Terug
Blog header image

I'm not a loser!!

Wat had ik graag een natuurlijke bevalling gewild! Negen maanden lang was ik mij daarop aan het voorbereiden...
Chiara
6 jaar geleden

Ik kan niet meepraten over hoe het is om een keizersnede te moeten ondergaan en ook ik ben op de "normale" bevallen, maar eerlijk gezegd vind ik de manier waarop een kind geboren wordt niet het belangrijkste. Niet wat betreft het feit dat het één 'sterker' zou zijn dat het ander. Uiteindelijk is het toch prachtig dat een lichaam 9 maanden werkt om zo'n klein mensje te kunnen bouwen met alles erop en eraan! Dat heeft jouw lichaam ook maar mooi "even" gedaan! En na die 9 maanden ben je moeder en heb je de zorg over zo'n klein afhankelijk kindje. Dat weegt wat mij betreft niet op tegenover dat ene moment.. Dus je mag trots op jezelf zijn! Op alles wat wél goed gaat!

Liset2012
6 jaar geleden

Bijzonder en krachtig, dat ben je. Je hebt je 'plan' losgelaten en geaccepteerd dat het zo gegaan is. Ik denk dat een band tussen ouders echt niet ontstaat in de eerste paar uur. Een keizersnede is misschien 'minder' zwaar (lichamelijk) op het moment zelf, maar daarna misschien nog wel zwaarder. En ook dat is voor iedereen weer anders. Mijn schoonzus liep na 3 dagen ks alweer fluitend rond en ik kon door een zware ingeleide bevalling pas na 6 dagen weer een beetje op mijn benen staan zonder dat ik slap werd. Het is sowieso een top prestatie wat je gedaan hebt. Mag ik even zeggen dat je het super mooi beschreven hebt!

droest
6 jaar geleden

Ik ben het zeker met je eens dat een babytje echt een schitterend wonder waar elke moeder trots op kan zijn! En ik ben ook zeer dankbaar dat mogelijkheid om een keizersnede er is, maar ik denk wel dat het scheelt of je zelf de ervaring daarmee hebt of niet. Soms denk ik wel eens waarom ik bijv. nooit foto's van keizersnede niet komen op internet? Terwijl die ook toch prachtig zijn op z'n eigen manier?

droest
6 jaar geleden

Gelukkig ontstaat de band niet in de eerste paar uur, maar het wel iets waar denk iedere vrouw van heeft gedroomd tijdens de zwangerschap "straks ligt er een mooi baby'tje in mn armen..." Laten we hopen dat we nog een heel leven vol goede momenten met elkaar mogen hebben :)

droest
6 jaar geleden

Ay, dat is niet zo fijn om te lezen... Dat wist ik niet, aangezien er veel mensen zeiden "had je maar in NL bevallen..."

Anoniem
6 jaar geleden

Heel mooi geschreven en zo herkenbaar. Mijn dochter is nadat verdere ontsluiting uit bleef ook met een keizersnee geboren.

Anoniem
6 jaar geleden

Ik sanp zowiezo niet waar het idee vandaan komt dat je sterker zou zijn als je een naturrlijke bevalling hebt... Je moet vaak al heel wat doorstaan voordat het tot een keizersnede komt, dus ik denk juist dat sommige vrouwend die natuurlijk zijn bevallen er juist makkelijk vanaf zijn gekomen!

droest
6 jaar geleden

ik wou met deze blog geen onderscheid maken in de zin van sterker zijn of iets dergelijks.... Ik heb in de laatste zin de verkeerde woorden gebruikt, maar ik hoop dat je de boodschap van de rest van de blog wel mee krijgt... Ik wou alleen vertellen, dat niet alleen een natuurlijke bevalling mooi etc. is, maar dat een keizersnede ook op zijn manier is

Anoniem
6 jaar geleden

Sorry dat ik me inderdaad ook liet leiden door die zin... Moeder worden op welke manier dan ook is het allermooiste dat er is! Dat ben ik zowiezo met je eens!

