Terug
Blog header image

Waar doet ze het van?

Dan sta ik opeens op de site van RTL nieuws. Ik kijk onthutst naar alle emotionele reacties die mijn verhaal blijkbaar oproept bij vreemden.

Flair

Een tijdje geleden stond ik in de Flair. Ik was geïnterviewd voor een rubriek over inkomsten en uitgaven, “Waar doet ze het van?”. Ik ben eerst enthousiast, daarna wat aarzelender. Het gaat over geld, dat is niet mijn favoriete onderwerp. De reacties zijn wel enthousiast. Veel mensen hebben het gelezen en zeggen dat ze het leuk vonden. Het is gewoon mijn eigen gevoel dat me hier een beetje in de weg zit. Ik probeer dat gevoel om te buigen. Wie weet rolt er nog een keer iets uit. Je weet nooit. Dat denk ik allemaal en dan vergeet ik het. Totdat ik op een werkdag in mijn pauze op mijn telefoon kijk. Een beetje uitgeblust zink ik neer op de bank in de schoolbibliotheek. Gewoontegetrouw kijk ik op mijn telefoon of er nog nieuws is. De laatste tijd gebeurt er genoeg in de wereld en ik wil niet achter de feiten aanlopen. Wat het uitmaakt of ik het om twaalf uur of om vier uur hoor weet ik ook niet precies, maar ik blijf graag op de hoogte.

Bijstandsmoeder

Er is een berichtje van de journaliste die de rubriek in Flair heeft geschreven over mij. Ze vraagt of een collega van RTL nieuws mij mag interviewen, telefonisch. Hij is op zoek naar een Bijstandsmoeder. Ik vraag waar het over gaat, wat precies de insteek is. De aanleiding is het bericht dat steeds meer kinderen opgroeien in de Bijstand. O ja, dat hoorde ik vanmorgen op Radio Noord Holland. Ik stuur terug dat we niet voldoen aan het beeld dat opgeroepen wordt, dat ik niet zielig ga doen omdat ik weinig geld heb. Ik lijd meer onder de druk die uitgeoefend wordt. Onder de onzekerheid van de hele situatie. Onder de vraag: “Hoe nu verder?” Dat is de insteek benadrukt ze. Mooi zo.

Reacties

Als ik net thuis kom belt de journalist van RTL nieuws. Hij schrijft een artikel voor de website en wil me graag wat vragen stellen. Ik vertel dat mijn uitkering €914,50 is. Dat is niet veel, maar daarvan komen wij net wel of net niet rond. “Samengevat is het geen vetpot, maar is het financieel ook geen ramp om in de bijstand te zitten” zegt hij. Ik bevestig dit. “Binnen een uur staat het op de site!” vertelt hij me en ik hang op. Snel door met wat ik nog moet doen. Tussendoor vaak even kijken en ineens staat onze foto daar pontificaal op de site! Ik begin enthousiast te lezen, maar verslik me in mijn thee als ik het bedrag lees dat ik als uitkering zou krijgen. €1940! Doorgaan met ademhalen. Ik kan er wel om lachen. Wel stuur ik meteen een mailtje naar de journalist met de boodschap dat het bedrag echt niet klopt. Hij verontschuldigt zich dat hij het verkeerd verstaan heeft. Daar moet ik dan ook weer om lachen. Dat iemand werkelijk denkt dat je als bijstandsmoeder bijna tweeduizend euro in de maand krijgt en daar niet van rond kunt komen. Toen ik nog een betaalde baan had, kreeg ik zelfs minder. De reacties van lezers zijn niet mals. Ze hebben allemaal hun oordeel klaar. Dat ik me heel diep moet schamen. Dat het toch onzin is dat ik op dat moment even geen nieuwe schoenen kon kopen. Wat is er mis met tweedehands?Dat ik zelfs nog een baantje ernaast heb en toch uitkering krijg. Ik moest niet zo zeuren. Iedereen hapt op het foutieve bedrag.

Foutje bedankt!

