Blog header image

Het grootste verlies.....

Lieve papa, lieve mama.. Er is zoveel wat ik zeggen wil, maar zo weinig wat ik zeggen kan.

Ik ken jullie niet, maar mijn hart huilt voor jullie... 

Het is niet voor te stellen hoe het voelt. Alsof je hart uit je lijf gerukt word..? Alsof de wereld stopt met draaien en de tijd stopt met tikken..? En dan keer 10

Niks zal ooit hetzelfde zijn, maar niks zal ooit nog veranderen... 

Je grootste angst

Je grootste nachtmerrie

Het grootste verlies.... 

Wat er precies gebeurt is weet ik niet... Al dagen manoeuvreer ik mezelf langs het onderwerp. Voorzichtig scroll ik door social media, kies ik mijn gesprekken en vermijd ik alles wat te maken heeft met jullie verhaal. Het spijt me maar ik kan het niet aan. Ik steek heel bewust mijn kop in het zand. Want hoe overleef je het grootste verlies? 

Ik kan er niet teveel over nadenken, desondanks spookt het momenteel dag en nacht door mijn hoofd.. 

Ik hoorde het woord begrafenis.. En met kippenvel overal en tranen in mijn ogen vormde mijn brein zich daar een beeld van. Ik probeer het uit alle macht van me af te schudden, de gedachte, het beeld, de vragen. Maar ik raak het niet kwijt.... 

Ik kijk naar het vredig slapende knulletje in mijn armen en druk hem wat steviger tegen me aan. Een kus op z'n hoofdje, terwijl mijn hart overstroomt van liefde voor dit mooie mini-mensje. En een intens verdriet bij de gedachte dat dit iemand is afgenomen... Hoe overleef je die pijn? Hoe overleef je het verliezen van een deel van jezelf?? 

Lieve papa, lieve mama. 

Ik ken jullie niet, maar mijn hart huilt voor jullie. 

Rust zacht lief kleintje... Je bent nu een sterretje aan de hemel. Waak over je papa en mama.. 

*kleintje mocht maar 6 maanden worden..... 

Lindsy83
6 jaar geleden

mooi geschreven. Inderdaad de grootste nachtmerrie voor ouders... Ik heb veel respect voor hoe mensen zich door dit soort dingen heen weten te slaan. Ik kan me zelf niet voorstellen dat je zoiets weer te boven komt...

RockinRoxx
6 jaar geleden

Dank je voor je reactie. Ik kan me eveneens niet voorstellen dat je ooit over zo'n verlies heen komt. ik kan me geen leven meer bedenken zonder mijn zoon. Ik heb zo intens veel verdriet voor deze mensen, ondanks dat ik ze niet persoonlijk ken... Hun zoontje was 2 maanden ouder als die van ons, dat is echt niet voor te stellen... :(