Anoniem
6 jaar geleden

Hoi, ik herken je verhaal wel. Ik had me ook 9 maanden lang verheugd eigenlijk op de normale geboorte van onze zoon. Na 18 uur weeen werd er geconstateerd dat ik niet meer dan 5cm ontsluiting en werd de gynocoloog erbij gehad en hij vond dat het wel tijd was voor een spoedkeizersnede want dit kon letterlijk nog dagen duren op dit tempo. En aangezien ik al die tijd ook niet gegeten en gedronken had omdat het niet binnen bleef zag hij ook aan mij dat ik op was. Maar toen die gynocoloog vertrelde dat het een spoedkeizersnede was moest ik echt ff 5 minuten voor mezelf hebben... Wat was dit een regelrechte slap in your face! Mijn zoontje was gelulkig verder in orde en werd zijn hoofdje bij mijn hoofd gehouden na de operatie. Je kon zien aan zijn hoofdje dat hij klem heeft gezeten in mijn bekken en dat daar achteraf een verdomd goede reden voor is geweest. Zijn schedelnaden waren dichtgegroeid waardoor zijn hoofdje te groot was omdat ze dus niet over elkaar gingen... Hij is inmiddels geopereerd aan craniosynostose.....

Anoniem
6 jaar geleden

Lieve Daniella, Wat mooi geschreven en zo herkenbaar, je verhaal raakt me echt. Zelf ben ik ook onlangs via een spoed keizersnee bevallen. Ik herken het gevoel dat je lichaam je in de steek laat en dat het niet sterk genoeg is om te doen wat het moet doen, natuurlijk bevallen. Het eenzame gevoel omdat je je kind niet gelijk bij je kan houden, zal ik niet snel vergeten. Geniet van mooie keizerlijke dochter!

Annemiek2
6 jaar geleden

Ook ik heb een keizersnee gehad. Mijn zoontje was gelukkig voldragen. Helaas was narcose hier ook beter. Zodra ik wakker werd wilde ik gelijk naar mijn zoon en dat mocht. Die had ondertussen lekker een poos liggen buidelen bij papa voordat ik op de kraam suite kwam. Ik kreeg hem in alleen zijn luier op mijn borst. Hij heeft even in de couveuse gelegen om warm te blijven. Zodra hij bij mij had gelegen kon hij aangekleed worden.

droest
6 jaar geleden

Dank je voor je reactie! Na 7 maanden loop ik er nog steeds veel aan te denken, en dit is mijn manier op het een plekje te geven. Ik hoop dat jij jouw bevalling ook goed zult kunnen verwerken. En wat leuk gezegd: we hebben keizerlijke kinderen ;)

droest
6 jaar geleden

Wow, dat is vrij heftig! ik ben blij om te lezen dat je zoontje uiteindelijk levend(!) eruit is gehaald, maar op het moment zelf dat er wordt besloten voor een keizersnede, is het inderdaad heel erg slikken...

droest
6 jaar geleden

Mooi om te lezen dat jouw zoon zich lekker bij zijn vader heeft kunnen kroelen!

Anoniem
6 jaar geleden

Het is niet de laatste zin, maar vooral de titel van deze blog, die ik heel vreemd vind als het niet je bedoeling was om onderscheid te maken tussen sterker zijn of iets dergelijks. Want hoezo roep je 'I'm not a loser'. Heeft iemand jou dat wel genoemd??? Als dat zo is: schandalig!

Annemiek2
6 jaar geleden

Laat ik het zo zeggen, tegen mij is gezegd dat ik het wel heel makkelijk gehad heb toen ik zei dat het een keizersnee werd en dat terwijl ik al bijna 3 dagen bezig was voor die beslissing genomen werd. Dus ik kan me de titel wal voorstellen.

droest
6 jaar geleden

Niemand heeft tegen mij gezegd dat ik een 'loser' ben, maar men liet wel merken dat ze vonden dat ik maar dankbaar moest zijn dat het uiteindelijk zo soepel en makkelijk is verlopen... Dan voel ik me echt totaal niet begrepen, zulke opmerkingen komen hard aan...

Anoniem
6 jaar geleden

Ik hoop dat ze niet daadwerkelijk 'makkelijk' bedoelden. Maar ik snap wel wat men bedoelt met 'dankbaar zijn' dat het zo gelopen is. Liever een gezond kindje met ks dan dat het helemaal misgelopen is. Maar mensen die beweren dat een ks een makkie is, zijn onwetend en dom. Maar jezelf een loser voelen, dat praat je helaas jezelf aan.... Zonde!

Annemiek2
6 jaar geleden

Die mensen weten niet beter, laat ze maar. Het kost te veel energie om uit te leggen dat je wel dubbel op moet herstellen en dat je na lange tijd nog steeds last van je "litteken" kan hebben. Jij weet hoe het zit, jij weet wat je meegemaakt heb hun niet.