In het begin lees ik de reacties nog wel vermakelijk. Een vriendin van me heeft het al voor me opgenomen zie ik. Zij legt uit dat het bedrag niet klopt, foutje van RTL. Kan gebeuren. En mijn baan is onbetaald. Ik zet er niet bij dat mensen eerst moeten lezen voordat ze iets op het net gooien, want dat onbetaald werken staat duidelijk in het artikel. Mensen lezen om te kunnen oordelen. Er is zelfs iemand die een Twitteraccount aanmaakt om mij een berichtje te kunnen sturen met de vraag waarom het zo moeilijk is om rond te komen van dit bedrag. Wat een eer dat mensen zoveel moeite doen. Als ze daar gelukkig van worden moeten ze dat vooral doen. Ik merk dat ik er makkelijk overheen stap. Dat vind ik best knap van mezelf. Meestal trek ik me elke nare opmerking erg aan. Ik zet er ook een reactie bij dat ik de reacties hilarisch vind. Dat het juiste bedrag €914 is en dat ik nergens in het artikel heb gelezen dat ik zielig ben. Ik like ook alle reacties, maakt niet uit wat er staat. Zolang het niet beledigend is, klik ik op vind ik leuk. Ik sta hier boven. Zodra ik merk dat sommige reacties toch binnen beginnen te komen, haak ik af. Deze reacties lezen voegt niks toe. Laat maar gaan.

Stille Armoede

Wat mij vooral erg overvalt zijn de lieve reacties die binnenkomen op Facebook. Het geeft me een ongemakkelijk gevoel als mensen aanbieden om ons cadeautjes te sturen voor Sinterklaas, nieuwe schoenen voor Dunya te kopen, of om een kerstpakketje te maken voor ons. Ontzettend lief natuurlijk, dat vind ik zeker en het ontroert me. Maar net als die keer dat ik een kerstpakket kreeg van de stichting Stille Armoede, voel ik me schuldig tegenover mensen die het echt moeilijk hebben. Ik bedankt iedereen vriendelijk. Sommige houden nog even vol. Dat ik wel moet durven aannemen. Ik leg uit dat ik dat zeker zou doen als het nodig was. Maar dat dit nu niet het geval is. Geef het liever aan iemand die niks heeft, die geen geld heeft om een leuke decembermaand te vieren. Ik verwijs mensen dan ook graag naar de Sinterklaasbank.

Link naar mijn blogs

Ik merk ook dat er meer reacties op mijn blogs komen. De link naar Mamaplaats staat in het artikel en daar ben ik ontzettend blij mee. Een paar dagen later komt er, wederom in mijn pauze, een lief mailtje van de redactie van Mamaplaats. Dat ze het geweldig vinden hoe ik het, ondanks de moeilijke situatie, toch zo goed doe met Dunya. Dat ik een supermoeder ben. Die komt ook binnen. Heel even lopen er tranen over mijn wangen. De afgelopen week was er één met veel wisselende emoties. Op een moment dat ik twijfel aan alles, zet zo’n boodschap me toch weer even op de rails. Dank je wel Mamaplaats!

Pauw

Ook word ik gebeld door het programma Pauw. Ze willen een item maken over Bijstandsmoeders. Ik benadruk dat ik het financieel wel red, maar vooral last heb van de druk. De redactrice vraagt me of ik mijn huis nog wel kan betalen en of het lukt om elke dag gezond te eten. Als ik dat allemaal bevestig, legt ze uit dat ze toch een andere invalshoek zoeken. Gelukkig zit ik niet in de schulden door de Bijstand, hoef ik niet te verhuizen en kan ik nog steeds elke dag warm eten. Mochten ze toch een andere invalshoek kiezen, dan belt ze me terug. Ook prima. Kom maar bij mij terug als je het wilt hebben over onbetaald werken bijvoorbeeld. Of over het nut van onderwijsassistenten. Of over het trieste gegeven dat er zo weinig geld is om kinderen op school de ondersteuning te geven die ze nodig hebben. Daar worden zoveel kinderen de dupe van, ook Dunya! Van twee kanten dus. Aan de ene kant omdat haar moeder zonder betaald werk zit en aan de andere kant omdat zij (en met haar vele anderen) op school ook heel goed de begeleiding van een onderwijsassistent kan gebruiken.

Onbetaalbaar

Wie weet wat dit artikel nog meer in gang zet op den duur. Ik krijg er weer wat meer vertrouwen in. De komende tijd ga ik nog even door op mijn huidige school. Onbetaald natuurlijk. De school had me graag in de formatie opgenomen, maar dat bleek niet haalbaar. Nu afwachten hoelang ik nog mag blijven en dit werk vrijwillig mag blijven doen. Maar dat kinderen dankzij mijn inzet vooruit gaan of meer plezier krijgen in leren, dat is natuurlijk ook onbetaalbaar!

