Terug
Blog header image

Moeder zijn met depressie! (2)

Of ik het nu wil of niet, al meer dan de helft van mijn leven worstel ik al met depressie.

Daar ben ik weer, ik zal verder gaan met mijn verhaal. Na mijn twaalfde zijn er nog wel wat dingen gebeurd. Mijn vader had was al Cara patient sinds zijn 24ste, maar helaas bleef het daar niet bij. Hij heeft daarna ook nog jicht erbij gekregen en de jaren erop volgde nog meer chronische ziektes. Dit deed zeer. Het deed niet alleen hem geestelijk wat maar ook mij. Ik zag hem pijn lijden. Regelmatig stond ik in de avond of nacht aan zijn deur te luisteren of ik hem wel hoorde ademen. Vooral als ik wist dat hij er extra veel last van had. Maar het verliezen van mensen speelde ook een grote rol om mijn depressie te verergeren. Op mijn 16de verloor ik mijn lievelings opa, mijn lachende boeddha beeld en het hakte er flink in. Wij zouden dat jaar met heel de familie naar Indonesië gaan want hij wilde zijn kleinkinderen laten zien waar hij vandaan kwam en waar onze roots lagen. Hij moest nog wel gedotterd worden voor we gingen. Dus alles was rond en geregeld we zouden gaan. Bijna heel de familie ging mee. We hadden er allemaal zin in. Opa werd gedotterd, maar helaas was dit niet helemaal gelukt en zou het net voor we vertrokken nog een keertje terug moeten. Toen gebeurde het, we gingen op visite in het ziekenhuis en ik dacht al er klopt iets niet. Hij viel steeds ineens weg en was bijna niet aanspreekbaar. Maar goed mijn lieve opa was al 80 jaar oud en hij kreeg medicatie dus iedereen dacht het zal daar wel aan liggen. En ik was 16 jaar oud, wat wist ik er nou van. Maar die avond werden we gebeld of we met spoed naar het ziekenhuis wilde komen want het ging niet goed met opa. Zijn "buurman" had het ook in de gaten dat er iets niet klopte en heeft toen meteen een verpleegster gewaarschuwd, zij alarmeerde de arts en zo kwamen ze erachter dat hij een ernstige hersenbloeding gehad heeft. Maar ze hadden hoop. Hij was redelijk bij en het leek de goede kant op te gaan. We hadden wel de vertrekdatum gemist, maar goed dat hadden we allemaal al wel verwacht. We hadden wel onderling afgesproken dat we hem dat niet zouden vertellen. Maar hij vroeg erom iedere dag. Wanneer vertrekken we? Ben ik op tijd beter zodat we nog kunnen gaan want ik wil ze zo graag Indonesië laten zien? Wanneer mag ik hier weg? Allemaal vragen, maar zeiden verpleegsters en artsen, hij maakte ook grapjes. Vooral als het ging om wat hij wilde eten. Hij kon niet veel eten en hebben maar verklaarde iedere dag dat hij een broodje kroket wilde met mayo. Ondanks dat het meer achteruit ging dan vooruit maakte hij de verpleegsters en artsen aan het lachen. Als hij gewassen werd zei hij, wel voorzichtig doen met mij en pas op voor mijn krullen (die hij dus niet had, hij had bijna helemaal geen haar meer). En dan moest hij lachen. Tot op een dag het zo slecht ging dat ons een kamer werd aangeboden waar wij per gezin iedere avond verbleven. Hij was zo achteruit gegaan dat de kans op genezing nihil was. Hij lag officieel op sterven. En dat deed pijn, veel pijn. Iedere dag waren wij aanwezig, om de beurt bij opa zitten. Kijken of zijn luier schoon was, of hij het comfortabel genoeg had. Zijn mofine werd steeds maar verhoogd en toen was hij helemaal niet meer aanspreekbaar. Ik weet nog goed dat ik stond te huilen op de badkamer bij onze "verblijfkamer" en mijn neefje (1 jaar verschil) naar me kwam en me een stevige knuffel aan me gaf en zei: "hij houd van je, dat weet je toch wel he". Mijn neefje en ik waren net broer en zus. Allebei enigst kind en we zagen elkaar heel vaak, bij elkaar logeren en samen stappen. We hebben toen nog heel lang samen gepraat en dat deed me wel goed.  Niet lang daarna was mijn opa er niet meer. Hij was overleden, weg, weer terug bij mijn oma zei ik steeds maar. Een andere neef van mij die wel wat jaartjes ouder is kon alleen maar heen en weer lopen. Hij wist niet wat hij ermee moest. Iedereen huilde, maar haalde ook de mooie herinneringen boven van vroeger. Ook over de tijd toen oma er nog was. En iedereen was verbaasd hoeveel ik nog vvan mijn oma wist te vertellen. Hoe ze haar haar droeg, wat voor soort sloffen en kleding ze altijd aan had. Wat er met haar gebeurde toen ze ziek werd. Wat we deden als ik daar wel eens bleef logeren. 

