Terug
Blog header image

Tranen door de knuffels van heel veel kleuters

Laatste dag. Als het moet stoppen, dan maar snel. Maar dan komen de kleuters afscheid nemen en wordt het toch nog even moeilijk.

Afscheid

Het is een rare dag. Aan de ene kant verveel ik me, omdat ik eigenlijk niks te doen heb. Ik ga er vanuit dat ik op mijn nieuwe school meer taken krijg. En dat ik me daar meer bezig ga houden met kinderen. Dus het is winst. Mijn collega is hersteld en gaat weer volledig aan het werk. Ik heb een nieuwe baan. Iedereen blij toch? Aan de andere kant voel ik me een beetje ongemakkelijk. Een laatste werkdag. Oef. Toch weer afscheid nemen. Dat wordt nooit mijn hobby. Ik had verwacht dat ik fluitend de deur uit zou lopen. Nou ja bij wijze van spreken dan, want ik kan helemaal niet fluiten. Maar ik begin er toch tegenop te zien. 

Kleuters

Halverwege de dag ga ik naar groep vijf. Ik neem de pauze waar van de juf en ik vind het heerlijk om even juf in deze groep te zijn. Daarna blijf ik hangen. Ik geniet van deze kinderen en deze leeftijd. Waarschijnlijk heeft dat te maken met dat Dunya ook in groep vijf zit. Maar groep drie of vier zijn ook prima. Op mijn volgende school ga ik ook weer naar de kleuters. Dat is een uitdaging en daar ga ik nog heel veel leren. In elk geval verloopt de middag gezellig in groep vijf. De kinderen maken een kleurplaat voor Moederdag en ik ga aan het eind van de middag uitdelen. De meeste kinderen zeggen “dank je wel”, maar sommige kinderen vragen of ze er twee mogen. Andere kinderen willen alsnog ruilen. Ik ga er niet op in. Blij zijn met wat je krijgt. Ouderwets misschien, maar zo probeer ik Dunya ook op te voeden. Niet vragen om meer, of om iets anders. Zelfs al vind je het helemaal niks wat je hebt gekregen, dan nog zeg je dank je wel en dan gooi je het desnoods thuis maar weg. Niet ontevreden zijn. Ik neem afscheid van de kinderen en de juf en loop naar beneden.

Knuffels en High Five

De kleuterjuffen hebben gevraagd of ik vlak voor het einde van de schooldag bij de onderbouw kan zijn. Ik ben er en dan komen er ineens allemaal kinderen binnen. Drie kleutergroepen druppelen stilletjes het lokaal binnen. “Komen jullie bij mij op visite?” vraag ik. Een meisje zegt dat ze op visite komen omdat ik een andere baan heb. “Dus jullie komen mij gedag zeggen?” vraag ik. De kleuters knikken. “Wat lief! En wat gezellig!” zeg ik. Als ze compleet zijn bieden de hulpjes van elke groep mij iets aan. Twee groepen hebben een kaart met alle namen van de kinderen en de derde groep heeft er echt een knutselwerkje van gemaakt. Ik krijg een knuffel van de hulpjes. Dan vraag ik of er nog meer kinderen een knuffel willen en allemaal roepen ze in koor “Jaaaaa”. Hartverwarmend. Om de beurt lopen ze bij me langs en krijg ik van alle meisjes en sommige jongens een knuffel. Een paar jongens houden het liever bij een High five en dat is ook prima. Maar het zijn heel wat kinderen en heel wat knuffels en al snel voel ik dat het meer is dan alleen even gedag zeggen. Bij elke knuffel moet ik iets meer slikken. Het doet me veel meer dan ik dacht. Ik weet me in te houden totdat de laatste kleuter de deur uit is en dan barst ik in tranen uit. Dat mag ook gewoon even van mezelf.

Lamineren

Weer afscheid, weer afsluiten, weer opnieuw beginnen. Spannend en moeilijk. Ik denk zeker dat het goed is om naar een school te gaan waar ik meer inhoudelijke taken krijg dan hier. Eén van de juffen vat het goed samen. “Je hebt veel voor ons gedaan. Vooral lamineren!” Inderdaad. Vooral lamineren. In het begin werd ik er moedeloos van dat ik dat de hele dag moest doen. Na een tijdje hield het op, maar kwam er weinig voor in de plaats. Toen verlangde ik weer naar hele dagen lamineren, want dat is beter dan niks doen en steeds maar vragen en zoeken of ik kan helpen, wat er van me wordt verwacht. Ik spreek iemand die bekend is met de school waar ik nu naar toe ga. “Daar laten ze je zeker meer doen dan lamineren!” zegt hij stellig. Dat scheelt. Het is nog best leuk om te doen, maar de nadruk hoort wat mij betreft op de kinderen te liggen. Op elke school zitten kinderen die extra hulp kunnen gebruiken. Ik wil daar graag een bijdrage aan leveren.

Continurooster

Ik ruim op, kijk om me heen. Mijn beker van mijn vorige school gaat in mijn tas. “Je neemt je beker mee en loopt straks weer de school uit?” vraagt de directrice. Ik knik. “Ja, maar ik denk dat ie vanaf nu gewoon thuisblijft.” Of misschien ook niet. In elk geval is het tijd voor een nieuwe stap. Ik heb het afgesloten en begin vol goede moed aan een nieuwe periode. De steun die ik heb gehad aan mijn beker was wel fijn, maar ik vraag me af of ik die nog nodig heb. Ik weet in mijn hoofd wat ik kan en wat ik heb gedaan. Daar heb ik geen beker voor nodig. Aan de andere kant gebruik ik m thuis ook niet. Daar drink ik thee uit theeglazen. Dus misschien neem ik mijn mok met ‘juf Henrike’ erop toch maar mee naar mijn nieuwe school. Maar dan meer omdat het past bij mij als juf en niet omdat ik stil blijf staan in het verleden. Ik droog mijn tranen en kijk nog eens naar de tekeningen en kaarten die ik heb gekregen. Lief. Helemaal ongemerkt gaat mijn afscheid niet voorbij. Het was kort, dus een groots afscheid met collega’s zit er niet in. Het is sowieso niet gelukt om veel contacten te leggen binnen de school. Dat vind ik wel een nadeel van een continurooster. Je hebt geen gezamenlijke pauzes meer en dus zie je elkaar minder. Ook voor kinderen zie ik wel nadelen. Het is wel een erg lange dag om in één ruk door te gaan en een kwartier te mogen eten. Dunya heeft er in elk geval veel meer tijd voor nodig.

