Terug
Blog header image

De eerste baby van 2015?!

De geboorte van onze zoon op oudjaarsdag en de de ziekenhuisopname erna.

Die vraag zal me altijd bijblijven. Ik ben op 31 december bevallen van Joost en ging met een lege maxi cosi op 1 januari naar huis.

Die vraag van de baliemedewerkster van het ziekenhuis ging door merg en been. Daar kon zij ook niks aan doen, zij kon het ook niet weten. Maar het deed wel zeer. Zo graag als ik met mijn zoontje naar huis wou kon dat helaas niet.

Op 25 december was ik uitgerekend. Het rommelde al weken maar omdat de twee eerdere bevalling ook tot dagen na de uitgerekende datum lieten wachten ging ik er vanuit dat het nog wel even zou duren.

En dat was ook zo, kerst ging voorbij en op 30 dec had ik een afspraak bij de verloskundige die ik hoopte niet te halen. Toch ging ik met volle moed naar die afspraak in de hoop dat ze me dan eindelijk wel konden strippen en ik die kleine in mijn armen kon houden. Zo gezegd zo gedaan en ik werd gestript aan het eind van de middag. Het was kerstvakantie en een drukke boel in huis toen ik thuiskwam. Buurmeisje was met de meiden aan het spelen en Sander was ook vrij. Ik ging gewoon door met wat ik altijd doe en ging eten koken. Rustig gegeten met zijn allen, meiden op bed en ik ben even lekker gaan douchen.

Toen dacht ik dat er misschien toch iets ging gebeuren. We hebben het nog even aangekeken en de weeën kwamen echt! Opa en oma gebeld die hebben de meiden opgehaald, verloskundige gebeld en die kwam ook vrij snel. Ze kon mijn vliezen breken en dat was nog even spannend. Ik wou heel graag thuis bevallen en bij Aniek moesten we naar het ziekenhuis omdat het te lang duurde (2dagen) en bij Karlijn omdat ze in het vruchtwater had gepoept. Alles was goed en we konden lekker thuisblijven.

Klinkt als een bevalling uit het boekje en dat was het eerst ook. Joost werd thuis geboren en ik vond het heerlijk om hem eindelijk in mijn armen te hebben. Tot het moment dat ik me helemaal niet lekker voelde. Ik verloor ontzettend veel bloed en had het gevoel dat ik flauw ging vallen. Alles ging in sneltreinvaart, Joost werd aangekleed en ambulance gebeld. Ik weet niet alles meer, ben een paar keer flauw gevallen toen ik naar beneden wou gaan en uiteindelijk ben ik door een ambulancebroeder naar beneden gedragen. Hoe beschamend ik me daar achteraf ook over voel ben ik heel blij dat het allemaal zo goed en snel gegaan is en heb ik totaal geen spijt dat ik thuis bevallen ben.

We waren snel in het ziekenhuis en voelde me ook snel wat beter na het infuus met vocht. Ik wou met mijn ventje knuffelen, hem aanleggen en eens goed bekijken. Hij werd voor het eerst gewogen, hij mocht bij me drinken, alles leek goed en we zouden waarschijnlijk diezelfde dag nog naar huis gaan.

Snel daarna deed Joost raar. Echt omschrijven kan ik het niet, ik vond het gewoon raar. Hij bleef kreunen, kreeg een gekke kleur en het voelde gewoon niet goed. Paar keer een verpleegkundige komen kijken, die dachten allemaal dat het van de bevalling was en we mochten toch gewoon vandaag naar huis gaan. Maar toen was echt niets meer goed voor Joost, hij wou niet drinken, wou niet bij me liggen, wou niet in zijn wiegje en bleef kreunen. Ik voelde me zo machteloos.

De kinderarts is er bijgekomen en ze vermoedde dat hij een infectie had opgelopen tijdens de bevalling en is naar de afdeling neonatologie gebracht. Toen pas voelde ik me echt waardeloos. Ik had een kindje gekregen, voelde me zelf niet lekker en dan werd hij ook nog bij me weggehaald. Zo wil ik geen moeder zijn. Ik wil in mijn eigen bed liggen en die kleine dicht tegen me aan. Maar op zo’n moment ga je door en probeer je alles te doen wat je kan.

