Terug
Blog header image

(Ik) Schreeuw om hulp!

Lieve mama's. Wat te doen als je alles al hebt geprobeerd? Juist, medemama's om hulp vragen.
Annemiek2
7 jaar geleden

Uhh wat gebeurt er allemaal en wat heb je al zoals geprobeerd? Zo uit de lossepols kan ik heel weinig. Wel kan ik je de tip geven om te kijken op de site van how2talk2kids. Ze hebben ook een facebook site.

DaanDacht
7 jaar geleden

Ik heb het boek liggen maar het ontbreekt me aan tijd en fut. Zodra iets niet helemaal gaat zoals ze wil of er lukt iets niet raakt ze gefrustreerd en verheft ze haar stem al. We hebben geprobeerd het te negeren, werkt alleen maar averechts. Time-out, rustig tegen haar praten.. niks lijkt te helpen.

Annemiek2
7 jaar geleden

Lastig Ik weet het ook zo niet. Onze zoon is bijna 2 1/2 en vanaf het begin dat het nodig was elke keer gevraagd of hij dingen wilde terug leggen, weg zetten etc. Ook laat ik hem gerust helpen met bijvoorbeeld koekjes bakken. Laat ik hem rustig een stukje lopen terwijl ik er een beetje verder achteraan loop maar wel op die afstand dat ik kan ingrijpen. Dit gaat alleen op veilige plekken. Ik laat hem zoveel mogelijk zelf doen. Daarnast bedenk ik me ineens of het aan de voeding kan liggen. Het kan zijn dat haar gedrag komt doordat ze erg druk reageert op bijvoorbeeld suikers (in diksap of limondade) of koolhydraten. Heb je misschien ook al aan videohome training gedacht of gezins begeleiding? Dat kun je (als je je veilig voelt op het cb) aankaarten bij het cb. Paart ze al of juist niet? want als ze nog niet praat kan het ook een uiting van frustratie zijn dat ze het niet kan verwoorden. Probeer eens op die site te kijken want ze hebben online ook hele goede tips aan de hand van een kort en concreert voorbeeld. Een tip is binnen 10 minuten te lezen.

DaanDacht
7 jaar geleden

Ik laat haar ook veel zelf doen. Wil haar zoveel mogelijk stimuleren in haae ontwikkeling maar de laatste tijd is haar reactie vaak op schreeuwende toon. Hiervoor sloeg ze wel eens. Dat hebben we ook door een gouden tip af kunnen leren en daarna werd schreeuwen haar uitlaatklep. Voeding letten we al erg op. Weinig suikers, veel water. Ze heeft het meer bij mij dan bij mijn partner maar ze ziet mij ook vaker. Ze praat al erg goed dus dat zal de frustratie niet zijn maar toch is er iets wat ze niet kwijt kan. Het cb heb ik eergister over de vloer gehad en die hebben ook wat bruikbare tips gekregen maar ik merk dat we vandaag toch weer meer geschreeuw hebben.

rebo1982
7 jaar geleden

We hebben hier 'afspraken' In huis praten we met de praatstem, buiten mag je gillen en schreeuwen. Als je je niet in kunt houden mag je dat even op je kamer/degang/de afgesproken plek doen. Helemaal niet erg dat je soms even wat kwijt moet, maar het doet pijn aan mijn (en de andere mensen in de buurt) oren, dus je mag dat even ergens anders doen. Als ze zelf niet gaat dan geef ik de keus: nu zelf of ik help je even. Soms zeg ik ook wel eens: ga maar 10 keer heel hard gillen. Dat is vaak helemaal niet leuk en dan wil ze al veel eerder stoppen.

DaanDacht
7 jaar geleden

Zeker het proberen waard! Bedankt!