Koningsspelen

Dunya wordt opgehaald door haar vader. Ze heeft Koningsspelen gehad op school en is een uur eerder vrij dan normaal. Ik voel me een beetje down dat ik er niks van meekrijg. Vorig jaar waren we er geen van beide. Wij hadden een ander feest. Ook leuk, want daar waren bitterballen. Maar de Koningsspelen missen......dat was wel even een dingetje. Deze keer is Dunya er gelukkig wel bij. Gedurende de dag komen er foto’s binnen op de Whats App van een andere moeder. Ze maakt steeds foto’s van Dunya en stuurt ze naar mij. We hebben dat niet afgesproken en ze weet niet hoe ik me voel, maar wat geeft het mij veel steun om te zien hoe ze geniet. “Elke keer als ze mij zag ging ze foto’s maken!” lacht Dunya ’s avonds. Zo hebben we toch min of meer contact. Deze foto’s slepen mij door de dag heen. Want hoe dan ook, afscheid is afscheid. En zoals altijd haat ik afscheid nemen. Ik ga de kinderen missen, ik ga mijn plek missen, ik ga de school missen. Het was geen droombaan, maar het was inmiddels wel vertrouwd. Dat betekent niet dat ik geen vertrouwen heb in mijn nieuwe baan. Maar nu sta ik heel even stil in het heden. Afscheid nemen. Dat doet eventjes pijn. Als Dunya thuiskomt laat ik de tekeningen en de kaarten zien. Ze reageert enthousiast en begint de namen te lezen. “Wat lief!” zegt ze steeds. Ik vertel over het afscheid en over de kinderen en dat ik ineens toch een beetje verdrietig was. “Maar nu is het weer over hoor.” vertel ik. “Het moment was alleen even moeilijk, met die tekeningen en knuffels van kinderen.” En dan is het vakantie en daarna ga ik vol goede moed aan de slag op een andere school. Tijden veranderen. Ik ga iets nieuws beginnen. Het is al begonnen! Merk je het niet?

 

Lindsy83
6 jaar geleden

Mooi geschreven! Het grappige is wel dat het nieuwe al begonnen was toen je naar deze school ging ;) Wie weet waar je nieuwe pas je uiteindelijk naar toe mag leiden! HEel veel succes bij je nieuwe baan, maar eerst nog even lekker genieten van je vakantie! ;)

Joycies
6 jaar geleden

Een mooi en lief afscheid. Heel veel succes bij je nieuwe baan!

Henrike Laning
6 jaar geleden

Ik ben ook heel benieuwd hoe dit zich allemaal gaat ontwikkelen. Wie weet belt één van de vele scholen waar ik me heb ingezet na de zomer wel om terug te komen. Misschien gaat het Passend Onderwijs wel wat meer vorm krijgen en dan denken ze ongetwijfeld aan mij!

Henrike Laning
6 jaar geleden

Dank je wel! Leuk dat je reageert!!

Lindsy83
6 jaar geleden

Daarom, deeerstestappen zijn in ieder geval gezet! Ik hoop het echt voor je!

Henrike Laning
6 jaar geleden

Ik heb er vertrouwen in. Ik gok dat ik wel even aan het werk ben, toch wel twee maanden ofzo en dan is het bijna zomervakantie en daarna misschien iets met Passend Onderwijs doen.

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
1 dag geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Laat jij geld liggen?

De WAT? De inkomensafhankelijke combinatiekorting!

De WAAAT??? Dit was de uitroep van Pieter. Pieter verdient goed, maar het lukt hem niet om grip te houden op zijn uitgaven. Dit veroorzaakt stress en frustratie, maar vooral verdriet omdat hij niet kan sparen voor een vakantie naar Griekenland met zijn twee kinderen.


De inkomensafhankelijke combinatiekorting (in het kort IACK) is een onmogelijke naam voor een heffingskorting waar je mogelijk recht op hebt als je werken en de zorg voor een kind of kinderen combineert.


Pieter is gescheiden heeft co-ouderschap en woont in een vrije sector huurhuis. Voor mij gaan dan de alarmbellen direct rinkelen.


Om de IACK te krijgen, moet je namelijk wél belastingaangifte doen en er zijn mensen die huren en geen aangifte doen. Verder moet je voor de IACK aan een aantal voorwaarden voldoen.


In mijn podcast "Het gaat altijd over geld" aflevering 12 vertel ik je precies wat dat is.

Je kan ook googelen op Inkomensafhankelijke combinatiekorting. Op de belastingsite vind je alle voorwaarden op een rijtje met linkjes naar meer informatie.

 

Voor Pieter kwam het erop neer dat hij voor 2021 recht had op netto €234 per maand. Oftewel €2.815,-!


Zijn vakantie naar Griekenland volgend jaar, komt ineens wel heel erg dichtbij 🥹😉 


Ben jij co-ouder of ben je de minstverdienende partner, heb je een kind van 12 jaar of jonger en doe je geen belastingaangifte?