Ik moest ook nog een nachtje blijven en mocht de volgende ochtend naar huis. Toen kwam een hele moeilijke beslissing. Ik kon niet bij Joost op de kamer liggen, wel op andere afdeling maar ik kon niet zelf naar hem toe gaan, daar was ik nog te zwak voor. Dan zou ik bijna de hele dag in mijn eentje op een kamer liggen terwijl ik ook graag bij mijn meisjes wou zijn. Ik heb besloten toch naar huis te gaan en lekker in mijn eigen bed bij te komen van alles. Toen kwam de vraag. Is dit de eerste baby van 2015? Ik ging in tranen en met een lege maxi cosi naar huis.

Ik ging twee keer per dag op en neer naar het ziekenhuis wat me zeker in zijn totaal 2 tot 3 uur kostte. Het maakte me allemaal niet uit op dat moment, ik moest er ook voor Joost zijn. Ik kolfde als een gek, ze hadden de hele afdeling ermee kunnen voeden en probeerde ook genoeg tijd te hebben voor mijn meisjes.

Na bijna twee weken en een berg antibiotica mocht Joost ook eindelijk mee naar huis en konden we gaan genieten. Al ging het leven gewoon door, Sander moest weer werken en drie kleintjes in huis geeft je niet echt de tijd die je wilt.

Ik heb me lange tijd heel schuldig gevoeld. Ik heb die bacterie bij me gedragen en aan Joost meegegeven tijdens de bevalling. Waarom Joost nou juist zo ziek werd is verder onduidelijk omdat we geen enkel risico hadden, geen lang gebroken vliezen of vroeggeboorte.

Toch voelde ik me rot en schuldig. Hij had het immers van mij. Ook al kon ik er niks aan doen.

Nu zijn we 9 maanden verder en de tijd is veel te snel gegaan. Ik heb die kraamtijd echt gemist maar nu wel mijn draai gevonden met drie kindjes en we hebben het leuk samen. Ik probeer zo veel mogelijk van ze allemaal te genieten. Alles gaat goed, daar ben ik eeuwig dankbaar voor. Joost is een vrolijk ventje dat nu al achter een karretje door het huis heen stapt. En als ik dan dan zie vraag ik me af waar mijn baby’tje is gebleven.

Lindsy83
6 jaar geleden

Dus hij was ook niet de eerste baby van 2015, maar misschien wel de laatste van 2014? Gelukkig is alles goed gekomen!

Blog header image

Stap voor stap, van proberen kan je leren

“Van proberen, kan je leren” roepen beide schoolgaande kinderen hier. Een mooie les van school voor een ieder van ons. Dat leren niet makkelijk is, weten we allemaal. Vooral als je perfectionistisch bent… kan dit best lastig zijn!

Senn kreeg Dessineo Characters, een tekentafel voor kinderen, van Jumbo Games. Echt iets voor onze Senn. Lekker kneuterig aan de eettafel bezig zijn, iets wat hij van kleins af aan al kon. Engelengeduld waar ik jaloers op ben. Hoewel hij nu ook vaak zo perfectionistisch wil zijn of bang is om te falen, dat het hem in de weg gaat zitten.

Als hij een idee heeft om te maken of een voorbeeld ziet denkt hij dit meteen goed te kunnen doen. Tja, dit werkt zo niet. Hoe kan je hier het beste mee om gaan he? Opvoed struggles. We blijven maar benoemen dat je van proberen kan leren, dat fouten maken mag (moet) en dat als hij hulp nodig heeft ons (of de juf) kan vragen.

Hoe leuk is dus deze tekentafel van Jumbo Games voor Senn. Erg goed voor zijn zelfvertrouwen! Stap voor stap maakt hij de mooiste creaties. Zelf zo trots en daarbij zoveel plezier. Regelmatig maakt hij de coolste personages als kleurplaat voor zijn broertjes.

Tekst gaat verder onder de foto.

