Terug
Blog header image

Help, mijn kind klimt uit bed!

Mijn zoontje is 20 maanden en klimt nu uit zijn ledikantje.. Wat moet ik doen?
Anoniem
6 jaar geleden

Mijn dochter is nu 26 maanden en ligt sinds een poosje in haar peuterbed je ze klom ook uit haar ledikant en dat is gevaarlijk. Als ze verkeerd vallen dan is het einde zoek. Wij hebben een peuterbed met een universele zij steun gekocht zodat ze er niet zomaar uit valt of klimt. En haar goed uitgelegd dat ze moet roepen als ze wakker is. De eerste nachten gingen goed maar toen kwam ze er steeds uit we hebben haar constant terug gelegd en na een paar moeilijke nachten was het over. Ze roept nu iedere ochtend mama kom nou Dus het is even doorzetten dan komt het echt goed. Succes

SwoosyQ
6 jaar geleden

Wij hadden exact hetzelfde probleem met onze zoon destijds. We hebben hem toen extra streng in de gaten gehouden. Met andere woorden: wij bleven bij hem boven totdat hij in slaap viel (niet in zicht). Ook ik was enorm bang dat hij uit bed zou klimmen en zichzelf zou bezeren. Het enige verschil: onze zoon had toen al geen slaapzak meer aan. Inmiddels is onze zoon 25 maanden en is hij weer gestopt met het klimmen. Toch hebben we nu een nieuw bed voor hem besteld. Deze wordt als het goed is zaterdag geleverd. Daarna wordt het voor hem wennen in zijn nieuwe kamer. Ook hier zullen we een tijdje boven bij hem blijven, totdat hij gewend is.

Lindsy83
6 jaar geleden

Ik kreeg het advies van het cbom anders een matras naast het ledikant te zetten. Als hij erdan uit klimt en valt, valt hij tenminste wat zachter. Ze zeiden ook dat tussen de anderhalf jaar en 2 jaar wel een leeftijd is dat een kindje ook in een peuterbedje kan... Succes!

mamablogster
6 jaar geleden

Onze dochter was anderhalf toen we overstapten naar een peuterbedje. Marleen klom elke avond uit bed. En die gooide zelf eerst haar matras uit bed. De angst die jij hebt, had ik ook. Ze heeft samen met papa het bedje in elkaar gezet en het is vanaf dag 1 goed gedaan. En geloof me ik heb helemaal een mini meisje

anoniem2017
6 jaar geleden

Bij ons zijn ze met 18 maanden over gegaan op een gewoon 1 pers bed. Hij weet nu toch al hoe hij eruit moet komen

anoniem2017
6 jaar geleden

Bij ons zijn ze met 18 maanden over gegaan op een gewoon 1 pers bed. Hij weet nu toch al hoe hij eruit moet komen

Anitas84
6 jaar geleden

Zonder slaapzak klimt mijn dochter van 20 maanden ook uit haar bed. Wij doen haar slaapzak al een tijdje achterstevoren aan en het lipje van de rits duwen we aan het eind naar binnen. Nu probeert ze niet eens meer haar slaapzak uit te trekken... Hopelijk ook een oplossing voor jullie! En anders zou ik toch op een peuterbed overgaan....

LonaBreuer
6 jaar geleden

Bedankt voor de tip! Het werkt inderdaad. Slaapzak binnenste buiten gedraaid, en hij heeft het opgegeven om uit bed te klimmen. Gaat nu weer heerlijk slapen! Bedankt!

Blog header image

your kidding me?!

van rs naar openhart operatie, corona, naar kawasaki

Hi! zoals jullie ik mijn vorige blogs kunnen lezen is mijn dochter geboren met een zeer zeldzame hartafwijking en zijn we er door het rs virus achtergekomen. ze heeft met de leeftijd van 5 weekjes een openhart operatie ondergaan en daarna zijn er nog meerde opnames geweest. Mae is erg vatbaar, meer dan ze dachten helaas. Nu Mae eindelijk een beetje stabiel leek te gaan, kreeg mijn vader spontane blindheid. hij bleek een halsslagader vernauwing van 97% te hebben. je geloofd het niet maar tijdens het operatie gesprek kreeg mijn vader voor het eerst een insult. niet 1 maar 5. verschrikkelijk! hieraan is hij geopereerd en gelukkig goed herstellende. phoe wat was dit heftig! 2 dagen thuis en Mae stopt met drinken en heeft hevige koorts. 11 dagen lang hoge koorts! de dokter blijft zeggen uitzieken, maar mijn dochter drinkt niet meer en hup wij wachten niet meer en gaan weer naar Mae haar afdeling waar ze word opgenomen met de 6e ziekte, een buikinfectie en herpes in haar keel ! herpes like how?!  in eerste instantie verdachten ze Mae van Kawasaki, eerste keer dat we hier van hoorde! maar godzijdank had Mae het niet. Mae geneest snel en we zijn weer thuis, oke dit kunnen we ook weer afstrepen, alles begon in november, we zijn nog geen jaar verder en Mae heeft meerdere malen aan een zijde draadje gehangen, banen zijn verloren gegaan, mijn vader was er bijna niet meer, auto verloren. ik bleek een hart ritmestoornis te hebben. nu moest het toch echt wel genoeg zijn geweest riep iedereen en was ook wat ik dacht, nooit verwacht dat ook mijn zoontje van net 4 de zeldzame ziekte van kawasaki zou hebben ! Hoe dan>! tot 4 weken eerder had ik er nog nooit van gehoord! plus het is zeldzaam en eerst dachten ze dat Mae het had, hoe kan nu Ilay het in godsnaam hebben. Toeval? hadden wij de alarmsignalen en symptonen al moeten weten? mijn zoon, die altijd dag in en uit met mij is geweest , en zn zusje moeder en vader abrupt weken lang moest missen toen zn zusje ernstig ziek was. mijn zoon die al zoveel gezien heeft, zoveel ziekenhuizen voor zijn zusje, zovaak mama kwijt omdat ze snachts naar het ziekenhuis moest. nu lag jij daar, ziek, prikjes hier en prikjes daar, ook jouwn hart.. hoe.. waarom? die vraag moet ik eigenlijk ook helemaal niet meer stellen want het brengt je helemaal nergens. al een jaar lang gebeurd er met ieder die ik het meest lief heb iets met het hart, zeldzame dingen. mijn mooie kindjes wat zijn jullie verdomd sterk zijn! en jullie rocken jullie zelf overal doorheen, en dit zullen we met zijn alle blijven doen ! JIJ WIJ SAMEN

Lieve Ilay, jij redde Mae met het rs virus, anders wisten wij nooit dat Mae haar hart maar voor 9% werkte en hadden we haar dood gevonden..

Lieve Mae, jij redde Ilay door het eerdere vermoeden van kawaski te hebben, anders had het wel heel slecht kunnen aflopen.


we zijn bijna door het jaar heen, door de hel kan je wel zeggen, maar ook weer gezegend! want we leven allemaal stuk voor stuk, maar de pijn, de angst, de trauma's die blijven. we zijn er bijna.. het jaar is bijna klaar op de datum dat dit alles begon.. 

Anoniem
15 minuten geleden

Een nieuw jaar bijna. Met heel veel liefde voor mijn helden.