Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Bollebuikenemotie

Om mij heen zijn er veel vrouwen (weer) zwanger of proberen/willen zwanger worden. Ik merk dat dit gemixte gevoelens bij mij oproept..

Terwijl ik kijk naar mijn 18 weken zwangere buik, bedenk ik mij teleurgesteld dat deze alleen vol zit met sushi, pepernoten en bar le duc citroen. Ook lekker, maar geen baby. 

Ik ben super blij voor al deze (bijna) zwangere vrouwen, maar ik merk dat ik er ook een soort 'awh, why not me' bij voel. Wat gek is, want ik heb een baby. En terwijl ik naar mijn 5 maanden oude baby kijk, voel ik mij de gelukkigste vrouw die er is. Zij geeft mij een klap op mijn neus, alsof ze wilt zeggen 'ik wil hier geen baby bij' en me weer terug op aarde wilt krijgen. 

Ik weet nu heel zeker dat ik een tweede kindje wil, daar waar ik zei "echt niet, no way, never again!" wil ik dat nu echt wel, yes way, please again! Alleen zeker weten niet nu. Ik wil eerst mijn school afmaken. Een leuke baan vinden. En dan kunnen we weer gaan praten over een tweede kindje.

Waar ik voor mijn zwangerschap vol bewondering keek naar al die mooie zwangere buiken, heb ik er nu na mijn zwangerschap een soort emotionele lading bij. Behalve dat ik het mooi vind, brengt het mij terug naar de tijd dat ik Pooks zelf in mijn buik had. Ik aai over mijn sushi buik en denk terug aan de schopjes en hikjes. En ik mis dat gevoel. Maar dan hoor ik mijn real life baby huilen en ik 'snap' uit mijn mini dagdroom. 

Misschien heb ik deze 'extra emotie', omdat het nog niet zo lang geleden is. Ik ben natuurlijk pas 5 maanden geleden bevallen. En officieel nog aan het 'ontzwangeren'. Dus misschien als al het zwangere er af is dat ik ook niet meer last heb van de bollebuikemotie. Of misschien is dit een cadeautje die ik heb overgehouden aan de zwangerschap. 

Hoe dan ook. Tot het weer zover is voor ons, geniet ik van mijn lekkere etensbuik en wacht ik op zwangere buiken en baby's van anderen. En geniet ik natuurlijk met volle teugen van mijn eigen grote baby! 

8 jaar geleden

Haha ja ik denk dat het inderdaad gewoon nog door hormonen komt.. vond het gewoon zo mooi allemaal! Maar ik weet wel dat ik nu echt nog geen 2e kindje wil, maar straks zeker weten wel! Maar eerst dus even mijn school afmaken, moet nog ander half jaar.. En wat super leuk!

8 jaar geleden

Nog eeeeeeven wachten hoor....

8 jaar geleden

-die

8 jaar geleden

Ik had dit niet zo snel na mijn bevalling. Wel veel emoties door het 'ontzwangeren' en door alle hormonen die nog door mijn lijf gierden. Na ongeveer 1 jaar voelde ik die dat ik écht 'ontzwangerd' was. De hormonen waren weg. Maar na een half jaar kreeg ik weer andere hormonen en die zorgden ervoor dat wij nu voor een tweede kindje gaan ;-)