DaanDacht
7 jaar geleden

Ja dat is het bij haar denk ik ook. Maar hoe leg ik haar dat uit? Ze is niet voor rede vatbaar in zo'n situatie.

rebo1982
7 jaar geleden

succes! En als je nog meer wilt weten, want ik type het allemaal even snel, laat het dan even weten!

rebo1982
7 jaar geleden

Ik haak even aan... Ik denk dat je dan in het benoemen van wat je ziet komt. Jij bent boos want ik deed de kastdeur dicht. De kastdeur hoeft niet altijd open te blijven als jij dat wilt, mama bepaalt dat. En dan doorgaan met waar ze mee bezig was. Ik zie dat je aan het bouwen was. Zullen we samen bouwen? Of afleiden met iets anders... Dat is mijn oplossing in theorie... Lastig is het wel hè

DaanDacht
7 jaar geleden

Ik ga het absoluut proberen! Vind het ook zo lastig nu met de kleine man erbij. Die vraagt tijdens zn sprongetjes gewoon veel aandacht en met de gebroken nachten erbij is mijn energie tot een dieptepunt gezakt en mijn lontje dus ook erg kort geworden. Ik heb in ieder geval weer even wat tips waar we mee aan de slag kunnen.

rebo1982
7 jaar geleden

Ik voel met je mee, t wordt beter (en dan weer slechter, maar daar hebben we t even niet over ;))

DaanDacht
7 jaar geleden

Hahaha nee 1 struikelblok tegelijk graag! ;-)

rebo1982
7 jaar geleden

ik ga je volgen... kan ik je af en toe aanmoedigen en zeggen dat je niet de enige bent (ook ik heb er één uit 2013 en de jongste is nog net in 2014 geboren...)

DaanDacht
7 jaar geleden

Ohh lief! Aanmoedigingen zijn altijd welkom!! Lijkt me ook zwaar twee jonge kindjes. Mijn oudste is wel al aardig zelfstandig. Liep je oudste al? Moet er niet aan denken nu nog te moeten sjouwen met twee kids. Zeker niet met die aanhoudende bekke pijn.

rebo1982
7 jaar geleden

Gelukkig liep ze al wel! Alleen wonen we twee hoog en was de trap een flink obstakel... Inmiddels heb ik mijn weg wel gevonden, ook al zit ik af en toe net als jij met mijn handen in het haar! Ik ben gelukkig helemaal gezond, dat helpt zeker :) (net nog over geblogd!:))

anoniem2017
7 jaar geleden

Heb even jou stukjes gelezen. Het is nog niet zo lang, je kleine man vraagt veel aandacht en door de korte nachten heb je zelf en korter lontje. Ze heeft het meer bij jou dan bij papa. Het is een manier van jouw aandacht krijgen. Mama is moe, dus als ze lief speelt vind mama dat fijn maar word er misschien geen aandacht aan besteed, want die tijd kan even naar haar broertje uitgaan. Dochterlief wil toch graag aandacht en ontdekt dat je dit wel krijg door negatief gedrag voor mama te doen. Want ik schreeuw, mama word boos. Maar ik hb wel aandacht van mama, die is nu met mij bezig. Er zit ong 2 jaar tussen je kindjes, je oudste zit volop in haar ik periode. ( weet er alles van, al reageerde mijn zoontje toen der tijd vooral door zijn zus onderste boven te lopen) en die aandachtstrijd hebben ze hier nog wel met regelmaat. Lukt iets niet, en mama is bezig, kan mama niet helpen. Wat doe je dan?mals je gilt komt mama. Het kan ook zijn dat z niet weet wat ze met dat gevoel aanmoet. Hier gaan ze nu dan uit zichzelf even naar boven. Praat erover met haar. Ik zie dat je boos bent, ik zie dat je verdrietig bent. Als mama klaar is ( met wat je aan het doen bent) zullen wij er samen eens naar kijken. Hier met het gillen / hard praten, vertelt dat mama haar oren het niet doen als het zo hard gaat, en dan verstaan die oren niks. Misschien op de dag speciaal mama tijd voor haar reserveren dat je echt alleen iets met haar doet. Als de jongste slaapt ofzo. Zodat ze wel even echt de aandacht heeft. Je leert door het te proberen en hopelijk is het een fase. Succes.

