Terug
Blog header image

Kattenmens of hondenliefhebber?

De theezakjes vraag van vandaag: Hou je meer van honden of van katten?

Voor mij is het heel duidelijk, ik ben een hondenmens. Laat ik voorop stellen dat ik katten best wel leuke dieren vind. Zolang ze maar niet te dicht bij mij in de buurt komen en vooral niet in mijn tuin komen. Geen idee waarom, maar katten voelen aan dat ik geen kattenmens ben. Ze komen juist altijd bij me zitten en weigeren dan van mijn schoot te gaan. Ze kijken me met een half open oog aan, alsof ze willen zeggen: “Ik ben de baas”. Ze blijven ook altijd met hun nagels achter mijn kleren hangen. Of maken van die halen in mijn net nieuwe panty. En als ik ze niet aai, dan kijken ze me zo dwingend aan en met een vreselijk lachje, dat ik het toch maar doe. Om ze tevreden te houden.

Om nog maar te zwijgen over krolse katten. Vre-se-lijk! Ooit heb ik mijn moeder midden in de nacht wakker gemaakt. Ik was er van overtuigd dat ik buiten een klein kindje hoorde huilen. Wie liet zijn kind nu midden in de nacht buiten huilen? Ik was in paniek. Dit kon niet. Mijn moeder stelde me gerust. Het was geen huilende baby. Het was een krolse kat. Zowel mijn moeder als ik konden daarna niet meer slapen van het vreselijke geluid en dronken midden in de nacht samen een kopje thee aan de keukentafel. Niet alleen krolse katten vind ik afschuwelijk, ook katten die altijd buiten zijn. Die alleen bij hun baasje binnenkomen voor hun droogje. Want hun natje doen ze wel in een tuin. Bij voorkeur mijn tuin, zo lijkt het. Het liefst in de zandbak van de kinderen (die ik inmiddels heb afdekt met een zeil) of in de speeltuin achter ons huis. Ik vind het prima dat mensen katten hebben en ik snap ook heus wel dat die beestjes ook naar buiten moeten/willen. Maar alsjeblieft... waarom moeten ze altijd in een (onze) tuin hun behoefte doen? Ik ben echt geen kattenhater hoor. Er zitten heus wel lieve exemplaren tussen. En als ik een kitten zie, dan smelt ik. Bij het zien van zo'n inieminie klein poezenbeest gaat mijn hart wel sneller kloppen. Maar ach, dat heb ik (bijna) bij elk babydiertje. En ik weet dat dat poezenbeestje niet voor altijd klein blijft...

Honden vind ik daarentegen wel leuk. Knuffelen, wandelen, rennen en spelen. Ik zie daar een echt maatje in. Vroeger wilde ik altijd een hond, maar dat mocht niet van mijn ouders. Hoe hard ik, samen met mijn broers en zusje, ook zeurde, er kwam geen hond in huis. Omdat mijn ouders het een hele verantwoording vonden. Want wie moest de hond uitlaten, vier keer per dag? In theorie zou ik dat doen, samen met mijn broers en zusje. In praktijk zou het er op neer komen dat mijn ouders de klos waren. Ik vond het stom van mijn ouders. Later zou ik het helemaal anders doen.

En nu is het later. En is er geen hond in huis. Mijn kinderen willen het wel. Die vragen soms ook of we een hondje nemen. Vooral als ze ergens een lief klein hondje zien lopen. Dan smelt mijn hart ook en zou ik het liefst meteen naar dichtstbijzijnde fokker of dierenasiel gaan om een leuk exemplaar uit te zoeken. We hebben genoeg ruimte in en om huis en financieel is het ook goed te doen. We wonen in een groene omgeving, wandelen gaat hier uitstekend. Maar dan, dan hoor ik opeens mijn ouders. Uit mijn mond. “Nee schatjes, er komt geen hond in huis. Het is een hele verantwoordelijkheid hoor”. Hoe leuk en lief ik hondjes ook vind, die verantwoordelijkheid wil ik op dit moment mezelf niet opleggen.

Om de kindjes af en toe tegemoet te komen, komt geregeld het hondje van opa en oma logeren. Dat is dikke pret. Lekker wandelen en spelen. De kinderen genieten er van. En ik ook. Maar ik ben stiekem ook altijd blij als het beestje weer fijn naar zijn baasje mag. Omdat ik het gewoon heel veel werk vindt. Vier keer per dag wandelen met het beestje is echt leuk en ik geniet er enorm van. Zeker met mooi weer. Maar als het regent of koud is... nee dan heb ik er niet zoveel zin in. En dat is niet eerlijk voor het beestje. Als we voor een hond gaan, dan wil ik er 100% achter staan om die verantwoording op me te nemen. Een hondje neem je niet voor even, die neem voor zijn hele leven.

Ik vind dat als je een hond in huis neemt (dat geldt overigens voor elk huisdier), dat je er je verantwoordelijkheid voor moet nemen. Ook als het slecht weer is. Of als je op vakantie gaat. En die verantwoordelijkheid vind ik op dit moment te groot. Dus genieten wij af en toe van een logéhond. En alle andere hondjes die onze wijk rijk is. En de hondenpoep op de stoep.... iets wat óók tot je verantwoordelijkheid hoort als je hondenbezitter bent.