Die avond hebben we heel de avond in opa's huis gezeten, praten, huilen en ook veel lachen. Dingen werden geregeld voor zijn begrafenis. En een week later was het zover. We gingen definitief afscheid van hem nemen. Maar ik was kwaad en dat zag mijn vader. Hij nam me apart en zei: "waarom ben je zo boos". En toen kwam het bij mij er toch eindelijk uit. Ik voelde me schuldig ik zag dat er iets niet goed was maar zei niets. Hij probeerde me gerust te stellen maar dat werkte niet en heb me nog jaren erna schuldig gevoeld. Ik moet eerlijk bekennen, ik ben best spiritueel ingesteld en ik zweer het, mijn opa heeft mij na zijn dood bezocht. Ik weet nog goed dat terwijl ik sliep ineens wakker werd en hem aan mijn voeteneind zag staan. Hij zei niks maar lachte en knikte naar mij alsof hij wilde zeggen dat het goed was zo. Maar toch bleef het schuldgevoel bij me hangen. 

Helaas bleef het daar niet bij. Nog geen jaar later overleed een oom (aan een hartstilstand), toen ik 17 was overleed een kennis ( 17 jaar en overreden door een vrachtwagen). Ook mijn vader kreeg er steeds meer ziektes bij. Na 5 jaar onderzoekingen werd er geconstateerd dat zijn jicht was overgeslagen naar reuma. Hij was inmiddels ook al een aantal keren geopereerd aan zijn knieën. En niet veel later bleken zijn knieën zo te zijn versleten dat er niks meer tegen viel te doen. Hij kreeg ook steeds meer last van black outs en kon steeds slechter dingen onthouden. Slapen ging steeds slechter. Later bleek dat hij vanwege zijn oude werk ook nog eens een hersenbeschadiging had opgelopen en zijn hersenen te kort aan zuurstof had gekregen. Hij was sinds zijn diagnose van reuma ook 100% afgekeurd, werken ging niet meer. Geestelijk ging hij erdoor ook steeds meer achteruit. Kreeg ook antidepressiva en moest ook praten met een psycholoog. Maar natuurlijk bleef het daar niet bij. Bij mijn tante werd een buitenhuidse tumor ontdekt, zij overleed na een jaar lang knokken. Maar ik was ook een jaar lang mijn moeder kwijt. Mijn tante werd bij mijn opa en oma verzorgd. En mam hielp daarbij. Mijn moeder had voor mijn geboorte al een zus verloren. Aan verouderde aderen. Haar aorta sprong onderweg naar Amerika voor een laatste kans. Mijn grootouders waren naar huis gestuurd en mijn tante vloog via Engeland naar Amerika. Maar tijdens de tussen stop overleed ze. Haar aorta had het niet volgehouden. Dit was dus het tweede kind van mijn opa en oma en de tweede zus die mijn moeder verloor. Mijn tante woog nog minder dan 30 kilo op het einde, ze zei de meest vreselijke dingen en het was een hele moeilijke tijd. Mijn moeder werkte, kwam thuis eten en was weer weg. Kwam laat thuis en ging naar bed en dan weer werken, thuis eten en weer weg. Dat was het ritueel voor ongeveer een jaar. Toen mijn tante was gecremeerd, kwam na 20 dagen nog een flinke klap te verwerken. Mijn oom, ja een broer van mijn moeder. Hij was opgenomen geweest voor een hartritme stoornis. Hij werd ontslagen uit het ziekenhuis want de stoornis was weg. Wij waren er op ziekenbezoek. Mijn ook was nooit zo spraakzaam, maar die dag was hij heel spraakzaam. Vertelde hoe trots hij op iedereen was en hij blij was dat het met iedereen zo goed ging. Hij deelde snoep uit en ik kreeg een zak met pinda's omdat hij wist dat ik het leuk vond om pinda's te rijgen voor de vogeltjes. De volgende ochtend ging de telefoon. Hij kreeg op de vlizotrap een acute hartstilstand. Hij was overleden. Precies 20 dagen na mijn tante. Toen wij aankwamen bij mijn tante en wij boven gingen kijken waar mijn oom tijdelijk lag opgebaard tot het crematorium hem kwam ophalen. Mijn moeder zakte in, begon tegen hem te schreeuwen en schudde hem. Dit is een slechte grap, word wakker , je bent niet dood. We moesten haar bij mijn oom wegtrekken en haar kalmeren. Toen moest alles wederom geregeld worden. 

