Blog header image

Survival mode: ON!

Gistere appte ik met mijn beste vriendin en gaf haar advies over haar relatie die schommeld. Advies dat ik zelf ook maar moet opvolgen..
Chiara
6 jaar geleden

Vervelend om te horen dat het nog steeds niet lekker gaat tussen jullie :( vooral ook dat je het gevoel hebt niet gehoord en begrepen te worden... 'Grappig' ook hoe makkelijk het soms is om anderen de beste raad te geven, terwijl je in je eigen leven soms geen idee hebt hoe je iets aan moet pakken! Misschien is het inderdaad goed om je eigen advies op te volgen.. Geniet van je geluksmomentjes en voor je het weet zijn de 2-3 weekjes voorbij! Keep your head up!!

Joycies
6 jaar geleden

Owww.... bijna 100!! En volg je advies op. Ga lekker ff weg met die vent van je! ben benieuwd naar nummer 100...

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Het was inderdaad gistere onder de appjes alsof ereen gloeilamp boven mijn hoofd ging branden, haha! Raad aan iemand anders geven is altijd makkelijker maar dit advies van mezelf ga ik zeker opvolgen, het moet! Het komt goed :) Zolang er Geluksmomentjes bestaan blijf ik ergens toch positief :D

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Ga ik zeker doen! Ik ben zelf ook zéér benieuwd naar #100!! :D

MamavanChance
6 jaar geleden

Hoi lloes, hoop dat het snel weer beter gaat met jullie! ! wat ik me gelijk afvroeg over de gemeentelijke belastingen. ....Daar kan je vrijsvrijschelding voor aanvragen!!!

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Lieve tip!! En ja dat wist ik! Maar daar komen we sinds deze maand niet meer voor in aanmerking! :) maar toch bedankt!!

MamavanChance
6 jaar geleden

Hoi oké jammer, meestal kijken ze naar het afgelopen jaar.....

Lindsy83
6 jaar geleden

Hier is het ook altijd ruzie als we elkaar bijna niet zien... Eigenlijk is het best logisch. Je hebt dan ook geen tijd om goed te communiceren en dat is nou juist een basis voor een goede relatie... Maar ik heb er alle vertrouwen in dat jullie er wel door komen :) Wow 100 blogs! Ik ben er ook bijna :) En wat het swappen betreft, de beste prestraties zijn onder druk geleverd, dus dat beloofd juist wat voor jouw mama ;) Adem in adem uit, en door! You can do it! :)

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Dat was idd ook altijd onze basis, ik hoop dat het straks weer beter gaat als ik één dagje meer rust heb. Ik heb echt super veel zin in de Mamaswap maar mijn hoofd krijgt de knutsel modus maar niet aan. Als de error verholpen is ga ik aan de slag, haha!! :)

Anoniem
6 jaar geleden

Even een dikke digi knuffel! Volg je eigen advies op, het komt vast goed.

nijn81
6 jaar geleden

Wow, wat frustrerend van die onbetaalde overuren! En dat het er zo veel zijn dat je relatie er onder lijdt! Je vriend wil alleen investeren in zijn werk, maar zijn privéleven dan? Daarin moet toch óók geïnvesteerd worden! Dat gaat ook niet vanzelf. Jullie groeien uit elkaar. Geen tijd samen doorbrengen, is scheidingsoorzaak nummer 1!!!! Enneuh, is dit dat werk waar hij al eens eerder door is teleurgesteld? Vanwege loze beloftes enzo? Ik zou met die vele overuren toch maar eens achter z'n oren krabben. Dit is uitbuiting! Ik zou heeeeeeeel gefrustreerd worden hiervan.

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Ja ik vind het ook mega frustrerend, een paar extra uur investeren zou ik 100% begrijpen maar het zijn er zooooo veel! En jij zegt precies wat mijn moeder ook zegt, en het gezin dan? En JA dit is ook nog de loze beloftes baan, al heeft hij nu wel het salaris dat bij zijn functie hoord, sinds 2 maanden. Maar het zal me niet verrassen als ze hem nog een keer teleurstellen met iets.. Het is echt een rot situatie!

