Terug
Blog header image

Van puur geluk naar nachtmerrie

De avond die ik nooit zal vergeten... mijn 4 weken oude baby heeft een hartstilstand

Don’t let the sadness of your past and the fear of your future ruin the happiness of your present!

Sadness of your past

Bijna een jaar geleden alweer.

Jack die een raar huiltje kreeg en bij zijn pappa op schoot helemaal wegzakte. Mijn man die 112 belde en ik die met een slap, levenloos mannetje in het rond liep…machteloos.
Snel de omschakeling. Jack op de tafel gelegd wij op ons knieën erbij. Door de telefoon hoorden we: “Nu moet je beginnen met reanimeren”. Zo blij dat mijn man dit kon, zonder aarzeling. Rustig blaast hij in zijn mondje. Ik let op of zijn borstkastje omhoog gaat, dat gebeurd niet…Oja!! Neusje erbij. Uiteindelijk gaat het goed. Op aanwijzen van de 112 dame gaan we door met reanimeren. Jack reageert nog steeds niet….
Ergens tussendoor hebben wij opa (mijn pappa) kunnen bereiken. We hebben zelfs op het balkon staan schreeuwen zodat hij ons kon horen. Uiteindelijk bereiken we hem. Hij stormt de trap op. Zodra hij mij ziet, zie ik bij hem ook de paniek in zijn ogen. Hij laat hier niks van weten. Zo kalm neemt hij de aanwijzingen van de 112 dame aan en begint met borst compressie. Mijn man blijft beademen tussendoor.
We horen sirenes…het duurt ons al te lang. Elke seconde duurt te lang! Ik ren naar buiten. Schreeuwend, krijsend, huilend. Ze rijden het huis voorbij… Een man op een fiets laat de politie stoppen en wijst de weg.
Alles gaat dan snel en voor een deel langs mij heen. Eerst de politie. Die neemt de reanimatie over van mijn 2 helden. Een politievrouw praat op mij in. Dat ik niet teveel moet kijken naar wat er gebeurt. Dat ik me op Benjamin moet richten. Sterk zijn voor hem. Het lukt aardig.
Inmiddels zijn ook de ambulance broeders binnen. Voor mijn gevoel gebeurd er weinig. Jack ademt nog steeds niet. Geen pols.
Vlakbij ons is de traumahelicopter gearriveerd. Daar zit een arts uit het Sophia Kinderziekenhuis in. Dit is dé specialist. Eindelijk gebeurt er iets…Intuberen, botnaald, ballonbeademing. Dit alles duurt lang. De sfeer is rustig, maar beladen. Ik voel de spanning van de hulpverleners.
Mijn man en ik weten niet waar we het zoeken moeten. We knuffelen met Benjamin. Knuffelen met elkaar. Blijven positief. Hij is sterk!!
De vraag wie er mee gaat met de ambulance is snel beantwoord. Ik ga mee…mijn man zal volgens in de politieauto. Snel wat spullen pakken..wat weet ik niet. Ik kan niet meer nadenken.
Mijn ouders zijn heel de tijd ook bij ons. Op afstand..maar ze zijn er. Ze nemen Benjamin van ons over. Mijn vader krijgt mijn zus te pakken. Ik krijg de telefoon. Het enige wat ik kan zeggen: “Hij doet het niet meer, hij doet het niet meer, wil je alsjeblieft hierheen komen, hij doet t niet meer, de traumahelikopter komt, doe alsjeblieft wel voorzichtig…”
Ik neem afscheid van Benjamin en m’n ouders. Jack wordt nog steeds met een ballonnetje beademd. Op een plank gaat hij de stap af. Ik loop er achter aan…zo klein…zo kwetsbaar. Ik kan niet achterin de ambulance bij Jack zitten. Twee hulpverleners zitten bij hem..houden hem in leven. Ik ga voorin zitten. Ik zie in een waas mijn schoonmoeder nog aankomen..paniek in haar ogen. Ik kijk nog even omhoog naar ons huis. Daar staan opa en Benjamin…Tot snel schatten..
De ambulance rit….pffff. Dat wens je echt niemand toe. Sirenes, zwaailichten, auto’s links en rechts wegschieten en dan achterin je kindje…je baby die in leven gehouden wordt..die vecht!! Op de snelweg aangekomen zet de chauffeur de camera aan. Zo kan ik Jack zien. Het ziet er rustig uit. Het ballonnetje gaat rustig op en neer door de hand van de arts. De chauffeur praat op mij in. Hij is sterk! Wees sterk voor hem! Hij vertelt ook dat ik niet moet schrikken bij aankomst in het ziekenhuis….Er gaat veel gebeuren en er zijn veel mensen met hem bezig.
Hij heeft gelijk. Ze staan ons al op te wachten…

Het afgelopen jaar is er veel gebeurd om verdrietig over te zijn. Veel tegenslagen, veel ‘slecht nieuws’ gesprekken. De uiteindelijke diagnose Alström Syndroom is mij zwaar gevallen.
Een stukje van het verdriet heb ik al kunnen verwerken. Nouja ‘verwerken’…ik kan er beter mee omgaan.

Een hele wijze les heb ik geleerd: leef en geniet vandaag!!!