Na dit alles is het thuis nooit meer hetzelfde geweest. Het werd een hele zware tijd, een tijd waarin ik snel moest opgroeien. Maar de volgende blog vertel ik daar meer over.

mamavaneenmeisje
6 jaar geleden

Wat een verhaal zeg! Wat heb je enorm veel meegemaakt!

Lindsy83
6 jaar geleden

Oh my, je hebt wel heel veel in korte tijd op je bord gekregen! Ik voel je pijn bijna... Ik weet niet hoe, maar ik hoop wel dat je dit allemaal een beetje hebt kunnen verwerken... Een hele dikke knuffel voo jou!

Love you to the moon and back
6 jaar geleden

Wat heb je veel meegemaakt zeg! Je mag trots zijn op jezelf en hoe je je er doorheen vecht.

Tamarakelly
6 jaar geleden

Dank je wel! Helaas is het einde van het verhaal nog niet helemaal in zicht Maar ik doe zeker mijn best om positieve kant te zien. Al is het soms nog moeilijk.

Tamarakelly
6 jaar geleden

Dank je wel! Soms is trots zijn op mezelf best moeilijk. Maar ik doe mijn best om dat te zijn. Nu ik het zelf ook allemaal af en toe terug lees en er over nadenk dan krijg ik steeds meer door dat ik toch wel veel mee heb gemaakt meer dan dat ik in eerste instantie door had toen ik aan deze blog begon.

Tamarakelly
6 jaar geleden

Helaas is mijn verhaal nog niet ten einde.

Blog header image

Stap voor stap, van proberen kan je leren

“Van proberen, kan je leren” roepen beide schoolgaande kinderen hier. Een mooie les van school voor een ieder van ons. Dat leren niet makkelijk is, weten we allemaal. Vooral als je perfectionistisch bent… kan dit best lastig zijn!

Senn kreeg Dessineo Characters, een tekentafel voor kinderen, van Jumbo Games. Echt iets voor onze Senn. Lekker kneuterig aan de eettafel bezig zijn, iets wat hij van kleins af aan al kon. Engelengeduld waar ik jaloers op ben. Hoewel hij nu ook vaak zo perfectionistisch wil zijn of bang is om te falen, dat het hem in de weg gaat zitten.

Als hij een idee heeft om te maken of een voorbeeld ziet denkt hij dit meteen goed te kunnen doen. Tja, dit werkt zo niet. Hoe kan je hier het beste mee om gaan he? Opvoed struggles. We blijven maar benoemen dat je van proberen kan leren, dat fouten maken mag (moet) en dat als hij hulp nodig heeft ons (of de juf) kan vragen.