mvand
7 jaar geleden

Mijn zoontje heeft deze fase nu ook wat bij hem helpt is vragen wat zeg je ik kan je niet verstaan kan je het op een ander manier zeggen tot nu toe werkt dit maar soms moet je na dat iets goed heeft gewerkt weer je strategie veranderen want hebben ze het net weer and er s bedacht en helpt het oude riedeltje niet meer snap helemaal dat je daar soms geen puf voor hebt. Bij mijn zoontje versterkt het ook als hij niet genoeg energie is kwijt gekund met buiten spelen, wandelen in het bos of spelen in de kinderboerderij kunnen bij hem erg mee helpen aan zijn manier van communiceren de rest van de dag.

DaanDacht
7 jaar geleden

Bedankt voor je input! Volgens het cb geef ik haar juist teveel aandacht. Mijn eigen gevoel zegt dat ook wel een beetje want ik kom de rest van de dag nergens aan toe. Heb veel moeite gehad om balans te vinden tussen huishouden en kids. Dat gaat wel beter want juist als ik mn eigen gang ga speelt zij ook rustig zelf. Hier prijs ik haar dan ook voor. Dat ze naar papa trekt snap ik wel. Qua karakter lijkt ze op mij. Dat botst. Mij ziet ze hele dagen.. alle dagen. We zijn nu nog meer structuur aan het inbrengen. Hopelijk heeft dat het gewenste effect.

DaanDacht
7 jaar geleden

Dat zal ik vandaag eens proberen! Kijken hoe ze daar op reageert. Moet zeggen dat met de komst van de jongste zij ook wat slechter slaapt. Wat haar humeur ook zeker niet ten goede komt. Hopelijk keert de rust snel terug. Bedankt voor het meedenken!

TessK
7 jaar geleden

Tussen mijn kinderen zit net geen 2 jaar. En het is best pittig! De oudste volop in de peuterfase, de jongste bijna 4 maanden oud. Nu ben ik van mijzelf heel relaxed en kalm (al kan ik van binnen best koken) en eigenlijk negeer ik altijd ongewenst gedrag. Ik ben instructrice geweest bij een hondenschool en ik moet bekennen dat ik veel uit de opvoeding van honden haal. Ongewenst gedrag negeren, gewenst gedrag belonen. En dan niet altijd belonen met snoep/koek/chocola, maar ook met samen spelen/stoeien, naar de speeltuin enz. Als de oudste een driftbui krijgt blijf ik in de buurt, maar doe er niets mee. Tenzij het te lang duurt, dan grijp ik in en ben ik streng. Maar als ze languit in een plas gaat liggen... ik wacht wel. Dit heeft wel wat doorzettingsvermogen nodig. De eerste driftbui duurde bijna de hele dag, nu duren ze ongeveer een minuut. En mijn 'nee' blijft 9 van de 10 keer een 'nee'. Mijn man is daar wat zwakker in. Consequent blijven... Maar ik begrijp je wanhoop, zeker als je alles al hebt geprobeerd. Sterkte en een digitale knuffel.

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik ga dan naar een Ouder Kind Adviseur. In Amsterdam werken die tegenwoordig op scholen, maar vroeger zaten ze vooral in het Ouder Kind Centrum in de buurt. Ik vond de tips altijd heel nuttig en direct. Geen ingewikkelde toestanden, maar ze dacht altijd goed mee en ik vond het fijn om met haar te praten, dat lucht al enorm op. Heel goed dat je om hulp schreeuwt. Ieder kind is anders en daarom denk ik dat je het beste iemand kan vragen die er voor gestudeerd heeft. (Iets langer dan ik bedoel ik dan. ;) ) Het is laagdrempelig, geen verwijzing nodig, gratis hulp en ik kreeg vaak een tipsheet mee waarop ik alles nog eens kon nalezen. En verder: ook heel goed naar je gevoel luisteren! Probeer je eigen weg te vinden, met wat hulp dan, maar doe het wel op de manier waar jij je goed bij voelt, anders hou je het niet vol. Heel veel succes en ik hoop snel te lezen hoe het verder gaat!