TODO: Add alt to media
Zo makkelijk! 

Dessineo Characters is de opvolger van de “Dessineo leren tekenen”, die is geschikt vanaf 4 jaar. Dit is een mooie uitdaging vanaf 6 jaar. Het leuke is dat er meer dan 500 combinaties zijn te maken! Eindeloos variëren dus. Met een schuifknop bovenaan de tekentafel kan je de stappen zelf instellen.

De tekentafel is makkelijk in gebruik, je kan er gewoon een A4-papiertje op leggen en je eigen stiften/pennen gebruiken. Achterin de tekentafel zit een klep waar je de bijgeleverde stift en de sjablonen in kan bewaren, super handig en daardoor erg makkelijk op te ruimen en er weer bij te pakken.

Wij kunnen hem dus enorm aanraden! Ook een héle leuke cadeautip voor de komende (feest)maand! Je koopt hem hier.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Mamaplaats
3 weken geleden

Wat leuk!

Joann123
2 dagen geleden

Heel leuk!

Anoniem
14 uur geleden

Hallo, ik ben Nira. Na jaren een relatie met Anderson te hebben gehad, heeft hij het uitgemaakt, ik heb er alles aan gedaan om hem terug te halen, maar alles was tevergeefs, ik wilde hem zo graag terug vanwege de liefde die ik voor hem heb , Ik smeekte hem met alles, ik deed beloften maar hij weigerde. Ik legde mijn probleem uit aan mijn vriend en ze stelde voor dat ik liever contact opnam met een spreukgieter die me zou kunnen helpen een spreuk uit te spreken om hem terug te brengen, maar ik ben het type dat nooit in spreuken geloofde, ik had geen andere keuze dan het te proberen, ik mailde de spreukgieter, en hij vertelde me dat er geen probleem was dat alles binnen drie dagen in orde zal zijn, dat mijn ex binnen drie dagen bij me terug zal komen, hij sprak de betovering uit en verrassend genoeg was het op de tweede dag rond 16.00 uur. Mijn ex belde me, ik was zo verrast, ik beantwoordde de oproep en het enige dat hij zei was dat het hem zo speet voor alles wat er gebeurde dat hij wilde dat ik bij hem terugkwam en dat hij zoveel van me houdt. Ik was zo blij en ging naar hem toe, zo begonnen we weer gelukkig samen te leven. Sindsdien heb ik beloofd dat iedereen die ik ken die een relatieprobleem heeft, zo'n persoon zou helpen door hem of haar te verwijzen naar de enige echte en krachtige spreukgieter die me hielp met mijn eigen probleem. e-mail: babawalewiseman01@gmail.com je kunt hem e-mailen als je zijn hulp nodig hebt in je relatie of een andere zaak. 1) Liefdespreuken 2) Verloren liefdespreuken 3) Echtscheidingsspreuken 4) Huwelijksspreuken 5) Bindende spreuk. 6) Verbreekspreuken 7) Verban een geliefde uit het verleden 8.) U wilt promotie maken in uw kantoor 9) je geliefde willen bevredigen 10) Genees voor een van de ziekten waaraan u lijdt Neem contact op met deze geweldige man als je problemen hebt met een duurzame oplossing via babawalewiseman01@gmail.com Whatsapp +12544131991

Blog header image

Leren tekenen met Dessineo Characters

Wij mochten het nieuwe tekenbord (Characters) van Dessineo uittesten. Nou en ik kan je zeggen, dat is echt zo’n grote hit geworden hier. 

Sinds ie hier ligt word ie bijna dagelijks gebruikt. Ze vinden het echt zo leuk om ‘eigen kleurplaten’ te maken. Met dit tekenbord kun je dus echt heel veel verschillende karakters tekenen. En je fantasie de vrije loop laten. Je hebt namelijk verschillende kaartjes waar de hoofden, buikjes, en benen op staan en deze kun je allemaal met elkaar matchen waardoor je hele grappige poppetjes kunt maken. 

Hoe werkt het?