Anouk H
7 jaar geleden

Bizar he hoe iedereen zijn mening zo snel klaar heeft. Ik heb respect voor de manier hoe je dit allemaal doet en aanpakt. Knap hoor! En mooi geschreven!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dank je wel! Oordelen is zo makkelijk, maar het artikel is natuurlijk een fractie van het hele verhaal. Maar achter de pc is het zo makkelijk om ongenuanceerd te typen. Enfin, het heeft me niet geraakt gelukkig. En het keert mij om nog meer bewust te reageren op anderen.

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik vind bemoedigende berichtjes hartstikke leuk. En ook het aanbod van mensen om mij iets te sturen vind ik superlief. Ik vind het wel belangrijk om uit te leggen dat we niks tekort komen, dat het lief is dat ze willen helpen, maar dat anderen die hulp harder nodig hebben. Dat neemt niet weg dat ik die berichtjes enorm waardeer.

Anoniem
7 jaar geleden

Sorry hoor maar ik zie het anders. Je werkt en dus word je betaald! Dat is toch geen uitkering meer. Meer een werkervaringsplek. Je doet het hartstikke goed.

Anoniem
7 jaar geleden

Goed gedaan hoor, laat de reacties maar de reacties, Gewoon zo doorgaan, maar met een betaalde baan in het vooruitzicht natuurlijk :-) Zonder vrijwilligers zou het systeem krakend vastlopen..

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ja het was een leerstage. Nu wordt het gewoon vrijwilligerswerk in afwachting van een passende baan. En ik behoud mijn uitkering. Ik doe het werk graag. Alleen jammer dat ze me nu geen betaalde baan kunnen bieden. Maar al die inzet moet een keer iets opleveren!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik blijf hopen en strijden voor een betaalde baan. Het is jammer dat die er nu niet is, maar het is nooit voor niets. Ik maak heel veel kinderen blij met mijn werk. En ik denk dat het zich ooit een keer terugbetaald!

Anoniem
7 jaar geleden

Mooi geschreven! Doet me wel wat. En dan vooral het laatste 'Maar dat kinderen dankzij mijn inzet vooruit gaan of meer plezier krijgen in leren, dat is natuurlijk ook onbetaalbaar!'. Amen!!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Haha! Ja dat is een mooie zin. Maar wel recht uit mijn hart. Zo voel ik het ook echt.

Anoniem
7 jaar geleden

Goed geschreven! De mooiste veroordeling van mensen over mensen die in de bijstand zitten vind ik nog wel dat het hun eigen schuld is. Ik weet zelf helaas maar al te goed hoe het is om in de bijstand te zitten. Hoewel we toen nog geen kinderen hadden, was het soms best zwaar. Mijn partner en ik werkten beide als uitzendkracht. HEt kwam dus vaak voor dat we van tweeverdieners, ineens weer in de bijstand kwamen.. 1 x hebben we zelfs van november tot april moeten wachten tot we eindelijk de uitkering kregen... Uiteindelijk zijn we hier wel sterker uitgekomen, maar makkelijk was dat dus niet. Des te meer resspect heb ik ook voor je hoe je het doeten hoeveel leuke dingen je ook nog met je dochtertje kan doen!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dank je wel Lindsy! Gelukkig zijn er veel voorzieningen in Amsterdam voor gezinnen met een laag inkomen. Daardoor kunnen we veel doen en kan Dunya gewoon allerlei activiteiten volgen.

peetje80
7 jaar geleden

Mensen hebben altijd iets te klagen zogezegd. Lekker laten gaan zou ik zeggen. Succes en hoop dat je snel een betaalde baan krijgt Groetjes peetje80

Henrike Laning
7 jaar geleden

Bedankt voor je bemoedigende reactie. Ik vind het super dat ik zoveel lieve reacties krijg!

Anoniem
7 jaar geleden

Ik vind dat je het maar knap doet! Dat vooroordelen.. Het is een lastige en kan wel zeggen; trek je er niets van aan, maar dat doe je nu eenmaal wel. Succes en ga vooral zo door!

Anoniem
7 jaar geleden

Het was een prima interview. Je weet nooit wat er nog uitkomt!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Heel erg bedankt! Mensen oordelen nou eenmaal. Ik ben trots op mezelf dat ik daar in dit geval boven kan staan. Ze kennen nou eenmaal niet het hele verhaal, maar juist daarom ben ik altijd terughoudend met oordelen. Ik heb er ook geen behoefte aan. Ik heb deze situatie niet zelf gekozen en had ook nooit verwacht dat het zover zou komen. Maar ik ben blij dat er ook heel veel mooie reacties komen.