Hoe leuk is dus deze tekentafel van Jumbo Games voor Senn. Erg goed voor zijn zelfvertrouwen! Stap voor stap maakt hij de mooiste creaties. Zelf zo trots en daarbij zoveel plezier. Regelmatig maakt hij de coolste personages als kleurplaat voor zijn broertjes.

Tekst gaat verder onder de foto.

TODO: Add alt to media
Zo makkelijk! 

Dessineo Characters is de opvolger van de “Dessineo leren tekenen”, die is geschikt vanaf 4 jaar. Dit is een mooie uitdaging vanaf 6 jaar. Het leuke is dat er meer dan 500 combinaties zijn te maken! Eindeloos variëren dus. Met een schuifknop bovenaan de tekentafel kan je de stappen zelf instellen.

De tekentafel is makkelijk in gebruik, je kan er gewoon een A4-papiertje op leggen en je eigen stiften/pennen gebruiken. Achterin de tekentafel zit een klep waar je de bijgeleverde stift en de sjablonen in kan bewaren, super handig en daardoor erg makkelijk op te ruimen en er weer bij te pakken.

Wij kunnen hem dus enorm aanraden! Ook een héle leuke cadeautip voor de komende (feest)maand! Je koopt hem hier.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Mamaplaats
3 weken geleden

Wat leuk!

Joann123
1 dag geleden

Heel leuk!

Anoniem
9 uur geleden

Hallo, ik ben Nira. Na jaren een relatie met Anderson te hebben gehad, heeft hij het uitgemaakt, ik heb er alles aan gedaan om hem terug te halen, maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem heb , Ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en ze stelde voor dat ik liever contact opnam met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te spreken om hem terug te brengen, maar ik ben het type dat nooit in spreuken geloofde, ik had geen andere keuze dan het te proberen, ik mailde de spreukgieter, en hij vertelde me dat er geen probleem was dat alles binnen drie dagen in orde zal zijn, dat mijn ex binnen drie dagen bij me terug zal komen, hij sprak de betovering uit en verrassend genoeg was het op de tweede dag rond 16.00 uur. Mijn ex belde me, ik was zo verrast, ik beantwoordde de oproep en het enige dat hij zei was dat het hem zo speet voor alles wat er gebeurde dat hij wilde dat ik bij hem terugkwam en dat hij zoveel van me houdt. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo begonnen we weer gelukkig samen te leven. Sindsdien heb ik beloofd dat iedereen die ik ken die een relatieprobleem heeft, zo'n persoon zou helpen door hem of haar te verwijzen naar de enige echte en krachtige spreukgieter die me hielp met mijn eigen probleem. e-mail: babawalewiseman01@gmail.com je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak. 1) Liefdespreuken 2) Verloren liefdespreuken 3) Echtscheidingsspreuken 4) Huwelijksspreuken 5) Bindende spreuk. 6) Verbreekspreuken 7) Verban een geliefde uit het verleden 8.) U wilt promotie maken in uw kantoor 9) je geliefde willen bevredigen 10) Genees voor een van de ziekten waaraan u lijdt Neem contact op met deze geweldige man als je problemen hebt met een duurzame oplossing via babawalewiseman01@gmail.com Whatsapp +12544131991

Blog header image

Leren tekenen met Dessineo Characters

Wij mochten het nieuwe tekenbord (Characters) van Dessineo uittesten. Nou en ik kan je zeggen, dat is echt zo’n grote hit geworden hier. 

Sinds ie hier ligt word ie bijna dagelijks gebruikt. Ze vinden het echt zo leuk om ‘eigen kleurplaten’ te maken. Met dit tekenbord kun je dus echt heel veel verschillende karakters tekenen. En je fantasie de vrije loop laten. Je hebt namelijk verschillende kaartjes waar de hoofden, buikjes, en benen op staan en deze kun je allemaal met elkaar matchen waardoor je hele grappige poppetjes kunt maken. 

Hoe werkt het?

Je legt de kaartjes op het bord, legt er een tekenblaadje op en dan zet je het 1e lampje aan. Zo kun je de eerste lijnen overhalen. Heb je dit gedaan dan zet je de lamp op stand 2 en krijg je meer lijntjes te zien die je kunt overtrekken. En bij de laatste stap kun je nog de details overtrekken. Zo leer je stap voor stap de tekening te maken.

