Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Druk, drukker, drukst!

Je wil jouw kindjes je wereld geven en het liefst geef je ze 25u per dag van jouw tijd! Maar waar blijft de tijd voor jezelf?

M'n eerste blog. Ik heb het nodig! Want schrijven aan een blog, betekent dat ik het me veroorloof om even de tijd voor mezelf te nemen, m'n gedachten te laten gaan, even weg van de drukte...

Want wat is het druk!

Ik mag zeker niet klagen! Samen met m'n man hebben we 2 knappe prinsesjes; de 2 mooiste, liefste en knapste zusjes van de hele wereld! (Welke mama zegt dit niet van haar kindjes? ;) )

Ze zijn zelden tot nooit ziek, sliepen allebei na ongeveer een maand al door (>10u aan een stuk), zijn druk, vrolijk, ontzettend aan elkaar gehecht... Een droom toch?

Maar waarom heb ik dit zo onderschat? Wat dat is het, vrees ik...

1 + 1 is toch echt meer dan 2...

Ik heb steeds het gevoel dat als ik met de ene dochter iets leuks doe, ik de andere tekort doe of niet genoeg tijd aan haar besteeds... En nee, het is niet altijd mogelijk om activiteiten te vinden die ze samen kunnen doen zoals jullie beslist weten... ;)

Ook is het druk op het werk... Fulltime werken en minstens 11u per dag van huis weg zijn... Lang genoeg om te merken dat er dagen zijn dat ik de jongste niet eens zie; ze wordt pas wakker nadat ik vertrokken ben en ligt net te slapen als ik thuis ben. Dan prijs ik me gelukkig dat ik de oudste naar en van school bring zodat ik haar relaas van de dag kan horen ;).

De avonden zijn ook goed gevuld; 1 keer per week proberen sporten (al ligt m'n gemiddelde eerder op 1 keer per maand moet ik bekennen), wat naaiwerk verrichten, was (die manlief keurig gewassen en gedroogd heft!) sorteren, strijken, opruimen, manlief wat aandacht geven door naast hem op de bank te ploffen, of gewoon wat te eten maken, tv kijken en daarna naar bed; als je vroeg moet opstaan en je kan je slaap wel gebruiken zoals ik, moet je ook vroeg je bed in! Altijd wel iets... :) Daarenboven werkt manlief onregelmatig dus sta ik er vaak alleen voor; beide kindjes uit bed trommelen en ze op tijd bij de gastouder/onthaalmoeder en op school krijgen, of 's avonds de bedrituelen (waar ik stiekem wel van geniet :) )

In het weekend is het bijklussen; de tuin wordt onder handen genomen waarbij ik mn man zo goed mogelijk tracht te helpen, visite, een vriendin helpen of ergens naartoe. Of gewoon een blogje tpen...

Klinkt allemaal heerlijk en de meeste mensen zien me dan ook als een goedlachse mama, maar stiekem ben ik moe... doodop... Heb ik schrik dat het me echt allemaal te veel en te zwaar wordt en wil ik gewoon eens uithuilen of babbelen...

Ook is het door iets teveel en te ver verhuizen moeilijk om een "beste vriendin" te hebben waardoor ik me soms heel erg alleen voel. Ik merk wel dat manlief me tracht te steunen, maar soms kan een gewone vrouwenbabbel of een gesprekje met iemand die gewoon wil luisteren, zoveel deugd doen!

Mag ik daarom af en toe even tegen jullie klagen? Ik beloof dat ik ook de leuke momenten met jullie zal delen! :)

 

7 jaar geleden

Klagen mag! Dat doen we allemaal, zo nu en dan! Hier zijn mijn meiden 11 en bijna 9. Ik werk nog geen 12 uur per week, had dit het liefst meer gedaan maar ja ik heb tenminste werk. Voordeel is dat ik veel vrije tijd heb. Sporten kan ik daardoor 2 tot 4 keer per week. Daarnaast meer dan genoeg tijd over voor de huishoudelijke taken. Ik werk onder schooltijd. Mijn luxeprobleem is dat ik veel vrije tijd heb. Ik zou juist meer willen werken maar besef dat ik nu ook veel tijd overhoud voor mijn man en dochters. Ik spreek heus niet iedere week met een vriendin af, ben juist op mijzelf. Meer werk betekent meer inkomen maar wat zijn de nadelen? Zo ga ik door het leven en juist op een dag als vandaag wanneer ik hoor dat er een vrouw om het leven gekomen is door een spookrijder besef ik dat je je zegeningen 'moet'koesteren. NB deze vrouw is 39...de leeftijd welke ik morgen bereik.

7 jaar geleden

Super life Manuela! :) Een knuffel doet altijd deugd!

7 jaar geleden

Dankje Lindsy! :)

7 jaar geleden

Hey EvaD, Leuk om een paar lotgenoten te ontmoeten! Altijd prettig om te ontdekken dat je niet de enige bent die er zo over denkt! :) Jammer genoeg geen tijd om voor het plezier te naaien; voorlopig doe ik enkel het "functionele"; gordijnen voor de slaapkamer, hoeslakens,... Fijn dat ik mag klagen! ;)