Anoniem
7 jaar geleden

Heel herkenbaar, heb ook een dochter uit 2013 en een zoontje van een paar maanden. Daarom volg ik ook even. Wat ik zelf vermoed is jaloezie/aandacht, het is toch een hele verandering zo'n broertje erbij. Daarnaast merk ik hier dat ze heel gevoelig is voor hoe ik me voel. Het nadeel hier is datzelfde van haar vader helemaal niks wil weten en zodra hij maar iets doet (aanspreken, optillen) naar haar toe ze door het lint gaat. Helaas geen specifieke tips, maar je bent in ieder geval niet de enige!

Anoniem
7 jaar geleden

Hoi, Wij hebben hier een meid die lange tijd alleen maar op een jammerende toon praatte. Dat leverde ons behoorlijk wat irrktatie op. Daarnaast kon ze ook gaan huilen en idd schreeuwen als ze haar zin niet kreeg of als iets niet lukte. Zo kwam ze heel verwend over terwijl wij haar echt niet zo opvoeden. Mijn tip zou zijn (misschien heeft iemand t al gezegd maar heb niet alle reacties gelezen) vertel haar duidelijk dat als ze iets wil, dat ze dat op normale spreektoon laat weten en dat je vanaf nu niet meer zal reageren op geschreeuw. Sterker nog; schreeuwen mag best, maar niet in jou buurt. Zeg haar dat ze bijv op haar kamer of in de gang mag schreeuwen en dat ze terug mag komen bij jou als ze klaar is. Bij ons werkte dat echt heel goed. (Nog steeds weleens!! )

Anoniem
7 jaar geleden

Hier ook een zwaar puberende peuter. Ook wij leggen uit waarom iets niet kan/mag. Luistert hij nie, dan tel ik tot 3 en dan krijgt hij een time out op de trap in de gang. In het begin vond hij dit grappig, ging dan lachend op de trap zitten en als ik de deur open deed met de vraag of hij zich weer kon gedragen kreeg ik volmondig NEE te horen. Toch volgehouden en inmiddels vind hij het niet zo grappig meer. Na een paar tellen hoor ik hem dan roepen : mama ikke binnenkomen. Dan doe ik de deur open en moet hij sorry zeggen. Ons mannetje heeft vermoedelijk adhd dus qua drukte, concentratie en structuur is hij niet de makkelijkste maar consequent en duidelijk zijn werkt wel. We zijn ooit ook bij de opvoedkundige geweest voor tips en zij adviseerde ook om even iets leuks/anders te doen (bijv even samen puzzelen) als je in een negatieve spiraal blijft hangen..wij waarschuwden soms wel 20 x achter elkaar tot we er te moe.voor waren en daar zit het gevaar, dan ga je toch dingem toestaan die je eigenlijk niet wil toestaan. Hoop dat je de gouden tip krijgt en het snel beter gaat !

Anoniem
7 jaar geleden

Wij hebben dit probleempje ook gehad en kregen de meest vreemde adviezen. Wat wel heeft geholpen was fluisteren. Als het volume van de kleine man te hard was dan gingen wij fluisteren en op een of andere manier nam hij dit over. Nu komt het soms nog voor maar dan doen we de vinger voor de mond en zeggen we... Zachtjes praten. Succes!

DaanDacht
7 jaar geleden

Het helpt!!! Eerste keer wel 10x moeten zeggen voor ze stopte maar als ze nu schreeuwt en ik zeg met mn kalme stem "ik kan je niet horen als je zo hard schreeuwt" dan praat ze gelijk zachter! Dit scheelt al zoveel!!! Eeuwig dankbaar voor jullie die met die tip kwamen!!

Anoniem
7 jaar geleden

Lees iig how2talk2kids! Ik heb daar zoveel aan gehad in de peuterpubertijd. En nog steeds! Gevoelens erkennen, benoemen wat zij doet en consequent maar kalm vertellen wat je graag liever zou zien of horen. Time-out hielpen mijn hooggevoelige pittige dame niet. Erkenning en positief belonen wel. Succes!

