Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Geen 2e kindje....

Mijn vriend en ik hebben afzonderlijk van elkaar allebei een kinderwens gehad en óók nog allebei de wens om graag 1 kindje te mogen krijgen.

Inmiddels is dat kindje er dus en is hij nu 20 maanden. Vanaf het moment dat ik hem in mijn armen kreeg voelde het 'goed zo'. Nog steeds hebben we allebei niet de bekende 'kriebels voor een 2e', ondanks dat we die vraag gemiddeld 10x in een maand voorbij horen komen! 'Ennn, wanneer komt de 2e?'

Het lijkt wel alsof het een taboe is of 'zielugg' als je besluit (bewust!) om het bij 1 kindje te houden. Wij voelen ons gewoon compleet zo. We hebben veel familie en een paar goede vrienden met kinderen allemaal om ons heen en doordat ik thuismoeder ben, heb ik alle tijd om leuke dingen te ondernemen met mijn zoontje. Dit vaak samen met vriendinnen met hun kindjes, waardoor hij dus meerdere keren per week met andere kindjes speelt. Dit buiten het spelen met 'vreemde' kindjes in de speeltuin waar we altijd heen gaan hier om de hoek.

Wat ik dus wél heel belangrijk is, dat hij opgroeit met andere kindjes om zich heen en daar zorgen we dus ook voor. Ik heb sterk het gevoel dat het juist fijn is om het bij 1 kind te houden. Maar het voelt vaak zo, alsof dat tegenwoordig niet in het perfecte plaatje past.

Mijn vriend is overigens ook als enig kind opgegroeit en heeft dit altijd als fijn ervaren en de band met zijn ouders is nog altijd erg sterk.

Zijn er meer gezinnen die bewust voor 1 kindje kiezen?

 

10 jaar geleden

Ik vind je verhaal heel herkenbaar en ook hier komt het met regelmaat op tafel. Willen we er wel een tweede bij en waarom dan eigenlijk? Omdat anderen het van je verlangen, omdat het zo hoort of omdat we het echt zelf willen. Die dingen maken mij vaak aan het twijfelen. Mijn vriend zit op de vaart dus is 2 weken weg en 2 weken thuis. We doen eigenlijk alles zelf (geen oppas) en kunnen nu leuke dingen doen. Het is financieel met 1 kind goed te doen. Wat gebeurd er als je een tweede erbij zou krijgen daar denken omstanders vaak niet over na. Die stellen niet voor om een vaste dag in de week op te passen zodat je toch zou kunnen gaan werken of geven geen extra zakcentje om leuke dingen te doen. Op dit moment hebben we besloten om het bij 1 te houden omdat de maatschappij het gewoon niet toelaat, wie weet wat er in de toekomst nog gaat gebeuren.

10 jaar geleden

hallo Arbey, het lijkt inderdaad wel een beetje of je je moet verantwoorden maar dat hoeft inderdaad helemaal niet. Ik kan mezelf niet echt voorstellen dat wij maar 1 kindje zouden hebben, wij hebben juist gekozen voor een groot gezin maar komen beide ook zelf uit een groot gezin. Soms heb ik ook wel van die momenten dat ik denk dat 1 kind ook wel goed zou zijn. Alle aandacht, de aandacht die ze nu altijd moeten delen met de daaruit voortkomende strijd. En financieel gezien zie ik ook best in dat een groot gezin best wat vergt. Met een kindje kan je denk ik wel alles bieden, vooral als zoals jij zegt jouw zoontje wel veel in contact is met andere kinderen. Ik zou me niet zo heel veel aantrekken van wat anderen zeggen, het is jullie keuze dat is het belangrijkste.