Terug
Blog header image

Bevallingsverhaal: Solutio placentae

Solutio placentae oftewel een loslatende placenta. Daar kwamen ze achter toen ik al bezig was met bevallen.

De zwangerschap van mijn 1e kind verliep eigenlijk heel goed. Ik had niet veel te klagen. Ik voelde mij goed weinig kwaaltjes en was dolblij met de komst van ons 1e kindje. Tot de 35e week. Een week voor de kerst. Mijn man zat beneden nog tv te kijken. Ik deed al een poging om te slapen maar ging eruit om te plassen. Het was niet goed. Ik had heftig bloedverlies. Ik wist niet wat het was maar ik dacht gelijk dit is foute boel. Ik gilde naar beneden ik heb bloed heel veel bloed en mijn man stierde naar boven. Hij schrok er ook van en belde gelijk de verloskundige. Nog geen 10 minuten later stond ze voor de deur. Het allerbelangrijkste ging het goed met ons kindje? Gelukkig kon ze snel de hartslag van ons kindje vinden en dat geluid stelde me al iets meer gerust. De verloskundige probeerde dat ook en zei dat ik me niet het ergste in mijn hoofd moest halen. Toch moest ik gelijk naar het ziekenhuis. Daar aangekomen werd ik aan het ctg gelegd en werden er verschillende echo's gemaakt. Het was niet duidelijk waar het bloedverlies vandaan kwam. Uit het ctg bleek dat ik ook lichte weeen had. Daar was het nog wel een beetje te vroeg voor dus kreeg ik weeënremmers. Als de weeen zouden doorzetten zou ons kindje met 35 weken zijn geboren. Dat gebeurde gelukkig niet. Ik lag een week in het ziekenhuis en de dag voor kerst mocht ik naar huis. Ik mocht niet veel meer doen. Vooral veel rust houden en aan mezelf en mijn kindje denken. In het begin was het heerlijk maar op een moment was ik klaar met het rusten thuiszitten en niks doen. Voor mijn gevoel was ik aan het wachten en wachten totdat er iets gebeurde. Ik was in de veronderstelling dat het voor de 40 weken zou komen omdat ik al eerder wat weeen activiteit had. Maar ons mannetje bleef nog lekker zitten.

In de nacht van 13 op 14 Februari (4 dagen na de uitgerekende datum) stond ik op om te plassen. Ik voelde gelijk heel veel warm water langs mijn benen lopen. Ik ving het op in een glas die ik al een tijdje op mijn nachtkastje had staan voor het geval dat. Ik maakte mijn man wakker en we waren te hyper om nog te kunnen slapen want het ging nu echt gebeuren. Om 04.00 uur had ik wat lichte krampen en zag ik ook dat ik wat licht bloedverlies had. Dus mijn man belde de verloskundige. Ze kwam wel even kijken. Ze zei dat ik me niet druk moest maken over het bloedverlies en voelde dat ik 1 cm ontsluiting had. Dat ging nog wel even duren dus. Ze zei: ga maar lekker in bad of onder de douche en dan kom ik om 08.00 uur in de ochtend terug.

Nou een lekker bad leek me wel wat. Toen ik in het bad ging zitten was gelijk het hele bad rood en had ik 3 grote bloedproppen in het bad. Ze waren zo groot als een appel ongeveer. Ik zag het wel maar schrok er niet zo van want ineens werd mijn pijn een stuk heftiger. Mijn man belde gelijk weer de verloskundige en ze kwam gelijk naar ons toe. Ze zag de bloedstolsels in bad en ze belde gelijk naar het ziekenhuis. Ik moest er gelijk naartoe. Mijn weeen waren op dat moment heel pijnlijk. Het was ook meer een weeenstorm. En had geen tijd om tussen de weeen even op adem te komen.

Aangekomen in het ziekenhuis zijn we gelijk naar de verloskamer gegaan. Ik meer gestrompeld want er stond geen rolstoel (AAAAAH)!!!! Mijn man boos ik boos maar goed ik had belangrijkere dingen aan mijn hoofd namelijk bevallen. De verloskundigen in het ziekenhuis waren super lief en heb ook veel steun gehad aan mijn allerliefste mannetje. De  pijn werd nog heviger en kon het niet meer aan. Ik kreeg pijnbestrijding. Een pompje en een infuus zodat ik het zelf kon toedienen. Heerlijk vond ik het! De weeen waren erwel maar niet zo intens en viel af en toe bijna in slaap. Maar goed dan kwam er weer zo'n wee en was ik gelijk weer wakker. De ontsluiting schoot niet op en om 08.00 uur had ik nog maar 2cm ontsluiting. Ik kreeg daarom weeen opwekkers. De hartslag van ons ventje moest bijgehouden worden dus kreeg hij een draadje op zijn hoofdje. Zijn hartslag kelderde te snel naar beneden. Ik had dat op het moment niet goed door want ik was helemaal suf van de pijnbestrijding.

