Terug
Blog header image

ASS, geen verassing, maar wel veel duidelijkheid nu.

Meneer zegt, je hebt het juist al die tijd goed gedaan, hem goed aangevoeld. En nee het lijkt niet zwaarder voor jou, het IS zwaarder!
anoniem2017
7 jaar geleden

Ht is alleen al fijn om te weten hoe je hem straks kunt helpen. Hier een kindje met adhd. Ookal zegt iedereen laat er geen stempel oo drukken, toch blij dat we weten waar het aan ligt en wat wij er vooral mee kunnen doen. Succes en opvoeden is blijven bijsturen en vooral luisteren naar je moedergevoel.

Anoniem
7 jaar geleden

Bedankt voor je berichtje; Jaa ik heb op internet al veel meningen gezien, zelfs van deskundigen die vinden dat je er geen naam aan moet geven. en het is ook niet zo dat we graag willen dat hij dit heeft, maar je kunt op deze manier wel beter begrip vragen aan anderen. en inderdaad heb je zo een betere begeleiding voor je kind. en het is niet anders als met andere kinderen, ook onze kinderen blijven zich ontwikkelen en wij groeien mee met onze kinderen!

Blog header image

Verandering

Van fitlife naar momlife

We weten allemaal dat ons lijf natuurlijk veranderd wanneer je zwanger bent geweest. Maar dat dit mij zo is tegen gevallen had ik mijzelf nooit bedacht. 


Heel naïef dacht ik, zodra ik ben bevallen is er meteen 20 kilo van af. 7 kilo aan baby en de rest is vocht! Hier was ik stellig van overtuigd. Nooit had ik mij bedacht dat je weinig zou kunnen als je net bent bevallen. Ik had na de bevalling een kleine 50 hechtingen daar beneden. Door de adrenaline voel je niet zoveel, op dat moment. De eerste dag dat ik was bevallen ben ik wel 30x de trap op en af gelopen! Ik moest en zou zo snel mogelijk weer op mijn oude gewicht zijn. Hoe stom was ik? Gelijk een week gevloerd en plat in bed.

En zo werd het zaadje “IK WIL ZO SNEL MOGELIJK AFVALLEN” geplant.

In mijn verlof ben ik zoveel mogelijk kan wandelen met onze kleine jongen. Ik vergat zogenaamd te eten en deed er alles aan om calorieën te verbranden.

Ik durfde niet in de spiegel te kijken en walgde van mij zelf! Uit wanhoop een voedingscoach benaderd om eetschemas te maken en ingeschreven bij de sportschool. Dit ging mij helpen. Ik weet nog goed dat ik tijdens mijn kraamweek aan mijn kraamzorg vroeg: “Na hoelang heb je enigszins weer je lijf terug of zie je dat er geen baby meer in mijn buik zit?” Ze antwoordde, “Na ongeveer 3 maanden heeft je lijf rust gevonden en ga je verschil zien”. Jullie raden het al, maand 3 brak aan. Nog steeds walgde ik van mijn grote lijf. Hoe gezond ik ook at, hoe vaak ik ook sportte er veranderde helemaal niks. Dit bleef tot maand 7 het geval. Onze zoon kon ineens kruipen, begon mij terug te knuffelen en liet heel duidelijk merken dat hij wist dat ik zijn mama was! Er ontstond trots, trots op mijn lijf! Mijn grote lijf met vetjes hadden gewoon een gezond mannetje op de wereld gezet!

7 maanden lang had ik niks anders dan geklaagd over hoe lelijk mijn lijf was na de bevalling! Hoe ik het liefst tenten droeg en mijzelf zou willen verstoppen! Want heb ik hier een spijt van.

Kijk wat een heerlijke zoon wij hebben gekregen en kijk wat mijn lichaam aan kon! 

Met deze gedachte viel er een last van mijn schouder, ik kreeg rust! 

En geloof het of niet, onze zoon is inmiddels 10 maanden en al het harde werk werpt eindelijk zijn vruchten af. De kilo’s gaan er vanaf en mijn lijf krijgt langzaam haar vorm terug.

Wat ik wil meegeven is: Wees niet te streng voor jezelf, hiermee ben ik 7 kostbare maanden kwijt geraakt aan negatieve energie. Wees trots op wat ons lijf aan kan! Maar het belangrijkste is, geniet van het wondertje wat je op de wereld hebt gezet!


Liefs