Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Mijn verjaardag

16 september is het weer zover, happy birthday to me :/

 Ik hou niet van mijn verjaardag! Daar! Ik heb het gezegd!

 Niet omdat ik een hekel heb aan ouder worden hoor, laat mij maar oud, rimpelig en grijs worden, geen probleem. En ook niet omdat ik geen zin heb om de visite te entertainen, in tegendeel zelfs, ik hou van een vol huis, maar niet als ik jarig ben. Het is ook niet dat ik niet van in de belangstelling staan hou, het is niet mijn levensdoel, maar ik kan er best mee omgaan. Maar wat is het dan wel?

 Het heeft ermee te maken dat mijn man en ik een tijdje geleden een aantal vrienden kwijt zijn geraakt. Deze vrienden kwamen sowieso al regelmatig niet op mijn verjaardag, omdat ze de maand september zo vol hebben met andere verjaardagen, maar op een gegeven moment is er iets voorgevallen in de vriendengroep en mijn man en ik hebben toen anders gereageerd dan dat men van ons had gehoopt. Niet uit kwaadwillendheid hoor en ik vind nog steeds dat wij eerlijk kunnen zeggen dat we hebben gedaan waarvan wij dachten dat het juist was, maar 2 stellen waren nogal teleurgesteld in ons en zegden de vriendschap op. Zonder een gesprek aan te gaan, zonder ons de kans te geven onze redenen uit te leggen, gewoon “Doei, ik hoef je nooit meer te zien.”

 Het probleem met mijn verjaardagen nu is, dat ik eerst al jaren maar moest afwachten hoeveel mensen er kwamen opdagen (haal ik minder taart en snacks in huis met de kans dat ik te weinig heb, of haal ik meer in huis met de kans dat ik een heleboel moet weg gooien?) en dat ik nu niet zo goed weet wie ik allemaal kan uitnodigen, zonder weer afgewezen te worden. Misschien raar dat ik na zo’n voorval ineens problemen heb met mijn verjaardag, waarom niet met mijn man zijn verjaardag, of met die van de kinderen? Geen idee, maar zo voelt het nou eenmaal. Ook een beetje raar naar mijn huidige vrienden toe, want die hebben niets gedaan om deze onzekerheid/ dit wantrouwen te verdienen.

 Ik wil dit soort dingen natuurlijk niet overbrengen op mijn kinderen, dus elk jaar weer twijfel ik over hoe ik mijn verjaardag het beste kan aanpakken. Dit jaar heb ik er voor gekozen om alleen mijn ouders en mijn zus met haar gezin uit te nodigen. Zo zien mijn kinderen tenminste niet dat ik me door onzekerheid van leuke dingen laat weerhouden.

 16 september is het weer zover, happy birthday to me :/

10 jaar geleden

Ja, Anouck en Nahsuusje, dat heb ik ook! Natuurlijk vind ik knutsels van de kids, een ontbijtje op bed, uiteten met ons gezin en bezoek van ( kleine ) familie ook superleuk, maar ik houd niet van grote groepen mensen!

10 jaar geleden

:P

10 jaar geleden

Dankjewel! Dat doen wij inderdaad ook maar, gewoon gezellig met ons gezin en in ons geval ook met wat familie

10 jaar geleden

oh bah, dat is ook vervelend!