Snap
  • Bevallingsverhalen
  • Bevalling
  • keizersnede
  • mijnverhaal
  • #spoedkeizersnede
  • mijnervaring

Een keizersnede, "the easy way out."

Hoe het me raakte en bijblijft.

Dat ik nog niet zoveel deelde i.v.m. mijn zwangerschap, dat is heel bewust.

Sommigen zullen dit begrijpen, anderen minder maar ik kan niet genieten van deze zwangerschap.

Ik heb geen eetlust, ik slaap slecht, ik ben moe...

Begrijp me niet verkeerd want ik ben dankbaar dat ik dit voor de tweede keer mag meemaken, alleen wou ik dat het allemaal wat meezat.

Momenteel ben ik 31 weken zwanger.

Gisteren kregen we bij de gynaecoloog te horen dat de baby nog 3 weken heeft om zich te draaien want momenteel ligt hij nog volledig in stuit. Als hij tegen dan nog niet is gedraaid dan wordt het opnieuw een keizersnede, net zoals bij Amelie, mijn eerstgeborene.

De moed zakte in m'n schoenen. Het voelde als falen, opnieuw. Als vrouw, als mama. Dat ik m'n kinderen niet zelf op de wereld kan brengen, niet kan bevallen zoals de natuur het heeft voorzien. Dat mijn lichaam misschien niet gemaakt is om een kind te baren. Daar zit ik mee.

Sommigen zien een keizersnede als the easy way out, ik hoorde het al vaker. "Je bent dus niet echt bevallen?", "Je moest niet afzien." Of "Wees blij, je weet wanneer je je kind krijgt, je kan zelfs kiezen."

In mijn ogen is een keizersnede niet the easy way out, zeker niet als het een spoedkeizersnede is. In mijn situatie had ik al een aantal uren geprobeerd om natuurlijk te bevallen. Dan is er nog de pijn post operatief in combinatie met een kersverse baby en borstvoeding, het emotionele...

Bij mijn eerste lag ik nog 3 uur na mijn keizersnede alleen op de recovery (ontwaakkamer). Niemand rondom je, geen baby, geen vriend, geen verpleegkundige die je even vertelt wat er gebeurt. Ook niet tegen mijn vriend die al 3 uur met een kersverse, hongerige baby skin to skin zat te wachten op de kamer. Na 3 uur kwamen ze haar op recovery aanleggen omdat ik borstvoeding wou geven, ons eerste voedingsmoment samen tussen andere mensen op de ontwaakkamer, het enige die ons gescheiden hield was een gordijn. Ik voelde me absoluut niet comfortabel. Gelukkig mocht ik daarna eindelijk naar de kamer.

En dan lig je daar, huilt je baby en kan je alleen maar wachten tot er een verpleegkundige je komt helpen want je kan zelf niet uit bed.

Voor een simpele abdominale ingreep krijg je vaak al 1 week ziekteverlof om thuis te herstellen, bij een keizersnede krijg je daar bovenop nog een kersverse baby om voor te zorgen.

De tweede nacht mocht ik zelf al opstaan en m'n baby verzorgen, geen verpleegkundige meer te zien tijdens de nacht of ochtendverzorging. Gelukkig was m'n vriend er wel die me hielp waar mogelijk.

Een keizersnede mag dan the easy way out lijken maar dat is het in meeste gevallen niet. Ik vond het een koud gemedicaliseerd moment om m'n eigen vlees en bloed op de wereld te zetten. Bovendien vind ik die woorden kwetsend voor alle vrouwen die om welke reden dan ook niet natuurlijk konden bevallen.

Maar ik ben wel dankbaar, dankbaar dat we tegenwoordig op medisch vlak al veel verder staan dan vroeger, want mocht het 100 jaar eerder voorgevallen zijn dan was ik nu misschien geen mama en was het al zeker geen tweede keer mogelijk.

Alleen, als ik het zou kunnen kiezen...

Liefs, Kelly.

4 jaar geleden

Drie keer een keizersnede gehad. Een dwarsligger, een stuit en de derde was een sterrenkijker. In het begin ook wel moeite gehad om het te accepteren, maar het zijn nu drie prachtige en gezonde pubers en dat is uiteindelijk waar het om draait. Mijn kinderen roepen altijd dat het geen !!!kinderen zijn maar keizerkinderen 😂 😂

4 jaar geleden

Onze dochter lag tot 37 weken in stuit en ik ben natuurlijk bevallen.

4 jaar geleden

Bij de oudste ook uit eindelijk een keizersnede gehad ivm stuitligging en niet vorderende ontsluiting (na 8cm). Heb altijd gehoopt dat als er een tweede kwam ik dan wel vaginaal mocht bevallen maar heb oprecht zo’n enorme goede terugkijk op de keizersnede gehad. Wel het geluk dat ik heel snel van alles al weer kon en herstelt was. Onze tweede lag ook in stuit dus ik kreeg de keuze keizersnede of vaginale bevalling en uiteindelijk is ze met een vaginale stuitbevalling geboren (knip gehad ivm dat dat moest volgens richtlijnen van mijn ziekenhuis) Mocht je die mogelijkheid hebben en je staat hier voor open, zal ik dit zeker aankaarten als de kleine niet draait. Anders wens ik je heel erg veel succes en hopelijk kun je het dan deze keer als een mooie ervaring zien! 🍀

4 jaar geleden

Wat vervelend dat je het zo hebt moeten ervaren!! Onze dochter is met een geplande keizersnede geboren. Ik zal niet liegen dat ik nooit aan een gewone bevalling heb gedacht. Maar ik heb de keizersnede als een mooi moment ervaren. Wij konden meekijken. Ik had haar meteen bij mij. En de dagen ziekenhuis waren ook heel relaxt met fijne zusters. Ik hoop dat mocht je kleine niet draaien dat je als het een keizersnede wordt het een mooie ervaring wordt. Want een geplande is wel echt heel anders als een spoed. Succes met de laatste loodjes. Zet m op!!! ❤️