Je legt de kaartjes op het bord, legt er een tekenblaadje op en dan zet je het 1e lampje aan. Zo kun je de eerste lijnen overhalen. Heb je dit gedaan dan zet je de lamp op stand 2 en krijg je meer lijntjes te zien die je kunt overtrekken. En bij de laatste stap kun je nog de details overtrekken. Zo leer je stap voor stap de tekening te maken.

In het donker

En wat het natuurlijk nog leuker maakt is dat je het het beste in het donker kan doen. Zo zie je het lampje en de lijnen extra goed. En de kinderen vinden het fantastisch! Is de kleurplaat klaar, dan vinden ze het dus helemaal leuk om hun eigen gemaakte kleurplaat in te kleuren. Hier zijn ze dan echt zo trots op. Zo leuk om te zien!

En meteen een goede tip voor sinterklaas 😉. Want het is niet alleen leuk, maar natuurlijk ook leerzaam en goed voor de motoriek! Je koopt hem hier. 

Toedeelssss.

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Dit was de moeilijkste keuze uit ons leven

Zwanger zijn, vanaf het moment dat je erachter komt is er vreugde. Althans, zo hoort het te zijn. Tweemaal eerder was ik zwanger van een gezond mannetje. Natuurlijk, die eerste 12 weken waren onwijs spannend. Maar ervan uitgaan dat er iets ernstig mis is? Nee, dat was niet in me opgekomen tijdens mijn derde zwangerschap. Ik vertrouw blind op mijn lijf en op mijn kindje.

Tot wij in augustus 2019 een flinke klap kregen. Ons zoontje bleek een ernstige hartafwijking plus een chromosoomafwijking te hebben. Het kleine, lieve mannetje in mijn buik. Ik bleef hoop houden, want ze zullen het wel niet goed gezien hebben. Maar het tegendeel bleek waar.

We kwamen in een rollercoaster terecht en hebben uiteindelijk samen besloten om de zwangerschap vroegtijdig te beëindigen. De moeilijkste keuze uit ons leven. In plaats van het kopen van de baby-uitzet moesten we zijn afscheid gaan regelen.

Een mandje, bloemen, ballonnen om op te laten na de crematie, zijn kleertjes, rouw/geboorte kaartjes: zóveel dingen waar je niet bij stil wil staan. Maar het moet.

Waar ik niet bij stilstond is dat ik al vanaf mijn 18e verzekerd was bij Monuta. Het is dat mijn moeder ons hielp bij het regelen van zijn afscheid, anders had ik er waarschijnlijk niet eens aan gedacht. Ik had namelijk zelf niet bedacht dat je ongeboren kindje vanaf 20 weken zwangerschap is meeverzekerd, daar sta je gewoonweg niet bij stil. Wist jij dit?

Het gaf ons meer financiële ruimte, in een toch al zo’n zwarte periode. Een tijd waar je niet bezig wil zijn met kosten, maar bezig bent met je gezin, en met rouwen. Bij elkaar zijn. Het werd ons uit handen genomen en dat heeft ons in die periode goed gedaan. We hadden het goed geregeld, zonder het door te hebben. Een gelukje dus.

Ik ben blij dat ik een uitvaartverzekering heb. Ik wil mijn nabestaanden in een donkere periode niet achterlaten met de kosten van een uitvaart. Daar moeten ze niet mee bezig zijn. Uiteraard hoop ik dat dat nog héél lang mag duren. Maar het is zo’n fijne geruststelling dat het bestaat. Kinderen tot 18 jaar zijn gratis meeverzekerd op jouw verzekering, heel prettig en uiteraard hopelijk nooit nodig.

Heb jij een uitvaartverzekering? Of heb je iets anders geregeld voor ‘ooit’?

Deze blog is geschreven in samenwerking met Monuta

Krijg nou tieten!
2 weken geleden

Toen wij de "keuze" moesten maken o. onze zoon in 2012 na 20 weken zwangerschap geboren te laten worden was ik ook verzekerd bij Dela maar die keerde helemaal niks uit want voor 24 weken besta je volgens de wet niet en dus moesten wij het allemaal zelf uitzoeken. Ik ben er na 10 jaar nog steeds boos en verdrietig over.