Chanan
6 jaar geleden

Ik zelf heb persoonlijk nooit zo gedacht dat een moeder die bevallen is middels een keizersnede minder is of zo. Man met een keizersnede ben je vaak naderhand langer onderweg met genezen. En het is niet eens je eigen keuze. Het maakt je in ieder geval moeder. En dat is het belangrijkste. Toch? !

droest
6 jaar geleden

Helaas ben je een van de weinige, tenminste, dat heb ik zo ervaren toen ik zelf een keizersnede heb gehad. En het is niet alleen dat het lichamelijk herstel misschien langer duurt, het is vooral de "emotionele littekens" die niet begrepen worden door de omgeving...

nijn81
6 jaar geleden

Toen mijn oudste in de 36e week nog altijd in volkomen stuitligging bleek te liggen, moest ik me emotioneel toch echt gaan voorbereiden op een keizersnede. Ja, ik heb dat echt even moeten verwerken, het gevoel dat ik niet die vaginale natuurlijke bevalling zou gaan doen. Dat mijn lijf het niet zelf zou gaan doen. Dus ik kan me jouw gevoel heel erg voorstellen. Uiteindelijk is het toch op de natuurlijke manier gegaan omdat madam lekker eigenwijs ietsje te vroeg kwam en het zo voorspoedig verliep. Maar toch. Ik herinner me de teleurstelling nog wel. Iedereen om me heen zei: ja maar de gezondheid van je kindje gaat voor! Dat is wel zo, tuurlijk! Dat vond ik ook. Maar toch moest ik het even verwerken...! Maar jezelf een loser voelen. Nee. Geen moment.

droest
6 jaar geleden

Ik ben blij met deze reactie, ook omdat we hiervoor al even hebben gesproken over de titel. Het is de teleurstelling en het gevoel dat je gefaald hebt, en daarom heb ik deze blog geschreven om te laten zien (en om mij eraan te herinneren) dat ook bij een keizersnede heel veel kracht en overgave nodig is. Misschien had ik de titel iets minder sterk/heftig moeten uitdrukken, want ik voel me dus juist geen loser, maar ik ben blij om te lezen dat de boodschap van de blog ook door jouw (en andere moeders) hetzelfde wordt ervaren. En ik ben erg blij voor je dat uiteindelijk je oudste dochter op de natuurlijke manier is bevallen!!

Anoniem
6 jaar geleden

HOLA KHADIJA!!!! QUE BUEN REGALO !!!! LA PULSERA ES PRECIOSA. Y EN CUANTO AL CAMELLO, AQUI , POR EJEMPLO, SI QUE SERIA RARO ,RARO . Y ES QUE AQUI NO LOS HAE!!!!JEJEJYJEJEJJJ BUENO, EN LAS ISLAS CANARIAS, SI QUE LOS HAY, Y AUNQUE PERTENECE A ESPAÑA, ESTA LEJOS. CON LO CUAL, NO LOS CONOCEMOS. Y TU QUE HICISTE????? QUE SUSTO, NO???? BESOS DESDE CADIZ, ESPAÑA. AH! Y GRACIAS POR PARTICIPAR EN MI BLOG.

Blog header image

Nieuw ziekenhuis

Nieuwe start

Na een serieuze teleurstelling in het ziekenhuis waar we ons traject hadden opgestart, waren we ons vertrouwen toch wel helemaal verloren daar. 


Lang verhaal kort: we hadden na een zeer succesvolle pick up, 10 bevruchte eitjes waarvan 8 van goede kwaliteit. Maar het ziekenhuis heeft fouten gemaakt bij het willen afnemen van DNA om Pre-genetische testen te kunnen doen.... Alles was voor niets geweest, geen enkel embryo was nog bruikbaar... 


We zijn dus naar een ander ziekenhuis gestapt, in de hoop dat het hier anders ging zijn.

Vertrouwen is er sowieso wel in dit ander ziekenhuis, ze stellen ons zeer gerust en zij werken op een andere manier. Dus laat ons hopen! 


Het enige jammere aan een traject in een ander ziekenhuis, je begint weer helemaal vanaf 0... 

Alle onderzoeken wil dit nieuw ziekenhuis opnieuw doen. 

Na 8 maanden hebben we eindelijk terug wat vooruitgang. Start van ons nieuwe traject is eind december! 


Met een dubbel gevoel, toch een beetje bang voor wat er weer gaat komen. En bang voor een nieuwe pick up, aangezien ik hier de vorige keer toch heel hard van heb afgezien. 


Hopelijk kan het nieuwe jaar ook mooi beginnen met veel goed nieuws! 


Altijd blijven hopen!