Snap

De extra controles en echo's van af de 21 weken

Daar gaan we dan de extra echo's, elke week weer naar het ziekenhuis en de spanning en onzekerheid of alles wel goed gaat met ons mannetje

zoals ik al verteld had kreeg ik met 21weken de extra controle van wegen een te kleine buikje, en dan uiteindelijk horen dat er in een week tijd een toch er slecht gaat met zijn groei.

Er word nu per week gekeken om hem goed in de gaten te houden.

De weken vliegen voor bij de echo's zijn toch elke week spannen de gynaecoloog mr ganzenfort is niet erg positief elke x als ik kom krijg ik te horen een 50/50 kans want hij had al gezien dat het met me placenta te maken had maar nam nog geen stappen om met een kinderarts in bespreking want ja meneer houd zich alleen maar aan het protocol en zolang hij nog geen 500 ons weegt kunnen we niks doen en gaan we niks doen zo werd het me echt gezegt.

Tot we 25 weken echo kregen hij is wat gegroeit niet veel maar toch alle beetje zijn super natuurlijk ondanks alles doet ons mannetje ze best om te overleven in mij buik zijn hartje doet het super die is zo sterk en klopte zo als het horde.

De gynaecoloog had toen gezegt dat ie het ging bespreken met de kinderarts hoe we alles gaan aanpakken, was overal op voor bereid ziekenhuis opnamen alle toeters en bellen.

26weken hij schatje ons mannetje op 450 ons hij is er bijna, maar helaas mr ganzenfort heeft nog niks besproken met de kinderarts tot mijn verbazing waarom dat zal altijd een ?  Blijven.

Zoals ik al vertelde had ons mannetje een sterke hartslag dus we blijven positief natuurlijk, de gynaecoloog zegt ons voor de 26weken nog met de kinderarts in bespreking te gaan want hij wilt gaan kijken of ik volgende week word opgenomen zodat ik de longrijping kan krijgen 2x en dan zullen we hoogstwaarschijnlijk ons mannetje in ons armen kunnen nemen en hem verwelkomen wel veels te vroeg natuurlijk maar wisten al wat ons te verwachten stond hele lange tijd zal hij in het ziekenhuis moeten verblijven maar dat geeft niet als ie maar kon aansterken want in mijn buik krijg ie geen voeding meer binnen.

En dan is het zo ver de 27weken echo alles spullentjes alvast mee want deze week zouden we voor de 2x papa en mama worden.

Het echo apparaat had een beetje opstart problemen aja kan gebeuren natuurlijk, en dan doet ie het de gynaecoloog begint met de echo maar blijft er stil en dan ons kindje is er niet meer hij is overleden in me buik, nee dat kan niet ik heb hem de avond er voor nog gevoelt dat kan gewoon niet vol ongeloof zitten we daar dan er komt nog een gynaecoloog bij die het nog moet bevestigen of ie er niet naast zit.

Ze gaan nog even me bloeddruk meten, mvr u heeft wel een erg hoge bloeddruk ja duh vint het het gek als ie net te horen krijg dat we ons kindje verloren zijn dan stijgt die wel, als die zo hoog blijft nemen we u op nou nee liever niet wil naar huis wil me dochtertje bij me hebben en wil gewoon alleen met me gezin wezen om dit tot ons te laten komen. 

Mijn partner en mijn moeder gaan even snel richting huis om ons meisje van school te halen zodat ze mee kan naar het ziekenhuis, na een paar uur zijn ze we terug.

Ondertussen waren me schoonmoeder haar vriend me schoonvader en ook zijn vriendin Als bij me dat is wel fijn natuurlijk.

En dan komt me meisje en me partner binnen en het eerste wat ze vraag heeft de dokter al naar me broertje gekeken en dan breekt je hart helemaal doormidden, het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen je kindje van 5 vertellen dat der broertje er niet meer is en een sterretje is geworden.

Ga volgende keer verder want krijg het er emotionel er moeilijk mee als ik dit schrijf en merk dat het niet helemaal mijn dag is vandaag.