En jij? Ben je meer een honden- of kattenmens?

MommyLove
6 jaar geleden

Hier ook een hondenmens. Wij hebben dan wel een hond (rottweiler) een echte knuffelkont. Ja het is inderdaad een flinke verantwoordelijkheid, en troep geeft ze ook nog ;-). Ik ga van uit het werk elke middag even naar huis om haar uit te laten. Af en toe lastig maar als ik dan dat kwispelende kontje zie vergeet ik het ongemak meteen weer. Het beestje geeft zoveel terug. Dochtertje van 4 maanden is ook helemaal dol op d'r Al kan ik me goed voorstellen dat er mensen zijn die het liever niet doen. Ik kan me alleen geen leven meer zonder onze uit de kluiten gewassen schoothondje voorstellen.

Mama van Drie Boefjes
6 jaar geleden

Wat leuk om je te lezen! Ik kan me helemaal voorstellen hoe erg je gehecht bent aan je hond. Lijkt me ook heerlijk hoor. Lekker wandelen, veel buiten zijn, knuffelen, onvoorwaardelijke liefde. Maar het is meer dan alleen maar dat, er komt zoveel bij kijken als je een hond (huisdier) neemt. Ik geniet lekker van ons logé hondje ;-).

Lindsy83
6 jaar geleden

Zeker weten een hondemens! Ik vind katten ook echt lief en heb serieus getwijfeld om ook een kat te nemen, maar het blijft toch bij een hondje. Ik zou me ook geen leven meer zonder hond kunnen voorstellen. Ik ben er mee opgegroeid :D

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
2 dagen geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Hij is 1,5 en zegt nee!

En hard ook!!

Een hele tijd stil geweest hier. Geen tijd en vooral rust om iets te schrijven, maar ook niet echt de behoefte.

Vooral erg druk geweest met onze dreumes van ruim 1,5 inmiddels. Morris is een heerlijk ventje, maar ook zeker pittig op zijn tijd. Ik vind de fase waar we nu inzitten fantastisch. Hij is echt veel aan het ontdekken en leert iedere dag bij, maar hij komt er ook achter dat hij dingen nog niet kan en vooral ook dat hij dingen niet mag van ons.

Vooral in het laatste geval krijgt hij een soort tantrum waar je u tegen zegt. Niks helpt, je kan hem niet troosten, hij wil zijn aap (knuffel) niet en zijn speen niet. Hij rent naar de dichtstbijzijnde muur/deur of kast en werpt zichzelf er dramatisch tegenaan, om vervolgens weer terug te komen bij het gene wat hij eigenlijk wil, maar als je hem wil helpen begint hij weer met rennen naar iets waar hij tegenaan kan botsen.

Als je gaat vragen wat er is of dingen aanbied zoals eten, drinken of iets te spelen of zelfs zijn all time favorite filmpje (Bing) roept hij al huilend alleen maar nee, nee, nee, nee.

Ook vanmorgen was er weer zo’n uitbraak. Hij werd vrolijk wakker, maar helaas had zijn luier het niet volgehouden en was hij dus behoorlijk nat. Ik wilde hem meteen verschonen en vanaf dat moment begon het eigenlijk al. Drama op het verschoonkussen, daarna drama omdat hij niet met mijn telefoonkabel mocht spelen. Drama omdat hij wilde tandenpoetsen, toen ik zijn tandenborstel voor zijn mond hield, drama omdat dat schijnbaar de bedoeling niet was.

Meneer mee naar beneden genomen en toen ging het heel even goed. Hij doet zelf de lampen aan en helpt vaak met de gordijnen open doen. Toen vroeg ik hem of hij een broodje wilde en zei hij nee. Daarna vroeg ik wat hij dan op zijn broodje wilde, want meestal komt hij dan heel blij naar de la rennen om de pindakaas aan te wijzen. op dat moment begon het gehuil en geroep weer en begon hij weer driftig heen en weer te rennen. Eerst naar mij, naar de la en toen ik de pindakaas liet zien weer hoofdschuddend weg van mij. Toen ik de pindakaas voor de appelstroop wilde wisselen, was ook dat niet goed. Kortom, er was niks goed. Ik heb zijn brood gesmeerd (met pindakaas) wat fruit erbij gesneden en een beker melk neergezet. meneer kwam nog steeds in dezelfde mood naar zijn stoel, en ging uit zijn plaat toen ik hem in zijn stoel wilde helpen. Uiteindelijk in zijn stoel gezet en compleet genegeerd (al het andere maakt het alleen maar erger) en na 10 minuten begon meneer toch maar te eten.

Dat Morris een eigen willetje heeft was al wel duidelijk, maar ik kan niet wachten op het moment dat hij ook echt duidelijk kan maken wat hij dan precies bedoeld. Hij heeft duidelijk erg veel last van frustratie en zichzelf niet kunnen uiten op een manier die wij begrijpen.

Gelukkig is meneer het overgrote deel van de dagen nog steeds een heel vrolijk en makkelijk mannetje, maar op dat soort momenten denk ik…. hij is nog niet eens 2! en zegt nu al zo vaak nee hahaha. Dat wordt nog wat!