Terug
Blog header image

Mijn bevalling van onze dochter

Er van uitgaan dat het een gewone bevalling zou worden maar het werd een spoedkeizersnede.
Loes van der Leer
6 jaar geleden

In haar wang!?? Omg wat erg! Het had zi haar oog geweest kunnen zijn! Mafkezen.. Gelukkig is ze gezond.

Anoniem
6 jaar geleden

Ja dat werd ons ook zo tussendoor even gezegd van het kleine sneetje wat je ziet komt door ons maar is maar oppervlakkig dus niets ernstigs hoor. Klein is hij in mijn optiek niet want het is nu nog steeds te zien :(

Mpeters29
6 jaar geleden

Ja dat werd ons ook zo tussendoor even gezegd van het kleine sneetje wat je ziet komt door ons maar is maar oppervlakkig dus niets ernstigs hoor. Klein is hij in mijn optiek niet want het is nu nog steeds te zien :(

Francina Naomi
6 jaar geleden

Voor die helse bevalling heb je iets prachtigs terug gekregen maar jeetje het klinkt mij een beetje amateuristisch van het ziekenhuispersoneel.. Vloekend en tierend omdat de eerste ruggenprik niet lukt en daarnaast een sneetje in het wangetje van jullie Esmee met de tekst 'komt door ons maar is oppervlakkig...'. Geniet met volle teugen van jullie Esmee.

Mpeters29
6 jaar geleden

Nou zo kwam het op ons eerst niet over maar nadien toen we het nog eens doorspraken echt wel. Bij een eventuele volgende x zijn we nu dus op het ergste voorbereid hihi.. Genieten doen we zeker :)

Daniëlle
6 jaar geleden

Reageer je nou met twee profielen ?

Mpeters29
6 jaar geleden

Ik ben pas nieuw hier en had het reply knopje niet gezien.

Blog header image

Terugkomende pijn in haar wijsvinger

Is het haar hypermobiliteit of toch haar ‘triggerfinger’?

Toen Lize met 29 weken werd geboren heeft ze redelijk een stabiel herstel/aansterken doorlopen. Ze had wat langer ademondersteuning nodig, geelzucht en een lichte infectie maar verdere complicaties werden haar gespaard.


Op een ochtend, toen Lize ondertussen 31 weken was en van de IC in Amsterdam naar de Post IC in Alkmaar was verhuisd, zagen we dat ze haar rechter wijsvinger krom hield. Eerder zat deze constant in het tape door de infusen en hierdoor was het ons eerder niet opgevallen. Ze opende haar hand, al haar vingers strekte mooi recht behalve haar wijsvinger. Deze ging niet mee. Het leek vast te zitten. We gaven dit gelijk aan bij de verpleegkundige en binnen no-time stonden de arts en fysio er. De fysio probeerde voorzichtig de vinger te strekken. Dit lukte deel maar ging heel stroef, ook gaf hij halverwege een soort van knakje. De fysio wilde nog even het één en ander opzoeken en zich verdiepen. Al snel kregen we oefeningen en het zou gaan om een triggerfinger. Een foto was niet nodig. Het was hopen dat, naar mate Lize groter zou worden, er meer ruimte in haar vingertje zou ontstaan voor de beweging. Als dit niet zou gebeuren, dan moest ze geopereerd worden om haar vinger goed te kunnen gebruiken.

Weer hadden we een engeltje op onze schouder want binnen een paar weken kon ze de vinger zo goed als zelf strekken. Groeien in combinatie met oefeningen hadden voor het gewenste resultaat geleid.


Enkele maanden later, eenmaal thuis kon de fysio afscheid van ons nemen en kwam de TOPfysio over de vloer (deze kwam maandelijks bij Lize langs ivm vroeggeboorte voor de 30w). Vrij snel kregen we van haar te horen dat Lize wat hypermobiel voelde en dit werd later ook bevestigd door de kinderarts. Met deze twee bovenstaande ‘pijntjes’ in mijn achterhoofd maak ik me de laatste weken een beetje zorgen om ons meisje. Ze roept namelijk constant ‘au’ of begint te huilen en grijpt dan naar…. haar triggerfinger. Nu weet ik dat ze ook pijn kan hebben van haar hypermobiliteit maar mijn moedergevoel zegt dat ik beter het zekere voor het onzekere kan nemen. Ik ga morgen contact opnemen met de kinderarts. Je kindje pijn zien hebben is het ergste wat er is 🥺..