Terug
Blog header image

Gebonden dubbel leven, een zoektocht #3

Mijn zoektocht naar wie ik ben gaat verder. Lees mee met het derde deel.

Ik mocht op mijn 15e verhuizen naar 'achteren'. Letterlijk naar achteren. In een bijgebouw waren een tweetal kamers met een gedeelde badkamer en keuken. Daar kreeg ik training in het zelfstandig wonen, omgaan met geld en leerde ik koken. Dat begon met 1 dag in de week zelfstandig alles doen; van ontbijt tot avondeten. De overige dagen sliep ik wel daar, maar leefde ik in de groep. 

Na een poosje kwam er een dag bij en uiteindelijk was ik daar 7 dagen per week en kwam ik alleen nog op de groep voor de gezelligheid, kopje thee of een knuffel. Ook ging ik 'stappen' en maakte ik kennis met het fenomeen alcohol, kreeg ik huisarrest voor het negeren van de regels en was ik uiteindelijk toe aan de volgende stap in mijn leven; begeleid kamer wonen. 

Dat leek een beetje op mijn training in het tehuis, maar dan was er minder controle. Veel minder controle. En daar maakte ik dankbaar gebruik van. Ik was 16, bijna 17 en kon gewoon doen en laten wat ik wilde.Het eerste wat ik deed was een tattoo zetten. Gewoon, in mijn eentje ergens in de rosse buurt van Groningen. Zo, check. Die kon worden afgestreept. In het huis woonden nog 5 andere jongeren, de een nog minder serieus dan de ander en allemaal hadden we het nodige meegemaakt. We misten allemaal een thuisbasis en waren blij met elkaar. De drugs waren dan ook snel geïntroduceerd en met zijn allen hadden we het heel erg gezellig. We gingen naar Groningen om paddo's te proberen, met de trein naar Amsterdam voor wat speed en in Zwolle een tussenstop om wiet in te slaan. Ondertussen deden we allemaal nog wat halfslachtige pogingen met school en werk. We waanden ons in een studentenhuis maar dan allemaal zonder studie. Wekelijks stonden we massaal af te wassen en ook kookten we regelmatig voor elkaar. In het weekend legden we geld bij elkaar voor drank en drugs en gingen helemaal los. Controle was er nauwelijks. Maandelijks had ik een gesprek met mijn persoonlijk begeleider, dan knikte ik maar 'ja en amen' en kon weer terug naar het feest. 

In die periode maakte ik ook kennis met seks en alles wat daarbij kwam kijken. De combinatie met drugs bleek prachtig en ik bloeide helemaal op. Althans, zo zag mijn familie dat. Ik scheen er erg gezond uit te zien en straalde. Ik heb nooit verteld dat dat kwam door de vele mannen en drugs. Verslaafd was ik. Niet aan de drugs, maar aan de seks. De opleiding die ik volgde hing ik in de wilgen en samen met een paar huisgenoten vierden we dagelijks ons eigen feest.

Van mijn ouders was geen spoor meer te bekennen en kwam er nog maar zelden. Vond het best. Ik had ze vroeger nodig, nu niet meer. Ik had er al genoeg tranen aan gespendeerd en nu was het mijn beurt om gelukkig te zijn. Of nou ja, gelukkig.... Ik maakte mijn eigen geluk; met drank, drugs en mannen.

Dit kon natuurlijk niet lang goed gaan en de situatie escaleerde. Ik kan niet vertellen wat er gebeurde, maar het was niet goed. Iedereen, hulpverlening en familie, trok zijn/haar handen van mij af en stond er alleen voor. Ik moest naar een crisisopvang en vanuit daar naar intensieve kamerbegeleiding. Met drugstesten en een avondklok. Toch ging ik door met het leven dat ik leidde. Totdat ik voor de drugstest voor de zoveelste keer zakte dreigde ik ook daar mijn plek te verliezen. Ook de survivalweek in Tsjechië was geen 'turningpoint'. Dat was wederom een waar festijn. Het was hels met vele kilometers lopen in de bergen met een zware rugzak, buiten slapen en intensieve gesprekken; toch sliep ik elke nacht bij een andere man in de slaapzak. Bij terugkomst pakte ik mijn leven weer op en leefde er weer op los.

Op een gegeven moment balanceerde ik op het randje, ik werd 18 en moest toch echt keuzes gaan maken. Ik had nog een allerlaatste kans... Voor 3 maanden naar Frankrijk, weg van alles en iedereen en aan het werk op een boerderij. Hier hoefde ik niet over na te denken. Ik snapte natuurlijk ook wel dat ik dit leven niet lang vol zou houden. Zoveel verstand had ik gelukkig nog wel. 

