Mamaplaats: hét social media platform voor moeders

Hier delen echte moeders (en vaders) echte verhalen; eerlijk en herkenbaar. Krijg gratis toegang en laat je inspireren!

  • Meer dan 250.000 mama’s gingen je voor
  • Open blog community voor en door moeders
  • Post en deel gemakkelijk jouw eigen verhaal

Word nu lid van deze unieke community!

Snap

Wat de boer niet kent, vreet hij niet...

Zijn het mijn kookkunsten, is het de lucht of is het gewoon echt niet te eten. Frustrerend is het, dat weet ik wel!

Elke week bedenk ik wat we die week gaan eten en omdat ik niet elke week hetzelfde wil eten, probeer ik het te variëren. Met nadruk op probeer. Het is haast wel standaard geworden hier in huis. Maandag is het pasta, dinsdag een ovenschotel, woensdag boontjes, vlees en aardappels(krieltjes), donderdag soep, vrijdag patat. De zaterdag en zondag worden nog weleens afgewisseld. Met afwisselen bedoel ik weer een pasta of een ovenschotel en met ovenschotel bedoel ik lasagne of lasagnette. Dus jullie zien al dat we echt een gebalanceerd voedingspatroon hebben.

Eens in de zoveel tijd probeer ik dit te doorbreken en gooi ik er een nieuw menu tegenaan. Zo ook een aantal weken geleden. Broccoli met een roomsausje en dat viel, verbazend, goed in de smaak. Met als gevolg..... dat we dit weer elke week eten. Dus in het kader van vernieuwing ging ik weer op zoek naar wat nieuws. Het werd de zuurkoolschotel! ijverig ging ik aan de kook en had een mooie, met een krokant korstje, schotel neergezet. Nou je had zijn gezicht moeten zien. Met lange tanden ging het naar binnen en het leek wel alsof hij aan het overleven was. Jee, wat kon hij boos kijken en volgens mij zag ik zelfs dat hij een keertje kokhalsde. Ik stond erop dat hij zijn bordje leeg at.

Ja, ik wil weleens streng overkomen en vooral als ik het idee krijg dat er een loopje met mij wordt genomen. Als hij zo vies naar het, waar je zo lang voor in de keuken hebt gestaan, eten kijkt. Het wil uitspugen of met pijn en moeite opeet. Ben je echt geneigd om hem op de gang te zetten, maar dat doe ik niet. De dag erna maak ik gewoon weer wat hij lekker vind. Na zo'n strijd ga je toch weer overstag.

Weten jullie wat het mooiste is van dit verhaal?

Mijn kinderen zijn niet de lastige eters.... maar het is mijn man!

9 jaar geleden

kort koken ongeveer 10 minuten, spekjes, knoflook en een uitje aanbakken en dan de spruitjes erbij, daarna een beetje tahin (sesampasta) . Ik schrijf geen recepten op maar kook met wat ik kan vinden en probeer zo de dingen die we niet zo geweldig vinden toch lekker te maken of althans eetbaar. Wij vonden het wel te doen, onze zoon niet ;D.

9 jaar geleden

Hoe heb je precies de spruitjes klaar gemaakt? Daar zie ik ook wel een uitdaging in om klaar te maken.

9 jaar geleden

hahahaha ik dacht werkelijk dat je het over een kind had ja dus een groot kind. Zo af en toe heb ik wat nieuws in een groente en fruit abonnement en dan wil het wel eens niet zo goed gaan en dan kijkt inderdaag mijn man ook zo van mmmm uuu ik geef het goede voorbeeld, maar ik schep niet meer bij. Ik heb als hij zo zuur kijkt echt zo iets van ja het is goed hoor, ik heb mn best gedaan. Eerlijkheidshalve moet ik wel melden dat mijn experiment met spruitjes geslaagd is. Iets wat we beiden niet zo geweldig vinden. Succes met je lastige eter.