De toekomst is onzeker….volgende blog hier meer over.

peetje80
6 jaar geleden

Wow wat heftig zeg. Moet zeggen dat je heel mooi schrijft en ik echt met je mee voelde. Het is mega heftig om je kleintje zo levenloos in je armen te hebben, helaas weet ik hoe dat voelt. Gelukkig hebben wij niet hoeven te reanimeren. Knap van je man en je papa hoe ze gehandeld hebben. Ben benieuwd hoe het nu gaat met je kleine man Groetjes Peetje

Otter
6 jaar geleden

Dank voor je reactie...het was heel heftig inderdaad. Ik heb al verder geschreven op: jackotter@wordpress.com

Otter
6 jaar geleden

jackotter2015.wordpress.com Dit moet hem zijn...

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Super heftig, ik zag het horror senario zo voor mijn ogen afspelen. Dus ondanks de horror toch heel goed verword. Ik zie alleen maar helden in dit verhaal. Aan de diagnose die is gesteld zie ik dat hij nog leeft gelukkig, al weet ik niet wat deze ziekte inhoud. Ik kijk uit naar je volgende blog!! Knuf!

Lindsy83
6 jaar geleden

Wat een nachtmerrie! Dit geef je niet zo maar een plekje. Je was hem bijna kwijt! Wat hebben jullie goed gehandeld!

Anoniem
6 jaar geleden

Wow wat heftig, ik zit hier te lezen met tranen in mijn ogen en kippenvel overal. Wat hebben jullie snel en goed gehandeld!! Knap dat je man en je vader zo rustig zijn gebleven en meteen tot handelen over zjn gegaan. Kan me de paniek namelijk helemaal voorstellen. Veel sterkte om dit alles een plekje te geven.

MummySuze
6 jaar geleden

OMG ik heb tranen in mijn ogen. Wat heb je dit goed beschreven! Wat moet dit eng geweest zijn! Ik weet niet of ik het staande had weten te houden of ook onderuit was gezakt. Ben alleenstaand dus moet snel een EHBO cursus gaan volgen. Wat een wonder dat Jack, sterke, kleinr Jack, het gehaald heeft! Klinkt alsof hij lang "onder" was. Jeetje wat griezelig. Heeeel veel succes en bedankt voor het delen van jouw verhaal.

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
2 dagen geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Hij is 1,5 en zegt nee!

En hard ook!!

Een hele tijd stil geweest hier. Geen tijd en vooral rust om iets te schrijven, maar ook niet echt de behoefte.

Vooral erg druk geweest met onze dreumes van ruim 1,5 inmiddels. Morris is een heerlijk ventje, maar ook zeker pittig op zijn tijd. Ik vind de fase waar we nu inzitten fantastisch. Hij is echt veel aan het ontdekken en leert iedere dag bij, maar hij komt er ook achter dat hij dingen nog niet kan en vooral ook dat hij dingen niet mag van ons.

Vooral in het laatste geval krijgt hij een soort tantrum waar je u tegen zegt. Niks helpt, je kan hem niet troosten, hij wil zijn aap (knuffel) niet en zijn speen niet. Hij rent naar de dichtstbijzijnde muur/deur of kast en werpt zichzelf er dramatisch tegenaan, om vervolgens weer terug te komen bij het gene wat hij eigenlijk wil, maar als je hem wil helpen begint hij weer met rennen naar iets waar hij tegenaan kan botsen.

Als je gaat vragen wat er is of dingen aanbied zoals eten, drinken of iets te spelen of zelfs zijn all time favorite filmpje (Bing) roept hij al huilend alleen maar nee, nee, nee, nee.

Ook vanmorgen was er weer zo’n uitbraak. Hij werd vrolijk wakker, maar helaas had zijn luier het niet volgehouden en was hij dus behoorlijk nat. Ik wilde hem meteen verschonen en vanaf dat moment begon het eigenlijk al. Drama op het verschoonkussen, daarna drama omdat hij niet met mijn telefoonkabel mocht spelen. Drama omdat hij wilde tandenpoetsen, toen ik zijn tandenborstel voor zijn mond hield, drama omdat dat schijnbaar de bedoeling niet was.

Meneer mee naar beneden genomen en toen ging het heel even goed. Hij doet zelf de lampen aan en helpt vaak met de gordijnen open doen. Toen vroeg ik hem of hij een broodje wilde en zei hij nee. Daarna vroeg ik wat hij dan op zijn broodje wilde, want meestal komt hij dan heel blij naar de la rennen om de pindakaas aan te wijzen. op dat moment begon het gehuil en geroep weer en begon hij weer driftig heen en weer te rennen. Eerst naar mij, naar de la en toen ik de pindakaas liet zien weer hoofdschuddend weg van mij. Toen ik de pindakaas voor de appelstroop wilde wisselen, was ook dat niet goed. Kortom, er was niks goed. Ik heb zijn brood gesmeerd (met pindakaas) wat fruit erbij gesneden en een beker melk neergezet. meneer kwam nog steeds in dezelfde mood naar zijn stoel, en ging uit zijn plaat toen ik hem in zijn stoel wilde helpen. Uiteindelijk in zijn stoel gezet en compleet genegeerd (al het andere maakt het alleen maar erger) en na 10 minuten begon meneer toch maar te eten.

Dat Morris een eigen willetje heeft was al wel duidelijk, maar ik kan niet wachten op het moment dat hij ook echt duidelijk kan maken wat hij dan precies bedoeld. Hij heeft duidelijk erg veel last van frustratie en zichzelf niet kunnen uiten op een manier die wij begrijpen.

Gelukkig is meneer het overgrote deel van de dagen nog steeds een heel vrolijk en makkelijk mannetje, maar op dat soort momenten denk ik…. hij is nog niet eens 2! en zegt nu al zo vaak nee hahaha. Dat wordt nog wat!