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dat denk ik ook. Het komt zeker wel weer goed. Soms duurt het even en soms is er een omweg nodig, maar ik geloof in mezelf!

Anoniem
7 jaar geleden

Lekker doorgaan Henrike!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Doe ik zeker! Dank je wel Wieneke!

Trotsemamabezigebij
7 jaar geleden

Wees trots op jezelf en op je prachtige dochter! Geld maakt het makkelijker maar liefde en dat te geven aan je meisje is van onschatbare waarde. We hebben allemaal dromen en wensen en het zou niet goed zijn als we die niet hadden maar helaas Door de dingen die op je pad komen (en deels ook geluk) leer je wat echt belangrijk is en er toe doet;) jij bent daar een voorbeeld van en wij duimen voor de mooie dingen in het verschiet liefs

Joycies
7 jaar geleden

Ik ga je artikel na mijn werk eventjes lezen. En ja, iedereen vindt dat hij het recht heeft om alles te zeggen. Vooral op social media is dat heel makkelijk. Ik heb bewondering voor je. Probeer de negatieve dingen naast je neer te leggen en denk aan alle mensen die je wel begrijpen en steunen! Liefs

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dank je wel voor je lieve reactie. Ik vind het superleuk dat ik hier zoveel mooie berichtjes krijg!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Zo te lezen zijn er heel veel mensen die het wel begrijpen en ik voel me enorm gesteund door de lieve reacties hier op mamaplaats!

Anoniem
7 jaar geleden

Wow, ik ken die rubriek in de Ouders Van Nu wel. Had geen idee dat het zo'n impact op de media zou hebben! Ik sta ervan te kijken! Knap dat je het je niet al te erg aantrekt. Ik trek me soms al dingen aan als ze niet eens persoonlijk over mij gaan. Mensen zijn soms zo kei hard op social media. 'Veilig' achter hun pc-tjes durven ze grove beledigende woorden de wereld in te sturen. Niemand denkt meer na voordat ie op 'send' drukt (dat blijkt ook wel uit de vele typ- en taalfouten. Als men het na zou lezen, zou men die eruit kunnen hebben filteren...). Ik zou het juist wel stoer vinden als ze ook een bijstandsmoeder voor zo'n programma als Pauw die wél goed rond kan komen van de uitkering en die niet zielig doet! Go girl!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Je hebt gelijk mensen gooien alles op het net en vinden dat ze hun ongenuanceerde mening mogen geven. Ik sta er ook van te kijken dat ik het me niet aantrek want ik herken precies wat jij zegt. Ik trek me alles aan en denk ook vaak wat is dit? Waarom schrijven mensen zulke dingen over elkaar? Maar ze zeggen dingen omdat het kan en omdat het blijkbaar lekker voelt. Ze moeten doen wat ze niet laten kunnen. Ik weet zelf het beste hoe het zit en ik ben blij dat ik me niet van de wijs laat brengen door die reacties.

Anoniem
7 jaar geleden

Je bent een top moeder zo te lezen!!

rebo1982
7 jaar geleden

Ik vind je een stoere vrouw. Er zouden legio mensen zijn die in de storm van reacties onzeker zouden worden. Ik vind je ook een knappe mama, rondkomen van een bijstandsuitkering zal heus niet altijd makkelijk zijn. Ik wens je alle goeds toe voor de toekomst! (& een leuke baan! :))

Henrike Laning
7 jaar geleden

Nou daar denk ik en velen met mij toch iets anders over soms. Maar ik doe wel erg mijn best om een goede moeder te zijn. :)

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik snap het ook niet. Ik word daar meestal heel onzeker van. Maar dit liet ik niet binnenkomen en dus ben ik heel trots op mezelf. Dank je wel voor al je goede wensen! Blijf vooral lezen en reageren. Superleuk! Doet me goed!

Anoniem
7 jaar geleden

Wat mooi geschreven weer! En ja veel mensen lezen niet goed. Maar respect voor hoe je het doet met zo weinig inkomen!

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dank je wel! Ik dacht eerst dat dit geen goeie blog zou worden, maar toen ik eenmaal schreef ging het vanzelf.