Anoniem
7 jaar geleden

Zo te zien heb je al heel veel tips gekregen en heel veel geprobeerd . "De" tip bestaat volgens mij niet. Mijn tip is om er één tactiek uit te halen waar jij je zelf goed bij voelt en waarvan jij denkt dat het bij je kind past. Dit kan ook een combinatie van dingen zijn natuurlijk. En dit dan consequent een paar weken toe te passen. Want als je steeds iets nieuws doet raakt je kind ook in de war. Werkt het toch niet, ga dan na een week of twee over op iets anders, en vertel dat ook aan je kind zodat ze weet wat er gebeurt als ze schreeuwt. Succes!

Anoniem
7 jaar geleden

Hoi hoi. Onze jongste heeft het ook gehad. Dus weet dat je niet alleen bent. Wat bij ons hielp, was steeds zeggen dat we haar niet konden verstaan. Het duurde wel even hoor, wel een maand ofzo. Steeds zeggen: ik kan je niet verstaan als je zo boos praat. Kan he het gewoon/zachter tegen me zeggen. Want ik wil het graag weten. En dan ook niks doen totdat ze het gewoon heeft gezegd. Eerst worden ze bozer, maar bij ons merkte we al snel dat ze steeds vlotter stopte met schreeuwen en het probeerde te vertellen. Het moeilijkste vond ik om zelf rustig te blijven. Succes en ik hoop dat je iets vindt dat bij jouw kindje werkt.

DaanDacht
7 jaar geleden

Heb dit nu afgelopen week geprobeerd en merk nu al verschil! Dit was echt DE tip voor ons.

Anoniem
7 jaar geleden

Ik heb sinds een tijd een burnout toen heb op het hoogte punt was was ze compleet onhandelbaar. Schreeuwen boos op de grond gooien etc. Toen ik een aantal weken ziek thuis was en zij ondertussen wel naar het kinderdagverblijf ging kreeg ik een heel ander kind. Ik schrok mijn dochter was de spiegel van mij. Nu ook dat het beter gaat heeft ze nog haar momente maar als ik dan reeel kijk zijn dit vaak ook mijn baaldagen hoe vrolijk ik ook ben ze voelt het feilloos aan

Anoniem
7 jaar geleden

Hoi hoi, Ik begrijp je volkomen.. Onze dochter van 4 schreeuwt ook zoveel.. Om aandacht te krijgen... We hebben haar door laten meten bij een acupunctuur arts en t blijkt dus met haar voeding te maken te hebben...

Anoniem
7 jaar geleden

Wij hebben dit ook meegemaakt met onze dochter, om radeloos van te worden! We hebben ook van alles geprobeerd. Als ze gilde om boos te zijn mocht ze dit in de gang of buiten doen, zodat ze de opgekropte frustratie kwijt kon. En dan als ze stil werd naar haar toegaan en het benoemen. Zo jij was boos zeg, er zaten wel veel gillen in jouw, zijn ze er nu allemaal uit? Weet je het zeker? En dan als ze ja zegt even voelen/kietelen. Zo hebben wij van iets negatiefs iets positiefs gemaakt. Zeg er wel dit was niet altijd garantie voor succes maar soms wel

Blog header image

Stap voor stap, van proberen kan je leren

“Van proberen, kan je leren” roepen beide schoolgaande kinderen hier. Een mooie les van school voor een ieder van ons. Dat leren niet makkelijk is, weten we allemaal. Vooral als je perfectionistisch bent… kan dit best lastig zijn!

Senn kreeg Dessineo Characters, een tekentafel voor kinderen, van Jumbo Games. Echt iets voor onze Senn. Lekker kneuterig aan de eettafel bezig zijn, iets wat hij van kleins af aan al kon. Engelengeduld waar ik jaloers op ben. Hoewel hij nu ook vaak zo perfectionistisch wil zijn of bang is om te falen, dat het hem in de weg gaat zitten.

