Terug
Blog header image

Bevalling 1 - De zwaarste...

Hier mijn bevallingsverhalen, eerst onze zoon. Het is nu al weer 5 jaar geleden maar de pijn is me bijgebleven!

Het lag voor mij eigenlijk nooit voor de hand dat ik kinderen zou krijgen. Sterker nog, ik wilde ze helemaal niet!!! Mijn jeugd was niet de beste en ik ben er altijd erg bang voor geweest dat ik de fouten van mijn ouders zou herhalen als ik zelf kinderen zou krijgen. Dan maar geen kinderen. Ik kan het me nu niet meer voorstellen, maar het leven zonder kinderen was ook prima! 

Toen ontmoette ik de liefde van mijn leven en binnen twee weken wist ik dat ik met hém kinderen wilde (dat was nog eens schrikken!). We hebben alles nogal snél gedaan, haha. In september weer contact (we kenden elkaar nog van vroeger van school), in oktober stond hij op de stoep (ik woonde nogal ver weg....), in januari ben ik geremigreerd en bij hem ingetrokken en in april was ik al in verwachting!!!! We hadden besloten dat het niet zoveel zin had om lang te wachten omdat we niet meer 'piep' waren, maar we hadden er ook niet echt op gerekend dat het bijna meteen raak zou zijn!

De eerste drie maanden heb ik overleefd op bananen, kotsmisselijk was ik.... Verder ging de zwangerschap eigenlijk wel prima. Ik had wel voedsel aversies enzo, en ik groeide! Niet te geloven! Ik was net onder de 60 kilo vóór ik zwanger werd en ik ben 18 kilo aangekomen! Toen mijn eetlust eenmaal terug was, was ik niet te houden. Ook kreeg ik in de laatste maand of twee wat last van bekkeninstabiliteit. Loop je met je man door de stad, zak je zomaar door je hoeven. Heel raar. 

Ik was uitgerekend op 12 januari maar ik wist zeker dat ik dat niet ging redden. Ons mannetje (20-weken echo's zijn echt geweldig!) was zó onrustig; de hele dag en nacht door was hij aan het rollen en schoppen. Zijn favoriete trucje was dat hij me tegen mijn centrale zenuw schopte. Ik kan er nu wel om lachen, maar het voelt werkelijk alsof je tegen schrikdraad aanloopt! Hij was al vroeg ingedaald en zat toen de hele tijd tegen mijn ribben aan de rechterkant te schoppen en te duwen. Haha, volgens mij heb ik een maand niet normaal kunnen zitten; ik moest altijd naar links leunen en mijn ribben voelden constant beurs.

Omdat ik zelf op 1 januari het jaar ervoor geremigreerd was, zei ik tegen mijn man dat ik op 31 december ging beginnen en dat ons kindje op 1 januari geboren ging worden. Mijn man vond dit wel een goeie grap, het was natuurlijk niet echt redelijk om te verwachten dat ons eerste kindje bijna twee weken te vroeg geboren ging worden. Dus we hebben er nog wel over gegrapt toen we op 30 december naar bed gingen. Mijn man heeft me nog verteld dat hij me niet zou geloven als ik hem wakker zou maken dus dat ik die flauwe grap maar niet moest proberen. Maar we hadden nooit gedacht dat het écht zou beginnen!

Rond 1 uur 's nachts werd ik wakker omdat ik naar de wc moest. Ik had het gevoel dat ik drang had om een grote boodschap te doen maar er kwam niets. Nietsvermoedend ben ik weer naar bed gegaan en ben ook weer wat weggedut. Rond half drie werd ik weer wakker en had wéér het gevoel dat ik moest poepen maar eenmaal op de wc, wéér niets. Het begon nu ook te voelen alsof ik darmkrampen begon te krijgen. Vreemd genoeg dacht ik nog steeds niet aan bevallen, haha! Ik was immers bijna 2 weken te vroeg! Dus dan ga je eerst maar eens door je herinnering over wat je hebt gegeten, maar ik had niets vreemds gehad. 

Toen drong het opeens tot me door dat dit het wel eens kon zijn!!!!! Slik! Het was mijn eerste, dus wist ik veel dat het gewoon voelt alsof je moet poepen, hahaha! Je had er bij moeten zijn toen ik mijn man wakker maakte om drie uur 's nachts! Haha, hij geloofde me in eerste instantie écht niet. Maar toen ik het licht aandeed en hij m'n gezicht zag wist hij dat ik het meende. Ik begon het toch allemaal wel spannend te vinden en dat was blijkbaar te zien. Dan even langs het stap-voor-stap bevallings lijstje... De pijn was nog niet heel erg en de weeën waren onregelmatig dus het leek ons verstandig om eerst nog maar weer even te proberen wat rust te krijgen. We zijn dus gewoon in bed gebleven en de weeën hebben de hele nacht en ook de volgende ochtend doorgesukkeld.

