Terug
Blog header image

Gevoel en verstand botsen wat betreft een derde kindje

Ik lag nog lekker te kroelen in het kraambed met mijn jongste. Zei mijn man heel stellig: "zo, en dit was de laatste! Geniet er maar van!"
MamavanJongens
6 jaar geleden

Mijn man heeft precies het omgekeerde. Die wil graag meer kinderen terwijl bij mij wel eens het verstand meer begon te spreken dan het gevoel. Ik heb altijd een groot gezin gewilt en mijn gevoel zegt nog steeds dat ik daarvoor moet gaan. Toch zijn er momenten geweest dat ik precies aan de redenen dacht als jij. Wij kunnen moeilijk oppas vinden, de kinderen zijn nu een heel stuk zelfstandiger, soms moeten we appart van elkaar dingen doen, noem maar op. Toch weerhoud het me niet om nog steeds voor een groot gezin te gaan. Ik weet niet of je mijn blogs wel eens hebt gelezen. Ik heb in december 2014 een miskraam gehad. Dat heeft me toch de doorslag gegeven om opnieuw te proberen om zwanger te raken. Helaas tot op heden nog zonder succes. Maar ik snap jou stukje wel. Het zal voorlopig vast nog in tweestrijd blijven.

Anoniem
6 jaar geleden

Hier is het juist andersom. Wij hebben een zoon van 9jaar, een tweeling van bijna 4 ook jongens. En mijn man wil heel graag voor de laatste gaan en ik niet! Zelfde wat jij eigelijk zegt mijn hart zegt ja maar mijn hoofd zegt nee. Ja een baby is leuk, en ja de jongens zouden het geweldig vinden en ja ik zou nog wel zwanger willen zijn en de bevalling maakt me ook niks uit. Maar nee we hebben het niet breed, de baby zou bij ons op de kamer moeten, ik wordt nu met de drie jongens waarvan de oudste adhd wordt ik soms helemaal gestoord en ben s'avonds kapot moe. Moet er niet aan denken nog een huilende baby bij te hebben, absoluut geen tijd meer met zijn tweeen terwijl dat juist nu een beeje terug komt nu de jongste 4 dagdelen psz hebben en binnenkort school. Mijn man wil het heel erg graag, altijd gedroomd van een groot gezin maar ik voel me echt een broedmachine... hihihi. Ik twijfel heel erg. Babytjes blijven leuk! Maar daarom hoef je er zelf niet om de 4 jaar een te hebben. Mijn hart smelt als ik aan de gedachte van een baby denk maar mijn hoofd moet er niet aan denken!! En dan komt mijn gezondheid er ook nog bij. Ik heb bijhoorlijk wat overgewicht dus ben zeer bang voor zwangerschapsdiabetes. Daarbij heb ik ruggenwervelschijven versleten dus een zwangerschap zal nog extra pijn doen en dan de angst om nog een tweeling te krijgen. Ik weet het gewoon niet. Als ik er met mijn man over praat dan zegt hij al snel nee mijn wensen doen er niet toe hé wat ik wil boeit niet. Nee maar hij hoeft het niet te doen. En dan overtuigd hij me toch weer van wel. En als ik dan weer alleen ben neemt mijn verstand het weer over. Ik ben 26 jaar hij 29 dan denk ik we hebben nog zoveel jaar. En dan denk ik weer nu zitten we er nog een beetje in. De tweeling komt ook nog nachten en zijn net uit de luiers. Heeeeel moeilijk.

nijn81
6 jaar geleden

" dan zegt hij al snel nee mijn wensen doen er niet toe hé wat ik wil boeit niet" Oei, dat is best een beetje vals. Dat zou ik bij mijn man nooit durven zeggen ;-). In een meningsverschil dat twee duidelijke uitersten heeft, is er áltijd eentje die het onderspit delft... Jij hebt goed genoeg nagedacht dat je kunt zeggen dat het jou écht wèl boeit wat zijn mening is. Al houd je voet bij stuk...

Anoniem
5 jaar geleden

Dit is zo herkenbaar! Voor mij voelt mijn prachtige gezin nog niet compleet, hoe hard mijn verstand ook alle voordelen van 2 ten opzichte van 3 kinderen schreeuwt. Mijn man heeft pas echt duidelijk gemaakt dat het klaar is. Het is goed zo en hoe moeilijk ook, ik kan niet anders dan dit accepteren. Voor mij allemaal nog heel vers dus hoop dat de echte acceptatie later nog komt,

Blog header image

Bijna 4

En zo is mijn aller aller leukste meisje alweer bijna vier 💗💗 ik vind dit zó zo spannend.. bijna naar de basisschool, écht baby af..