Als hij een idee heeft om te maken of een voorbeeld ziet denkt hij dit meteen goed te kunnen doen. Tja, dit werkt zo niet. Hoe kan je hier het beste mee om gaan he? Opvoed struggles. We blijven maar benoemen dat je van proberen kan leren, dat fouten maken mag (moet) en dat als hij hulp nodig heeft ons (of de juf) kan vragen.

Hoe leuk is dus deze tekentafel van Jumbo Games voor Senn. Erg goed voor zijn zelfvertrouwen! Stap voor stap maakt hij de mooiste creaties. Zelf zo trots en daarbij zoveel plezier. Regelmatig maakt hij de coolste personages als kleurplaat voor zijn broertjes.

Tekst gaat verder onder de foto.

TODO: Add alt to media
Zo makkelijk! 

Dessineo Characters is de opvolger van de “Dessineo leren tekenen”, die is geschikt vanaf 4 jaar. Dit is een mooie uitdaging vanaf 6 jaar. Het leuke is dat er meer dan 500 combinaties zijn te maken! Eindeloos variëren dus. Met een schuifknop bovenaan de tekentafel kan je de stappen zelf instellen.

De tekentafel is makkelijk in gebruik, je kan er gewoon een A4-papiertje op leggen en je eigen stiften/pennen gebruiken. Achterin de tekentafel zit een klep waar je de bijgeleverde stift en de sjablonen in kan bewaren, super handig en daardoor erg makkelijk op te ruimen en er weer bij te pakken.

Wij kunnen hem dus enorm aanraden! Ook een héle leuke cadeautip voor de komende (feest)maand! Je koopt hem hier.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Mamaplaats
2 weken geleden

Wat leuk!

Joann123
19 uur geleden

Heel leuk!

Blog header image

Leren tekenen met Dessineo Characters

Wij mochten het nieuwe tekenbord (Characters) van Dessineo uittesten. Nou en ik kan je zeggen, dat is echt zo’n grote hit geworden hier. 

Sinds ie hier ligt word ie bijna dagelijks gebruikt. Ze vinden het echt zo leuk om ‘eigen kleurplaten’ te maken. Met dit tekenbord kun je dus echt heel veel verschillende karakters tekenen. En je fantasie de vrije loop laten. Je hebt namelijk verschillende kaartjes waar de hoofden, buikjes, en benen op staan en deze kun je allemaal met elkaar matchen waardoor je hele grappige poppetjes kunt maken. 

Hoe werkt het?

Je legt de kaartjes op het bord, legt er een tekenblaadje op en dan zet je het 1e lampje aan. Zo kun je de eerste lijnen overhalen. Heb je dit gedaan dan zet je de lamp op stand 2 en krijg je meer lijntjes te zien die je kunt overtrekken. En bij de laatste stap kun je nog de details overtrekken. Zo leer je stap voor stap de tekening te maken.

In het donker

En wat het natuurlijk nog leuker maakt is dat je het het beste in het donker kan doen. Zo zie je het lampje en de lijnen extra goed. En de kinderen vinden het fantastisch! Is de kleurplaat klaar, dan vinden ze het dus helemaal leuk om hun eigen gemaakte kleurplaat in te kleuren. Hier zijn ze dan echt zo trots op. Zo leuk om te zien!

En meteen een goede tip voor sinterklaas 😉. Want het is niet alleen leuk, maar natuurlijk ook leerzaam en goed voor de motoriek! Je koopt hem hier. 