Het vertrek was al snel, binnen 2 weken. 

Wordt vervolgd

Henrike Laning
6 jaar geleden

Wel heel dapper van je, dat je dat uiteindelijk wel hebt gedaan. Want er zijn genoeg mensen die er niet over na willen denken of ze zo door kunnen gaan. Maar jij dacht er wel over na en maakte een keuze voor een beter leven. Ik hoop dat dat een positief effect had!

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Mijn missed abortion

De echo die alles veranderd

Op 13 september 2022 hadden wij 'eindelijk' een positieve zwangerschapstest! Ongeveer 7 maanden, ik weet dat het eigenlijk niet lang is maar wat was elke maand weer een teleurstelling. Zeker als je verhalen in je omgeving hoort van ongelukjes of 'het was in één keer raak'.

De zwangerschapstest had een licht streepje, maar hee, een streepje is een streepje. En heel gek is het niet als je er zo vroeg bij bent, net 4 weekjes.
Officieel 4 weken en 2 dagen, maar door de ovulatietesten weet ik dat de ovulatie afgelopen maand ook 2 dagen later was.

Ik was uiteraard voorbereid dat ik eventueel zwanger zou zijn, was al gestopt met alcohol drinken (wat ik toch al bijna nooit deed) en slikte al maanden foliumzuur. Maar ik werd nu nog meer bewust van een gezonde levensstijl en dan voornamelijk voeding.
Ook heb ik de volgende dag een verloskundige gezocht en als snel stond de afspraak voor de 7 weken echo.

Op 3 oktober (7 weken en 1 dag) stond de eerste echo gepland, wat keken we hier naar uit! Stiekem was het ook wel een beetje spannend, de zwangerschap voelde nu steeds echter.

Ik had 2x een klein beetje bloedverlies gehad bij het toiletbezoek ongeveer met 5 weken. Direct gebeld naar de verloskundige en de kans was groot dat dit een geknapt bloedvaatje was gaf zij toen aan. 
Toch was ik hierdoor extra gespannen voor de echo.

Op de dag van de echo had ik weer een klein beetje bloedverlies toen ik naar het toilet moest, maar weer echt minimaal (ik was er extreem alert op, vraag me af of ik het anders ook gezien had).
Gelukkig hadden we een goede echo. Onze kleine 'rijstkorrel' liep wel enkele dagen achter, maar dit was ook mijn eigen berekening met de ovulatietest. Daarnaast is niet elk bevrucht eitje even snel in de baarmoeder en ingenesteld gaf de verloskundige aan.
Er is al beginnende hartactiviteit. Nog langzaam, maar wel krachtig. Ruim de helft van het kindje ging heen en weer op het beeld!
Voor de zekerheid wordt er een extra echo ingepland over 10 dagen, omdat deze echo toch iets te vroeg was. Waarschijnlijk is het hartje nu net gestart met kloppen, dit is dan altijd langzaam. De volgende echo moeten we een goed kloppend hartje zien is de verwachting.
De verloskundige klonk positief, de eerste 12 weken is er altijd een risico op een miskraam maar er was geen reden om extra bezorgd te zijn.

Het is 13 oktober, 8 weken en 4 dagen zwanger. De dag van de tweede echo.
Ik heb er eigenlijk wel zin in en ben veel minder gespannen dan de vorige keer.
We hebben al gezien dat het op de goede plek ingenesteld is, de hartactiviteit was op gang gekomen en ik ook geen bloedverlies gehad.

Totdat de verloskundige de echo ging maken.. Er werd eigenlijk direct duidelijk dat dit niet goed was. De hartactie zoals we dit de vorige keer zagen was er niet, er was wel iets aan hartactiviteit maar dit was traag en veel minder krachtig. Vergeleken met de vorige echo leek het bijna aan de buitenkant van het kindje te zijn.
Ook was het kindje nauwelijks gegroeid, in 10 dagen was er hooguit groei voor 2 dagen geweest.

De verloskundige is direct duidelijk: de kans dat dit goed afloopt is er eigenlijk niet. Omdat er nog wel hartactie te zien was wordt er een afspraak gemaakt voor 1 week later. Niet om te kijken of het dan wel goed is, maar om te kijken of de hartactie dan gestopt is. Dit is belangrijk voor een eventuele doorverwijzing naar de gynaecoloog als de miskraam niet vanzelf opgang komt.