In het donker

En wat het natuurlijk nog leuker maakt is dat je het het beste in het donker kan doen. Zo zie je het lampje en de lijnen extra goed. En de kinderen vinden het fantastisch! Is de kleurplaat klaar, dan vinden ze het dus helemaal leuk om hun eigen gemaakte kleurplaat in te kleuren. Hier zijn ze dan echt zo trots op. Zo leuk om te zien!

En meteen een goede tip voor sinterklaas 😉. Want het is niet alleen leuk, maar natuurlijk ook leerzaam en goed voor de motoriek! Je koopt hem hier. 

Toedeelssss.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Dit was de moeilijkste keuze uit ons leven

Zwanger zijn, vanaf het moment dat je erachter komt is er vreugde. Althans, zo hoort het te zijn. Tweemaal eerder was ik zwanger van een gezond mannetje. Natuurlijk, die eerste 12 weken waren onwijs spannend. Maar ervan uitgaan dat er iets ernstig mis is? Nee, dat was niet in me opgekomen tijdens mijn derde zwangerschap. Ik vertrouw blind op mijn lijf en op mijn kindje.

Tot wij in augustus 2019 een flinke klap kregen. Ons zoontje bleek een ernstige hartafwijking plus een chromosoomafwijking te hebben. Het kleine, lieve mannetje in mijn buik. Ik bleef hoop houden, want ze zullen het wel niet goed gezien hebben. Maar het tegendeel bleek waar.

We kwamen in een rollercoaster terecht en hebben uiteindelijk samen besloten om de zwangerschap vroegtijdig te beëindigen. De moeilijkste keuze uit ons leven. In plaats van het kopen van de baby-uitzet moesten we zijn afscheid gaan regelen.

Een mandje, bloemen, ballonnen om op te laten na de crematie, zijn kleertjes, rouw/geboorte kaartjes: zóveel dingen waar je niet bij stil wil staan. Maar het moet.

Waar ik niet bij stilstond is dat ik al vanaf mijn 18e verzekerd was bij Monuta. Het is dat mijn moeder ons hielp bij het regelen van zijn afscheid, anders had ik er waarschijnlijk niet eens aan gedacht. Ik had namelijk zelf niet bedacht dat je ongeboren kindje vanaf 20 weken zwangerschap is meeverzekerd, daar sta je gewoonweg niet bij stil. Wist jij dit?

Het gaf ons meer financiële ruimte, in een toch al zo’n zwarte periode. Een tijd waar je niet bezig wil zijn met kosten, maar bezig bent met je gezin, en met rouwen. Bij elkaar zijn. Het werd ons uit handen genomen en dat heeft ons in die periode goed gedaan. We hadden het goed geregeld, zonder het door te hebben. Een gelukje dus.

Ik ben blij dat ik een uitvaartverzekering heb. Ik wil mijn nabestaanden in een donkere periode niet achterlaten met de kosten van een uitvaart. Daar moeten ze niet mee bezig zijn. Uiteraard hoop ik dat dat nog héél lang mag duren. Maar het is zo’n fijne geruststelling dat het bestaat. Kinderen tot 18 jaar zijn gratis meeverzekerd op jouw verzekering, heel prettig en uiteraard hopelijk nooit nodig.

Heb jij een uitvaartverzekering? Of heb je iets anders geregeld voor ‘ooit’?

Deze blog is geschreven in samenwerking met Monuta

Krijg nou tieten!
2 weken geleden

Toen wij de "keuze" moesten maken o. onze zoon in 2012 na 20 weken zwangerschap geboren te laten worden was ik ook verzekerd bij Dela maar die keerde helemaal niks uit want voor 24 weken besta je volgens de wet niet en dus moesten wij het allemaal zelf uitzoeken. Ik ben er na 10 jaar nog steeds boos en verdrietig over.