Na de weeen opwekkers ging het ineens snel. Om 11.30 had ik 10 cm ontsluiting en kreeg ik persweeën. Het was een gevoel alsof ik heel nodig moest poepen. Toen mocht ik eindelijk persen. Tijdens een perswee ging de hartslag van ons kleintje weer te ver naar beneden en dus moest ik een paar persweeën wegpuffen. Het bloeden ging ook nog steeds door. Ik zal je 1 ding zeggen persweeën wegpuffen is geen pretje. Het vorderde niet met het persen en uiteindelijk hebben ze een vacuum geplaatst. Toen werd Lars om 12.12 uur geboren. Hij werd op mijn buik gelegd maar was futloos, zwak en blauw van kleur. Hij werd meteen daarna weer bij me weggehaald en onderzocht door de kinderarts op de ic. Ik werd in de tussentijd gehecht en was niet rustig. Mijn man stond op de gang op te wachten totdat hij iets zou horen over hoe het met ons mannetje ging. Ik lag daar en was bang dat het niet goed was. Lars moest in de couveuse en naar de kinderafdeling. We kregen te horen dat het goed met m ging maar een trage start heeft gehad. Hij moest nog wat aansterken. Toen ik een beetje was bijgekomen mochten we uiteindelijk naar hem toe en heb ik mijn ventje borstvoeding gegeven. Heel bijzonder vond ik dat en was zo blij dat het goed ging met ons wonder.

Ik kijk terug op deze bevalling met een vervelend gevoel. Ik heb 1300 ml bloed verloren en dat kwam omdat mijn placenta deels loszat. Daarom liep de groei van ons kindje ook wat achter. Ik ben daarna ook in een heftige periode beland (Dat kun je lezen in mijn blog: Help horrormonen laat me met rust!) en denk dat dat zeker met mijn bevalling te maken heeft gehad.

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
1 dag geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Daar ben je eindelijk deel 8

Regelen, bureaucratie en omgaan met hulp

Die dag, na de bevalling, is het een ratje toe aan mensen en zaken regelen.
We waren even naar buiten geweest, luchtje scheppen. 
Bij terug komst was de begrafenisondernemer er ook al vrij snel. Zij fungeert voor ons als tussen persoon. Ging mijn overlijdensverzekering bellen, en toen kwam een grote klap. Ik sta niet verzekert voor kinderen, mijn eigen kinderen. Ik verstijf, hoor ik dit nu goed? En omdat ik nog onder mijn ouders viel, maar er niet meer bij in woon, kon ik niet bij hun ook aankloppen. En kregen we te horen dat ze sowieso uit gaan van een baby vanaf 24 weken. Ik wordt erg verdrietig en boos, wat heb ik dan gekregen en waar ben ik dan van bevallen?
De onderneemster legt uit dat vanaf 24 weken wettelijk gezien een kindje dat overlijdt gezien wordt als "lijkje". En daarvoor als foetus. Die woorden galmen door onze hoofde, wat is dat nou voor iets. We begrijpen dat ergens een grens getrokken moet worden en dat het vast allemaal zo zal zijn, maar daar hebben wij nu geen aardigheid aan. We proberen John zijn verzekering te bellen, want, gelukkig zijn we net 5 maanden getrouwd. En ohw, we worden zo goed en prettig en totaal informeel geholpen. John staat goed verzekerd en... bij hun verzekeringen is het zo dat je gedekt bent vanaf 20 weken zwangerschap. Wauw. Wát fijn en een opluchting. De onderneemster handelt zaken voor ons af en informeert ons over allerlei opties. We willen Vieve graag mee naar huis en gaan nadenken over een uitvaart invulling. Ze zou de volgende dag bij ons thuis langs komen om daar verder over te praten.

Ze was nog niet weg of mijn ouders stonden heel fijn al binnen de kamer. Half bezorgd en half trotse gezichten komen binnen. Ze knuffelen ons en ik vraag of papa haar wil zien. Ik zie aan hem dat hij het heel moeilijk vond. Maar hij besluit om te kijken. Niet lang, misschien was het een minuutje, maar hij heeft je gezien en vindt je prachtig en had je zo niet verwacht eruit te zien. En erg lange benen zegt hij, haha. 

Mama kijkt en ze is helemaal verliefd, ze is verbaast hoe mooi en gaaf je eruit ziet. Tranen vallen over onze gezichten omdat dit gewoon bitter zoet is. 

John moet naar de KNO, een afspraak wat nog stond en we nu toevallig in het ziekenhuis zijn. Ondertussen komt er bij mij een maatschappelijk werkster en mijn vader besluit naar mijn zus terug te gaan. Mama blijft nog in ieder geval tot John er weer is. Een aai over mijn bol en een kus op mijn voorhoofd en hij gaat. 

