” oneerlijk, en bijna wel “te” zwaar. Want wat moet je, als je je laatste restje energie via je beschimmelde teennagel over de vloer voelt vloeien en je het liefst als hoopje wanhopig mens in elkaar zakt voor de koelkast, en je baby onbekommerd rond tijgert, en die je dan een gouden glimlach toewerpt waardoor je hart in elkaar krimpt van schaamte, schuldgevoel en oer-diepe oververmoeidheid? Waar is dan die partner, die vol liefde en begrip een arm onder je oksels steekt, je omhoog trekt richting bank, baby met een muziekje en een speeltje in de box tilt, een kopje eikeltjes- of bamboe koffie maakt (caffeïne is funest voor angstkonijnen), en vervolgens naast je komt zitten, je wang streelt en zegt, “Je doet het allemaal al heel goed, lieverd. Ga jij even slapen / douchen / zweefvliegen, dan zorg ik wel voor ons liefdewonder.” Kus, kus, knuffel, snotter, veeg, sorry-je-shirt, geeft-niet-lieverd-de-wasmachine-leeft-nog-het-dekbed-was-toch-niet-te-zwaar.

Zoiets.

Helaas. Zoiets heb ik niet in huis. Nog niet zo lang geleden dacht ik dat mijn partner de knapste hengst van de stal was. Later bleek dat hij alleen maar de baal stro was waar de knapste hengst op kauuwt. Natuurlijk overweeg ik websites zoals www.husbandforsale.com (waar ik de 70% korting op kale kroeg-tijgers met hankbuiken negeer want So Desperate ben ik (nog) niet), maar NU moet ik het toch alleen zien te redden.

Ik droog mijn tranen nadat ik een lieve vriendin bel die dezelfde paniek-intrusies heeft gehad als ik. Ik raap mijn baby op van de vloer, knuffel hem, en check voor de zekerheid de status van zijn broek. Voorzichtig pluk ik aan de rand van de luier. Meteen zit er een bruine lag poep onder mijn nagel. Hebbes!

Nog voor ik behendig een schoon draagbaar en vouwbaar toilet om zijn heupjes kan vouwen, piest baby onbezorgd over mijn knieën heen. De warme, gele vloeistof stroomt zo in het holletje van zijn ruggetje.

Ik hoop dat het dekbed snel gewassen is. Dan kan de volgende lading erin. En het is nog niet eens half tien. Hoe kom ik de dag door?

Aha. Terug naar basis-setting 1: Gewoon Doorgaan...

Aha. Bijvoegsel. Hulp aanvaarden. Baby gaat binnenkort een nachtje bij lieve vrienden logeren. ZONDER schuldgevoel.

Anoniem
7 jaar geleden

Leuk geschreven! En dan heb je het nog niet eens gehad over alle TE vragen die je je over je baby afbraagd. Slaapt hij niet TE veel/weinig. Groeit hij niet TE veel/weing etc. En die hengst van je is vast ook de kwaadste niet, hij denkt er alleen TE makkelijk over en vind daardoor dat jij je TE druk maakt. Maar laat hem het maar eens een weekje allemaal doen ;) Alvast veel plezier voor jullie babyloze nachtje.

Anoniem
7 jaar geleden

Er is 1 belangrijke TE waar alles om gaat! Zijn jullie TEvreden! Zo ja dan focus daarop en zorg dat het zoveel mogelijk zo blijft. Volg waar mogelijk je kleintje. Hij is idd geen robot, jij niet en een baby volgt geen boekjes gemiddelde.. Daar is het dan ook een gemiddelde voor... Er zijn kinderen sneller maar ook minder snel Allemaal zijn/haar eigen tempo en manier.

MummySuze
7 jaar geleden

Nee...de hengst is history helaas... Dank voor je bericht- je hebt gelijk...die andere tes zijn er ook nog. Ze zijn zo normaal geworden dat ik ze niet eens geregistreerd heb!

MummySuze
7 jaar geleden

TEvreden? Met zijn lieve gebrabbel en zijn glimlach.... En jij?

Anoniem
7 jaar geleden

Haha elke dag (nog steeds) word ik erg disturbed wakker.. De ene dag was het een vinger in m'n oor en schrok ik ineens helemaal verstoord wakker van het kabaal dat een vingertje maakte in m'n oor. De andere dag was het een vinger in m'n neus, waarvan ik een bloedneus kreeg omdat hij erg diep ging met zijn vlijmscherpe, flinterdunne nageltjes. En nu hij ouder is geworden is hij overgegaan naar mama wakker slaan, over mama heen rollen met een best zwaar lichaampje op haar gezicht of keel gaan liggen zodat ze vanzelf blauw/paars wakker word. Of 'waah waaah waah' keihard schreeuwen in m'n oor tot dat ik opgeef en opsta. (Kan er erg om lachen als ik uiteindelijk klaarwakker ben) Het is een erg grappig, eigenzinnig en leuk karaktertje.. Daar word ik TEvreden van :) En alle andere TE's zijn idd retezwaar! Daar is helaas niets aan te doen. Met of zonder man.. (Hier in België hebben ze trouwens in het ziekenhuis posters hangen met zinnen erop als 'moeder worden is geen kinderspel!' Ik lag in een deuk toen ik het las en dacht 'Hadden ze die niet in NL kunnen hangen? Dan wist ik ten minste wat me te wachten stond!' Ach lieve suzy, je eist idd te veel van jezelf.. Maar zelf ben ik ook zo geweest.. Weet je wat het is.. Je wilt alles TE goed doen. We zijn idd geen robots.. XX

MummySuze
7 jaar geleden

Vanuit comateuze toestand achter computer, pre-slaappil, las ik dit: "En nu hij ouder is geworden is hij overgegaan naar mama wakker slaan, over mama heen rollen met een best zwaar lichaampje op haar gezicht of keel gaan liggen zodat ze vanzelf blauw/paars wakker word. Of 'waah waaah waah' keihard schreeuwen in m'n oor tot dat ik opgeef en opsta". Er vloog een klodder snot van het lachen op mijn laptop scherm. Dank je wel. xx