Toedeelssss.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
1 dag geleden

Bijna niemand heeft zijn hond in Nederland het is een dalmatiër namelijk

Blog header image

Zwangerschapsdonders

Eerlijk is eerlijk
Zwanger worden het lijkt voor iedereen zo vanzelf sprekend, als je 1 kindje hebt word er na 1,5 a 2 jaar gevraagd wanneer komt de 2de? Ook zo’n vanzelf sprekende vraag. Wij hebben ruim een jaar op de dag moeten wachten waarop de test eindelijk positief was en toen! Toen dacht ik alleen maar oh nee!, nu zit het erin en moet het er ook weer uit!! Tijdens een gesprek met mijn verloskundige toch wat dieper op de angst in gegaan. Ik was bang voor het onbekende, de pijn die niemand kan beschrijven, de tijd na de bevalling en het ziekenhuis. Tijdens de zwangerschap heb ik veel gelezen en opgezocht waaronder de echte waarheid en niet de roze wolk praatjes. Ja het kon me nog banger maken, maar mij heeft het helpen relativeren. Ook ben ik zwangerschapsyoga gaan doen dit raad ik iedereen aan! Wat heeft dit me door de bevalling heen geholpen. Yoga is echt niks voor mij en tijdens de eerste yoga les ben ik dan ook bijna in lachen uitgebarsten. Zat ik dan met onbekende vrouwen om me heen met mijn ogen dicht diep in te ademen en lang uit. Ik voelde de lach vanbinnen al kriebelen, stiekem heb ik even door mijn wimpers heen gegluurd of iedereen echt met haar ogen dicht zat. Ja iedereen zat zo, Okee diep in ademen en lang uit pfffff. Dat gevoel en stralen wat mensen altijd benoemen als ze zwanger zijn dat was ver te vinden bij mij. Ik schaamde me hiervoor maar aan de andere kant dacht ik, ik ben gewoon niet “insta” perfect. Die groeiende buik walgelijk! Het nadenken over wat ik wel en niet mocht eten bah bah! En dan heb ik het nog niet eens over hoeveel uur ik kon slapen! Werken eten slapen was mijn ritueel haha. Na een week of 25 begon ik pas met genieten, de kleine meid was beweeglijk en ik had energie. De groeiende buik werd nu een echte babybelly hierdoor durfde ik hem eindelijk echt te tonen maar die glow waar iedereen het altijd over heeft, die was echt stuk bij mij. Ik kwam er achter dat eigenlijk best veel vrouwen deze gevoelens hebben alleen word er nooit over gesproken.Rond week 28 voelde ik de kleine meid minder dan normaal jeeetje wat een twijfel krijg je dan en stress! Een extra check bij de verloskundige en door naar de ecg scan voor de bewegingen en hartslag. Uit de extra echo bleek dat ons kleine meisje niet zo klein was… ik ging het ziekenhuis uit met een doorverwijzing voor een bloedsuikertest, zwangerschapsdiabetes… oh my dat betekend 3 keer ja 3 keer in 3 uur tijd bloed af nemen en een mega zoet drankje op je nuchtere maag. Nou het bloedprikken dat is alle 3 de keren uitzonderlijk in 1 keer goed gegaan. Dat drankje? Als ik eraan denk draait mijn maag een extra rondje, zo zoet en zo veel niet een shot glaasje ofzo… nee echt 1,5 beker vol! Nou ja dat meisje in mijn buik die genoot er in ieder geval van, want ze was goed aan het dansen. Uitslag geen diabetes, maar wel extra groei echo’s (helemaal niet erg dat extra gluren).Bij de laatste groei echo het advies gekregen om bij 38weken te gaan inleiden. Huh wat error!!! Dat is over 4 weken!! Dit hele inleiden verhaal heb ik besproken met mijn eigen verloskundige en die was het er niet mee eens. Tja wat doe je dan.. door een gesprek aan te vragen met de gynaecoloog ben ik erachter gekomen dat mijn gevoel zei niet over die 40 weken heen. ik koos de midden weg van mijn eigen verloskundige en van de gynaecoloog in het ziekenhuis. Bij 38+3 voor de eerste keer gestript bij 39+1 nog een keer en wat bleek 1/2 cm ontsluiting! Dit gaat het worden, vannacht komt ze maar helaas ik werd de volgende ochtend na een goede nacht wakker met geen teken van een bevalling. Op deze dag een doorverwijzing gekregen om een afspraak te maken voor inleiden. Bij 39+4 nog een keer gestript maar helaas het mocht niet baten. Op 4-8-2022 mochten we om 5.30 uur bellen of mijn plekje nog vrij was. En dat was hij om 6.30 uur moesten wij ons melden op de afdeling van het geboorte zorgcentrum in Hoorn.