Anoniem
6 jaar geleden

...wow...ben er even stil van... Even dan, want wederom zo knap van jou op papier gezet! Ik hoop wel dat je naast je uitkering de extra dingen weet te vinden waar je recht op hebt hè?! De gemeente Amsterdam heeft een handig doosje gemaakt met alle info over waar je recht op hebt en hoe dit aan te vragen. Als het goed is heeft ook de OCM (Oudercontact Medeweker) op jou school van Duya of de OKA (Ouder en Kind Adviseur) dit doosje en/of de informatie. Maar waar je vooral echt en óók trots op mag en moet zijn is dat jij GEEN schulden hebt! Dat vind ik echt super knap en maakt van jou helemaal de Strong Independent Woman die je natuurlijk al láng was!

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
1 dag geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Daar ben je eindelijk deel 8

Regelen, bureaucratie en omgaan met hulp

Die dag, na de bevalling, is het een ratje toe aan mensen en zaken regelen.
We waren even naar buiten geweest, luchtje scheppen. 
Bij terug komst was de begrafenisondernemer er ook al vrij snel. Zij fungeert voor ons als tussen persoon. Ging mijn overlijdensverzekering bellen, en toen kwam een grote klap. Ik sta niet verzekert voor kinderen, mijn eigen kinderen. Ik verstijf, hoor ik dit nu goed? En omdat ik nog onder mijn ouders viel, maar er niet meer bij in woon, kon ik niet bij hun ook aankloppen. En kregen we te horen dat ze sowieso uit gaan van een baby vanaf 24 weken. Ik wordt erg verdrietig en boos, wat heb ik dan gekregen en waar ben ik dan van bevallen?
De onderneemster legt uit dat vanaf 24 weken wettelijk gezien een kindje dat overlijdt gezien wordt als "lijkje". En daarvoor als foetus. Die woorden galmen door onze hoofde, wat is dat nou voor iets. We begrijpen dat ergens een grens getrokken moet worden en dat het vast allemaal zo zal zijn, maar daar hebben wij nu geen aardigheid aan. We proberen John zijn verzekering te bellen, want, gelukkig zijn we net 5 maanden getrouwd. En ohw, we worden zo goed en prettig en totaal informeel geholpen. John staat goed verzekerd en... bij hun verzekeringen is het zo dat je gedekt bent vanaf 20 weken zwangerschap. Wauw. Wát fijn en een opluchting. De onderneemster handelt zaken voor ons af en informeert ons over allerlei opties. We willen Vieve graag mee naar huis en gaan nadenken over een uitvaart invulling. Ze zou de volgende dag bij ons thuis langs komen om daar verder over te praten.

Ze was nog niet weg of mijn ouders stonden heel fijn al binnen de kamer. Half bezorgd en half trotse gezichten komen binnen. Ze knuffelen ons en ik vraag of papa haar wil zien. Ik zie aan hem dat hij het heel moeilijk vond. Maar hij besluit om te kijken. Niet lang, misschien was het een minuutje, maar hij heeft je gezien en vindt je prachtig en had je zo niet verwacht eruit te zien. En erg lange benen zegt hij, haha. 

Mama kijkt en ze is helemaal verliefd, ze is verbaast hoe mooi en gaaf je eruit ziet. Tranen vallen over onze gezichten omdat dit gewoon bitter zoet is. 

John moet naar de KNO, een afspraak wat nog stond en we nu toevallig in het ziekenhuis zijn. Ondertussen komt er bij mij een maatschappelijk werkster en mijn vader besluit naar mijn zus terug te gaan. Mama blijft nog in ieder geval tot John er weer is. Een aai over mijn bol en een kus op mijn voorhoofd en hij gaat. 

De maatschappelijk werkster neemt rustig met mij door hoe alles verlopen is, hoe het gaat met me en met John volgens mijn inziens. Ik reageer koel, lach zo nu en dan. En dan komt de vraag of ik hulp denk nodig te zijn. Ik zeg nee, dit lukt me wel alleen en met John. 
De maatschappelijk werkster en mijn moeder kijken mij in stilte aan. En ze zeggen bijna nog niet in koor dat ik het niet alleen hoef te doen. Ik zwijg en knik, John komt op dat moment ook binnen en ik lach hem vierkant uit(goed bedoelt). Hij komt binnen met zijn neusgaten beide een tampon. blijkbaar was er weer een verdikking te zien en is dit open gesneden van binnen. 
We lachen met zijn allen en het brengt net even die luchtige onderbreking die nodig was. John komt bij mij zitten en de maatschappelijk werkster benoemt wat er besproken is en dat ze vermoed dat er wel begeleiding op zijn plaats is voor ons in de komende weken. John kijkt naar mij en zegt dat ik dat waarschijnlijk niet wil maar hij denkt dat het wel goed zal zijn. Ik hoor een opluchting van mama, waardoor ik overstag ga en niet koppig wil zijn om te zeggen dat ik het oké vindt. Het is niet dat ik geen hulp wil, ik kan het wel alleen of met John. Ik doe of heb al zoveel alleen gedaan. Achteraf kijkend, was het maar goed ook dat ik mee ging met John. Kleine inzichten die me en ons samen hebben verder geholpen. Zaken wat je zelf als mens of in je eigen werk gebruikt en prima dan weet toe te passen, weet je opeens niet in je eigen situatie. Dat staat er dan volledig los van. Heel gek.

