Huisjetussendeburen: “’Drie jongens? Je zal wel balen dat er geen meisje bij zit.’” 

“Alsof drie jongens niet genoeg zouden zijn…”

“Wat mensen zich vaak niet realiseren, is hoe pijnlijk sommige opmerkingen binnenkomen. “Drie jongens? Je zult wel balen dat er geen meisje bij zit.” Of: “Ga je dan nog voor een meisje?” Die woorden zijn meestal niet kwaad bedoeld, maar ze raken iets in mij.

Waarom zou een meisje het compleet moeten maken? Waarom is de aanname dat mijn gezin niet ‘af’ is zonder dochter? Alsof mijn drie jongens – met hun grote harten, eindeloze nieuwsgierigheid en zachte knuffels – niet genoeg zouden zijn. Alsof ik iets tekortkom, terwijl ik me juist zó rijk voel.

Huisjetussendeburen: “Waarom is de aanname dat mijn gezin niet ‘af’ is zonder dochter?”

Ik heb nooit een ‘meisjeswens’ gehad. Ik heb altijd jongens gewild. En ik weet dat dat voor sommigen misschien vreemd klinkt, maar dat was mijn droom. Toen we onverwacht een derde kindje mochten verwelkomen – nóg een jongen – voelde dat als een prachtig cadeau. Geen teleurstelling, geen gemis, alleen maar dankbaarheid.

Het doet pijn als mensen impliciet zeggen dat er iets ontbreekt. Want wat ontbreekt er dan? Liefde? Geluk? Volheid? Ik zie drie kinderen die mij elke dag laten groeien, lachen en soms ook huilen. Die mij laten zien hoe mooi het moederschap kan zijn – in al zijn chaos én tederheid.

Lees ook

Brief aan mijn zoon

Ik wens dat we wat vaker stilstaan bij de kracht van woorden en niet automatisch denken dat alleen een ‘koningskoppel’ of een mix van jongen en meisje het ultieme plaatje vormt. Voor mij is dit mijn plaatje, en het is helemaal compleet.”