Terug
Blog header image

Het verloren varkentje

Het drama dat iedere moeder vreest: Dunya is een knuffeltje kwijt. Ze is het verloren toen ze aan het schommelen was.
anoniem2017
7 jaar geleden

Is ze het op het schoolplein verloren of in de speeltuin? Wij hebben een get rit of it en dan de plaatsnaam op face boek en ook ik zoek en verloren groepen daarop. Misschien een idee om daar een fototje erop te zetten. Misschien dat een kindje van een andere klas of uit de speeltuin het wel erg mooi vond en mee naar huis heeft genomen, of het heeft gevonden dat t wel weggewaaid was. Wel lief dat ze dan van een klasgenootje waar ze het niet van verwacht een ander varkentje krijgt. Wie weet worden het nog vriendinnen. Hier ook 2 speciale knuffels die niet buiten huis komen, behalve als ze gaan logeren. Zonder slapen ze niet. Kan wel zeggen probeer een andere lijkend varkentje te vinden, maar weet uit ervaring dat zelfs precies dezelfde geen goede vervanging ervoor is.

Henrike Laning
7 jaar geleden

Dank je wel voor je reactie. Het was op het schoolplein en alleen haar groep was buiten. We hebben goed gezocht, maar weggewaaid is eigenlijk geen optie. Wel een goed idee van die Facebookgroepen, maar ik weet niet of ik een foto heb van het verloren varkentje. Ik ga op zoek in mijn archief. Aan de andere kant hoort dit bij het leven, hoe moeilijk het ook is. Ze moet ermee leren dealen en er gaan nooit meer knuffels mee naar school. Zeker geen kleintjes.

anoniem2017
7 jaar geleden

Ze kunnen het ook ergens in de bossen hebben gegooid of verstopt. Wel lullig. Maar weer wel lief van het zo niet verwachte klasgenootje, dan zie je weer ho soms iets moois en liefs uit een onverwachte hoek kan komen.

Annemiek2
7 jaar geleden

Wat naar voor Dunya dat ze haar knuffel verloren heeft en die ook nog eens zoveel voor haar betekend. Hoe het ook zit het is een soort van vreemd verhaal. Wat lief van haar klagenootje dat ze een knuffel van haar heeft gekregen. Misschien herkent haar klagenootje het verdrietige gevoel wel.

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ja, juist door het onverwachte werd Dunya erg geraakt. Op een positieve manier deze keer. ;)

Henrike Laning
7 jaar geleden

Ik denk dat Dunya bij elk knuffeltje zo verdrietig was geweest. Alle knuffels zijn belangrijk, maar deze hadden wel een soort van symbolische betekenis. Maar het is wel naar dat het iemand van haar klas moet zijn geweest en dat ja hoe dan ook er niet aan ontkomt om kinderen te gaan verdenken. Gelukkig heeft dit bijzondere klasgenootje iets doorbroken. Op allerlei manieren. Ik ben er nog steeds verbaasd over.

Anoniem
7 jaar geleden

Wat een mooi verhaal weer, het pakte me echt...ik vind het zo rot om te horen dat Dunya het slachtoffer is geweest van pesten. Maar wát een goed idee van die twee varkentjes. En ook wel weer troostend om te lezen over dat gebaar van het klasgenootje.

Henrike Laning
7 jaar geleden

En het vervolg staat nu online. Een verrassende wending door dat klasgenootje en nu ook nog een verrassend happy end! Iedereen gelukkig en wij een stukje wijzer, zonder kleerscheuren.

Blog header image

1 december.. nu 2 jaar later

1 december 2020 de dag dat onze rollercoaster begon.. en nu 2 jaar later..

Morgen 1 december.. een datum die voor altijd in m'n geheugen gegrift staat. Een dag die ik al minstens 100 x herbeleef en minstens 50 x besproken heb. Herinneringen die nog zo vers zijn als herinneringen van gister. 


1 december 2020 was de dag dat ik voor de ligging echo ging met 34 weken zwangerschap en nog 1 x die verrekte niertjes checken. Waar ineens de wereld op z'n kop stond. Gespiegelde organen en dan een hartafwijking. Waar ik kompleet gebroken de praktijk verliet. Savonds we samen wat positiever werden want de medische wereld kon toch al zoveel. Om vervolgens een dag later ons ineens in een rollercoaster stapte en waar we de volgende 5 weken leefde tussen hoop en vrees. Een diagnose onduidelijk. Een antwoord moesten afwachten. En de nachtmerrie. Komt onze kleine man überhaupt wel thuis. De geboorte de diagnose en de opluchting. Ik heb het allemaal wel geschreven. Maar het blijft onwerkelijk. 


Kleine superster. Hoe ongelofelijk trots ben ik op je. Je leeft speelt eet slaapt bijna alsof je gezond bent. Ik zeg bijna want er zijn echt wel dingetjes. Bijna 23 maanden oud. Je tweede verjaardag staat bijna voor de deur. De leeftijd waarop de artsen aangaven de minimum leeftijd te verwachten van jouw operatie.. ergens tussen 2 en 3 jaar hebben ze ons verteld het kon ook eerder het kon ook later...  ik hoop dat het nog maanden kan volhouden. En ik dit gevoel van angst en onzekerheid nog even langer vooruit kan schuiven, maar laten we vooral nog even genieten van het hier en het nu ❤️

TODO: Add alt to media