Anoniem
4 dagen geleden

Ons dochtertje(voldragen) werd na een zware bevalling met zuurstof gebrek geboren. Zij overleed binnen 24 uur na 2 hersenbloedingen. Heb in de archieven wel een acte gevonden van haar geboorte als levenloos kind. Dat was ze dus niet. Van de verzekering kregen wij niets vergoed. Stonden maar net 6 maanden ingeschreven bij Yarden.

Anoniem
4 dagen geleden

mijn 9 en een halve maan oud mijn 9 en half jaar

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
1 dag geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
23 uur geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
21 uur geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
19 uur geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Anoniem
12 uur geleden

Hallo, ik ben NIRA SHALOM, ik ben hier om dit goede nieuws over de hele wereld te verspreiden over hoe ik mijn ex-liefde terugkreeg. Ik werd gek toen mijn liefde me vorige maand verliet voor een ander meisje, maar toen ik een vriend ontmoette die me voorstelde aan Baba Wale da Wiseman, de grote boodschapper, vertelde ik mijn probleem aan Baba Wale over hoe mijn ex-liefde me verliet en ook hoe ik een baan moest krijgen in een heel groot bedrijf. Hij zei alleen tegen me dat ik op de juiste plek ben gekomen waar ik mijn hartewens zal krijgen zonder enige bijwerkingen. Hij vertelde me wat ik moest doen, nadat het was gedaan, in de volgende 2 dagen belde mijn liefde me aan de telefoon en zei sorry dat ik voor nu leefde en ook in de volgende week nadat mijn liefde me belde om te smeken ter vergeving werd ik opgeroepen voor een interview in het door mij gewenste bedrijf waar ik als supervisor moest werken. Ik ben zo blij en overweldigd dat ik de hele wereld moet vertellen hoe Baba Wale me helpt mijn hartewens te vervullen. Baba Wale is een specialist in allerlei soorten spreuken en goede magie. Als je hulp nodig hebt, neem dan contact op met Baba Wale op het volgende e-mailadres: babawalewiseman01@gmail.com Whatsapp: +12544131991 Bedankt later

Blog header image

Sjamaan

een spirituele zoektocht

Lies kijkt in het cameraatje en zwaait ongemakkelijk.

De sjamaan doet open, ze heeft verende blonde krullen, gouden ringen in haar oren, en witte nauwsluitende kleding. Lies schat haar een jaar of veertig. Met een mysterieus theatraal gebaar wenkt ze Lies de hal in: hoog plafond, kristallen glanzende kroonluchter. In gedachte vraagt ze zich af hoeveel tijd het kost deze kristallen blinkend te houden. De marmeren vloer is smetteloos, er staat een aardewerken vaas met katoentakken in de hoek.

Het ruikt een beetje naar de tandarts en de temperatuur is aangenaam.

“Hoi, ik ben Elisabeth, sorry dat ik wat later ben, jeetje wat woon je hier mooi’ Lies stapt uit haar instappers “zo een fijne rustige buurt. Gaan je kinderen hier naar school?”
“stttt” de vrouw legt kort een vinger op de lippen van Lies.
“Vanaf nu gaan we alleen maar voelen”

Ze voelt de huid van de vinger op haar mond nadat de vinger weg is, onwennig kijkt Lies naar de grond, naar haar roze grijs gestipte sokken, ze bukt en zet haar schoenen in een hoek. De sjamaan wacht, waarna ze de trap op loopt.

Lies volgt.
Langzame passen.
De strakke witte jeans met de strakke kleine billen.
Het hoogpolig tapijt voelt lekker aan Lies haar immer bitter koude voeten.

De behandelkamer bestaat aan één kant uit een glazen wand met uitzicht over de buurt waar Yuppen en rijke babyboomers hoogtij vieren.
In de hoek staat weer een aardewerken vaas met katoenbollen en in de andere hoek staan muziekinstrumenten en een koperen schaal. Overal liggen kussens in aardetinten, zoals ze in de huizen van inspirerende mensen in de Happiness ziet.