De maatschappelijk werkster neemt rustig met mij door hoe alles verlopen is, hoe het gaat met me en met John volgens mijn inziens. Ik reageer koel, lach zo nu en dan. En dan komt de vraag of ik hulp denk nodig te zijn. Ik zeg nee, dit lukt me wel alleen en met John. 
De maatschappelijk werkster en mijn moeder kijken mij in stilte aan. En ze zeggen bijna nog niet in koor dat ik het niet alleen hoef te doen. Ik zwijg en knik, John komt op dat moment ook binnen en ik lach hem vierkant uit(goed bedoelt). Hij komt binnen met zijn neusgaten beide een tampon. blijkbaar was er weer een verdikking te zien en is dit open gesneden van binnen. 
We lachen met zijn allen en het brengt net even die luchtige onderbreking die nodig was. John komt bij mij zitten en de maatschappelijk werkster benoemt wat er besproken is en dat ze vermoed dat er wel begeleiding op zijn plaats is voor ons in de komende weken. John kijkt naar mij en zegt dat ik dat waarschijnlijk niet wil maar hij denkt dat het wel goed zal zijn. Ik hoor een opluchting van mama, waardoor ik overstag ga en niet koppig wil zijn om te zeggen dat ik het oké vindt. Het is niet dat ik geen hulp wil, ik kan het wel alleen of met John. Ik doe of heb al zoveel alleen gedaan. Achteraf kijkend, was het maar goed ook dat ik mee ging met John. Kleine inzichten die me en ons samen hebben verder geholpen. Zaken wat je zelf als mens of in je eigen werk gebruikt en prima dan weet toe te passen, weet je opeens niet in je eigen situatie. Dat staat er dan volledig los van. Heel gek.

Mama komt ook nog met het aanbod van een vriendin van haar en mede collega, want ze zijn beide kraamverzorgsters, dat zij ons wil begeleiden komende dagen. Ik barst in tranen uit. Ik roep alleen maar waar ze voor moet zorgen, er is geen levend kindje...
De gynaecoloog staat er inmiddels bij en ze helpen mij om in te zien dat we haar ondersteuning misschien wel prettig zouden vinden. John gaat akkoord en ik ga er in mee. Ik denk alleen maar aan al die mensen die nu voor ons bezig zijn, en dat ik het zo extra beladen vindt voor hun. 

De gynaecoloog geeft nog adviezen mee en mijn moeder  vraagt nog heel terecht over stuwing  komende dagen. Verwachting is niet dat het zo erg op zou komen. Dit ging een verpleegkundige nog navragen aan een lactatiekundige. 

Uiteindelijk hebben we alles zover "geregeld", dat we eind van die middag naar huis kunnen en mogen gaan. Dood eng om Vieve nu in haar wateropbaring mee te nemen in de auto, straks gebeurt er iets... 
Eenmaal thuis, is het rustig en stil, mijn vader is langs ons huis gegaan om alle baby spulletjes dat we hadden, mee te nemen naar mijn ouderlijk huis. Zodat we daar niet mee werden geconfronteerd. 
De ouders van John kwamen nog eventjes langs en waren erg verdrietig en behulpzaam. Lief dat ze Vieve wilde zien en vonden haar ook prachtig en waren verrast hoe gaaf en volledig ze eruit ziet.

Toen ze weg waren, was het zo stil. We laten eten bezorgen en gaan erg vroeg naar bed. Nog één keer kijken naar Vieve, ze is op de eettafel, in het midden in haar mandje neer gezet met koelelementen. Een kaarsje erbij die ik uit blaas. En nu... vraag ik me af...


Lees ook: I'LL BE BACK?!

Anoniem
34 minuten geleden

IK WIL DRINGEND MIJN EX TERUG MET DE HULP VAN EEN KRACHTIGE LOVE SPELL CASTER Ik ben zo blij om dit fantastische getuigenis van mij te delen. Mijn leven is in 48 uur volledig veranderd. Ik kan mezelf in de spiegel zien en glimlachen. Ik heb voor het eerst in tijden vertrouwen in mezelf en mijn capaciteiten. Ik heb mijn vriend terug in mijn leven met de hulp van Dr. OGUNAMEN. Hij zei sorry 24 uur nadat de spreuk was gemaakt. Hij zei dat hij zich realiseerde dat hij nooit echt uit elkaar wilde gaan en dat hij de emotionele bagage die ik de hele tijd met me meedroeg niet aankon. Hij zei dat hij dacht dat hij de negatieve invloed op mijn leven had en dacht dat het het beste was om te vertrekken. Hij zei dat het moeilijk was dat ik de hele tijd over het verleden bleef praten. We hebben elkaar allebei vergeven. Ik heb geld in mijn zak dat eindelijk van mij is. (Mijn compensatiecheque is doorgekomen. Er is mij verteld dat het nog maanden duurt. Ik ben het levende bewijs van wat dr. OGUNAMEN kan doen. Ik dank u heel erg, dr. OGUNAMEN, voor het geweldige dat u in mijn relatie hebt gedaan. Ik ben nu zo blij. Met uw hulp, we waren allebei in staat om de waarheid met elkaar te zien en te spreken. Ik had nooit gedacht dat een spreuk eerder een paar zou kunnen helpen. Ik ben erg blij om contact met u op te nemen en dit allemaal te laten gebeuren. Iedereen die een relatieprobleem heeft, kan contact opnemen met Dr. OGUNAMEN. E-MAIL: ugbegundenger@gmail.com