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Dankje xxxxx

Myfteria
6 jaar geleden

Wat een lastige situatie zo. Druk zijn kan dan zoveel stress bezorgen en als je vent dan ook niet luistert is het helemaal compleet. Nog even volhouden en dan komt er straks vanzelf meer ruimte qua tijd en in je hoofd.

Blog header image

Komt het goed?

Toch nog een curratage

Inmiddels 12 weken na de miskraam, er is veel gebeurd weer.

Na de miskraam hadden wij 2 weken samen “vakantie” alleen werd deze verstoord door een trombose been, 6 weken spuiten. We waren aan vakantie toe maar ook weer niet, het is lastig ineens moeten genieten. Het was wel fijn dat we samen waren.

Werd ook nog een ziek, erg verkouden en doorsteking alles kwam eruit….

3 weken hadden wij een gesprek met de fertiliteitarts, hele lieve vrouw. Het was een fijn gesprek. Ze was heel duidelijk en behulpzaam na een goed gesprek is het plan nu, dat ik moet gaan bloedprikken. Ze gaan kijken hoe dik mijn bloed is, want hoe kom ik aan trombose, en heeft dat de miskraam veroorzaakt? Nog zoveel vragen. Ze denkt niet dat het iets erfelijks is, en ook aan mijn man ligt het niet. Helaas moesten wij alleen wachten voor 8 weken voordat ik mag prikken dit ivm zwangerschapshormoonen het prikken met heparine dus dat gaat nog even duren…

De adenomyose kwam kort ter spraken, ik word wel zwanger dat is het probleem niet. Bij adenomyse is de kans op zwangerschap moeizamer. Bij mijn is het 2x misgegaan bij 11 weken.

Verder leek het allemaal wel weer beter te gaan, werd weer ongesteld na 5 weken dacht ik. Alleen daarna bleef ik buikpijn houden en af en toe ineens een bloeding. Ik liep hier 3 weken mee door, maar het werd steeds erger.

Toch maar een afspraak bij de gynaecoloog. Binnen 4 dagen mocht ik op de poli komen, toen was het net allemaal gestopt. Mijn man ging mee en zei al tegen hem strak zitten wij hier voor niks. Maar helaas dat was niet zo. Bij de echo was meteen te zien dat de miskraam niet goed was gegaan. Het vruchtje wat er nog en er was nog bloedflow. Hoe dan we hebben een controle echo gehad?

Er waren 2 keuzes of eerst nog keer proberen met medicijnen of curettage. Ik zag nog een keer medicijnen niet zitten, heb ze al 2x ingenomen en dat heeft niet gewerkt…

Dinsdag op de poli en vrijdag in het ziekenhuis voor curettage. Mijn man ging mee. We werden liefdevol opgevangen, en erg goed begeleid. Tot aan de behandelkamer was mijn man bij mijn, eenmaal daar kwamen de tranen. Waarom? Ik wil dit niet!

Vond het heel erg dat ik er niet bij was, wat waarschijnlijk ook beter is alleen hierdoor is er nog steeds ongeloof. Ik het nu echt goed? Mijn lichaam heeft mijn al zo in de steek gelaten dat ik het vertrouwen een beetje kwijt ben.

In de uitslaapkamer zat mijn man weer op mijn te wachten dat was er lief ze hadden hem gebeld dat ik erg emotioneel was. De pijn is te doen, het valt mijn mee. En gingen ‘s middags weer lekker naar huis.

En nu weer verder maar hoe?

Om ons heen weer veel lieve reacties en vooral het komt goed?

is dat zo?

Ik weet dat het lief bedoeld is, en dan mijn omgeving niet meer weet hoe hier op te reageren. Maar er is nog zoveel onzeker voor de toekomst.

Ik merk dat de curettage meer met mijn gedaan heeft dan ik had verwacht, de nachtmerries blijven komen.

aliciagnes
8 minuten geleden

Fijn geschreven!