De sjamaan gebaard Lies plaats te nemen op een dik beige fluwelen kussen met kwastjes. Ze zit kleermakerszit, vervelende houding vindt Lies dat. De Sjamaan steekt kaarsen aan.

‘Sluit je ogen, kind’
Kind? Denkt Lies, we zijn even oud.
‘Voel, hoe je zit’
‘Voel hoe je je voelt’
Ze voelt dat haar broek te strak zit.
‘Laat je gedachten los, denk niets…’
‘Laat los wat is en wat gaat komen, adem in en uit…’

Met gesloten ogen ademt ze in en uit, kalmeert, ademen helpt denkt ze opgewekt en verwijt zichzelf direct dat ze denkt, ze mag aan niets denken. Niet aan die stomme slome Wouter de vermoeidheid, de spanning. Ze denkt aan seks. Niet doen denkt ze. Ze denkt aan boodschappen, wat ze vanavond kunnen eten. Ze heeft trek in curry maar dat vinden de kinderen niet lekker. Misschien een niet pittige variant? In de koelkast liggen nog boontjes, zoete aardappel en bleekselderij…

Het ruikt naar verbrande bladeren.
Een briesje strijkt langs haar gezicht en ze opent een oog.
De sjamaan zit voor Lies zachtjes met een bos rokende gedroogde salie te wapperen en neuriet een sjamanistisch lied.

Lies denkt aan het woord ‘indianen’. Dat is racistisch, denken aan ‘indianen’ zo mag je ze niet noemen, hoe moet ik ze dan noemen denkt ze, deze gedachte gaat over in Sinterklaas. Spanning neemt toe, kut, bijna Sinterklaas. De kinderen zijn al doorgeslagen door Sint Maarten, het Sinterklaasjournaal en…

Ze hoort een dof getrommel, ritmisch.

‘Open je ogen, kind” De stem van de sjamaan klinkt zwaar en staat met een zware hoofdtooi en een trommel om haar nek met stokken met een zachte bol en slaat een ritme.

“Sta op”
Lies staat onhandig op.
Sjamaan loopt al trommelend om haar heen.
“Sluit je ogen en leg een hand op je buik veer door je knieën op en neer op de maat van de muziek en voel mijn lied” De Sjamaan zingt, Lies beweegt, stiekem opent ze haar ogen en de Sjamaan staat voor haar als een rietstengel in de wind te wiegen.

Lies moet plassen.
Eigenlijk heel nodig.
Maar ze durft het niet te vragen.
Ze wil de sjamaan niet teleurstellen.
Komop, Lies stel je niet aan, zeg het gewoon. Denkt ze en kucht.

Geen reactie.
Het zingen wordt luider.
Het heen en weer hopsen helpt niet tegen het moeten plassen.

“Sjamaan, ik moet plassen” mompelt Lies

Maar Sjamaan gaat op in eigen lied.

“IK MOET plassen…”

Sjamaan stopt en kijkt Lies vurig en met betraande wangen aan, een ware aard die door haar strakke huid heen sijpelt.“Derde deur links’ snikt ze.

In het toilet staan geurkaarsen er liggen kleine handdoekjes op een plankje er staat een zeeppompje van een ecologisch merk. De plas is gênant hard, gelukkig is het een groot huis.

Nadat ze haar handen gewassen heeft gaat ze met tegenzin terug naar de kamer.

De sjamaan zit in kleermakerzit huilt naar haar eigen natte reflectie in het glanzende glas.
“Gaat het?” vraagt Lies
Sjamaan barst in huilen uit. Lies knielt en slaat een arm om haar heen.
“Dat dat dat” tranen zitten de woorden in de weg.
“Nie, nie niemand vraagt mij dat oooooooooit”

Als Lies een glas water inschenkt rinkelt de kan door zuiverende kristallen en helende stenen die de bodem bedekken.
“ Ik voel me zo zo zo alleen” snikt de sjamaan, waarna ze volledig breekt.

Een waterval aan tranen vult de dure zolderkamer in het groene dure Overveen.
Lies troost de Sjamaan en zichzelf met de woorden dat zij niet de enige is.