Mama komt ook nog met het aanbod van een vriendin van haar en mede collega, want ze zijn beide kraamverzorgsters, dat zij ons wil begeleiden komende dagen. Ik barst in tranen uit. Ik roep alleen maar waar ze voor moet zorgen, er is geen levend kindje...
De gynaecoloog staat er inmiddels bij en ze helpen mij om in te zien dat we haar ondersteuning misschien wel prettig zouden vinden. John gaat akkoord en ik ga er in mee. Ik denk alleen maar aan al die mensen die nu voor ons bezig zijn, en dat ik het zo extra beladen vindt voor hun. 

De gynaecoloog geeft nog adviezen mee en mijn moeder  vraagt nog heel terecht over stuwing  komende dagen. Verwachting is niet dat het zo erg op zou komen. Dit ging een verpleegkundige nog navragen aan een lactatiekundige. 

Uiteindelijk hebben we alles zover "geregeld", dat we eind van die middag naar huis kunnen en mogen gaan. Dood eng om Vieve nu in haar wateropbaring mee te nemen in de auto, straks gebeurt er iets... 
Eenmaal thuis, is het rustig en stil, mijn vader is langs ons huis gegaan om alle baby spulletjes dat we hadden, mee te nemen naar mijn ouderlijk huis. Zodat we daar niet mee werden geconfronteerd. 
De ouders van John kwamen nog eventjes langs en waren erg verdrietig en behulpzaam. Lief dat ze Vieve wilde zien en vonden haar ook prachtig en waren verrast hoe gaaf en volledig ze eruit ziet.

Toen ze weg waren, was het zo stil. We laten eten bezorgen en gaan erg vroeg naar bed. Nog één keer kijken naar Vieve, ze is op de eettafel, in het midden in haar mandje neer gezet met koelelementen. Een kaarsje erbij die ik uit blaas. En nu... vraag ik me af...


Lees ook: I'LL BE BACK?!

Anoniem
28 minuten geleden

IK WIL DRINGEND MIJN EX TERUG MET DE HULP VAN EEN KRACHTIGE LOVE SPELL CASTER Ik ben zo blij om dit fantastische getuigenis van mij te delen. Mijn leven is in 48 uur volledig veranderd. Ik kan mezelf in de spiegel zien en glimlachen. Ik heb voor het eerst in tijden vertrouwen in mezelf en mijn capaciteiten. Ik heb mijn vriend terug in mijn leven met de hulp van Dr. OGUNAMEN. Hij zei sorry 24 uur nadat de spreuk was gemaakt. Hij zei dat hij zich realiseerde dat hij nooit echt uit elkaar wilde gaan en dat hij de emotionele bagage die ik de hele tijd met me meedroeg niet aankon. Hij zei dat hij dacht dat hij de negatieve invloed op mijn leven had en dacht dat het het beste was om te vertrekken. Hij zei dat het moeilijk was dat ik de hele tijd over het verleden bleef praten. We hebben elkaar allebei vergeven. Ik heb geld in mijn zak dat eindelijk van mij is. (Mijn compensatiecheque is doorgekomen. Er is mij verteld dat het nog maanden duurt. Ik ben het levende bewijs van wat dr. OGUNAMEN kan doen. Ik dank u heel erg, dr. OGUNAMEN, voor het geweldige dat u in mijn relatie hebt gedaan. Ik ben nu zo blij. Met uw hulp, we waren allebei in staat om de waarheid met elkaar te zien en te spreken. Ik had nooit gedacht dat een spreuk eerder een paar zou kunnen helpen. Ik ben erg blij om contact met u op te nemen en dit allemaal te laten gebeuren. Iedereen die een relatieprobleem heeft, kan contact opnemen met Dr. OGUNAMEN. E-MAIL: ugbegundenger@gmail.com