Anoniem
4 dagen geleden

Ons dochtertje(voldragen) werd na een zware bevalling met zuurstof gebrek geboren. Zij overleed binnen 24 uur na 2 hersenbloedingen. Heb in de archieven wel een acte gevonden van haar geboorte als levenloos kind. Dat was ze dus niet. Van de verzekering kregen wij niets vergoed. Stonden maar net 6 maanden ingeschreven bij Yarden.

Anoniem
4 dagen geleden

mijn 9 en een halve maan oud mijn 9 en half jaar

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
20 uur geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
19 uur geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
16 uur geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
14 uur geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Anoniem
7 uur geleden

Hallo, ik ben NIRA SHALOM, ik ben hier om dit goede nieuws over de hele wereld te verspreiden over hoe ik mijn ex-liefde terugkreeg. Ik werd gek toen mijn liefde me vorige maand verliet voor een ander meisje, maar toen ik een vriend ontmoette die me voorstelde aan Baba Wale da Wiseman, de grote boodschapper, vertelde ik mijn probleem aan Baba Wale over hoe mijn ex-liefde me verliet en ook hoe ik een baan moest krijgen in een heel groot bedrijf. Hij zei alleen tegen me dat ik op de juiste plek ben gekomen waar ik mijn hartewens zal krijgen zonder enige bijwerkingen. Hij vertelde me wat ik moest doen, nadat het was gedaan, in de volgende 2 dagen belde mijn liefde me aan de telefoon en zei sorry dat ik voor nu leefde en ook in de volgende week nadat mijn liefde me belde om te smeken ter vergeving werd ik opgeroepen voor een interview in het door mij gewenste bedrijf waar ik als supervisor moest werken. Ik ben zo blij en overweldigd dat ik de hele wereld moet vertellen hoe Baba Wale me helpt mijn hartewens te vervullen. Baba Wale is een specialist in allerlei soorten spreuken en goede magie. Als je hulp nodig hebt, neem dan contact op met Baba Wale op het volgende e-mailadres: babawalewiseman01@gmail.com Whatsapp: +12544131991 Bedankt later

Blog header image

Vanaf déze leeftijd slaan kinderen herinneringen op!

Wat kan jij je nog herinneren van vroeger?

Wat kun jij je zelf nog herinneren van vroeger? Toffe vakanties, verjaardagen of andere leuke uitjes: heb je hier nog eigen herinneringen aan? Veel dingen die we onthouden hebben komen voort uit het bekijken van foto of door het luisteren naar verhalen van onze ouders! Uit onderzoek blijkt dat je vanaf deze leeftijd pas echt dingen kunt herinneren…

Baby’s

Ons geheugen ontwikkelt zich al op vroege leeftijd! Wist je dat baby’s al in de eerste week van hun leven de geur van hun moeder kunnen onthouden en herkennen? Daarnaast kunnen deze kleintjes al na twee maanden, naast hun eigen moeder, ook de stemmen en de gezichten van andere herkennen.

Hoe ouder je wordt, hoe meer je brein groei en dus ook hoe meer geheugencapaciteit er ontstaat. Toch kun je je vaak niet mer veel herinneren uit je kleutertijd of daarvoor, hoe komt dit toch?

Onderzoek

In Canada vroeger onderzoekers zich af hoe het kan dat je je niet meer zo veel van vroeger herinnert! Ze onderzochten 140 kinderen met de leeftijd van 4 - 13 jaar oud en vroegen hen naar hun allereerste herinneringen. Vervolgens deze ze dit twee jaar later opnieuw, met dezelfde groep kinderen. Met de ouders werd ook gesproken op te controleren of het herinneren van de kinderen wel correct waren. Wat blijkt? ….

Zo een beetje elke herinnering tot een leeftijd van + - drieënhalf jaar oud, zijn tijdelijk. Omdat je zó veel herinneringen aanmaken, worden deze vaak ‘overschreden’ door nieuwe. Pas vanaf een jaar of tien, maken kinderen volgens onderzoekers blijvende herinneringen aan!


Wist je dat het fenomeen van deze overschreden herinneringen ook wel kindergeheugenverlies wordt genoemd? Laat het ons weten in de reacties!


Lees ook: baby geboren met staart!