Het was nu 31 december en zo rond de middag begon er meer tijd te zitten tussen de weeën. Ze begonnen langzaam weg te trekken. Mijn vliezen waren, bij mijn weten, ook nog niet gebroken dus het leek erop alsof het toch vals alarm was! We zijn voor oud en nieuw nog naar zijn ouders geweest waar ik wist te verbergen dat ik nog zo af en toe een wee had. We zijn niet lang gebleven; na de onrustige nacht ervoor hadden we nu wel wat slaap verdient, vonden we!

Helaas mocht dat niet zo zijn. Het hele verhaal speelde zich bijna identiek aan de nacht ervoor wéér af! Rond 3 uur weer wakker met weeën, weer de hele nacht weeën gehad en wéér wilden ze niet doorzetten de volgende ochtend. Wéér de hele ochtend en middag doorgesukkeld met weeën om het kwartier. Soms 10 minuten, soms 20, maar nooit regelmatig. Maar toen, rond 4 uur 's middags kwam er opeens schot in! Opeens begonnen de weeën regelmatig te worden en ook heftiger! Haha, in mijn hoofd had ik nog steeds tijd om van onze jongen een nieuwjaarskindje te maken!

We hadden nu dan ook eindelijk de verloskundige maar gebeld en die kwam langs om te kijken. Helaas nog helemaal geen ontsluiting en ik was ook veel te nerveus aan het ademen. Dus ze is weer weggegaan na mij het huiswerk gegeven te hebben om rustig te worden en mijn ademhaling te reguleren. Rond 10 uur 's avonds voelde het al heel anders en toen de verloskundige wéér langskwam zag ze dat ik inmiddels rond 4-5 cm ontsluiting had! Dus, op naar het ziekenhuis! 

Omdat ik niet meer 'piep' ben en ook omdat het idee van bevallen best wel spannend vond, had ik heel vroeg al kenbaar gemaakt dat ik in het ziekenhuis wilde bevallen. Dus daar gingen we, nog steeds op 1 januari, het donker in om naar het ziekenhuis te gaan. Mijn beste vriendin was er inmiddels ook bij en zij probeerde mij te helpen met ademen en met de weeën zodat mijn man zich kon concentreren op de weg. Man, wat voelen drempels naar als je weeën hebt!!!

Toen we eenmaal in het ziekenhuis waren, waar onze verloskundige ook al was, bleek dat mijn ontsluiting gewoon door was gegaan in de auto! Ik zat inmiddels op 7 centimeter en toen ik omgekleed was en in bed lag, braken bij de eerstvolgende wee mijn vliezen! Dat had niets gescheeld of we hadden een nieuwe auto nodig gehad, haha! Na een uur zat ik op 8 centimeter dus alles leek vlot te gaan! Ik had ervoor gekozen géén pijnstilling te nemen dus ik vond het wel heel heftig en keerde ook steeds meer in mezelf.

Na een half uur werd er weer gekeken; nóg 8 centimeter. Een half uur later hetzelfde en toen het een half uur later nóg niet verder was gegaan besloot onze verloskundige ons over te dragen aan de 'medische' kant van het ziekenhuis omdat zij niets meer voor ons kon betekenen. Dus daar ga je, met bed en al de lift in, naar de andere kant van het ziekenhuis. Daar eenmaal aangekomen werden wat testen gedaan waaruit bleek dat ons zoontje een sterrenkijkertje was wat de bevalling zou bemoeilijken. Er werd besloten om mij wee-opwekkende middelen toe te dienen met het idee dat méér weeën ook zouden leiden tot méer ontsluiting... 

Niet dus!

Waar het wél voor zorgde was enorm veel pijn omdat ik nu drie keer zoveel weeën had, nog steeds zonder pijnstilling. De dokter die kwam kijken vertelde ons dat ik nog steeds maar 8 centimeter ontsluiting had en dat ze na 2 uur wel even weer zou komen kijken. Ik was inmiddels bijna van de wereld; was doodmoe van twee, nu drie, gebroken nachten en ik wist niet waar ik het zoeken moest. Ik kneep mijn man bijna fijn bij elke wee en mijn vriendin rende maar heen en weer om mij ijs of hém eten te brengen. De arts kwam terug, zag dat ik nog steeds maar 8 centimeter had en nadat ze nu ook onze baby hadden voorzien van elektrodes op zijn hoofd (of misschien zaten die er al, dat kan ik me niet goed meer herinneren) zei ze.........dat ze na twee uur wel even weer zou komen kijken.....

Toen ze dit twee uur later voor de derde keer deed, brak ik. Ik had inmiddels persweeën maar ik mocht nog niet persen omdat ik nog maar op 8 centimeter zat! Ik bestierf het van de pijn en ik wist inmiddels al niet meer hoe lang ik daar gelegen had of wát onder of boven was, zó ver was ik van de wereld. Het draaide allemaal om mijn buik en het feit dat ik mijn baby er niet uit kon krijgen en dat ik als een door de duivel bezeten vrouw in bed lag omdat het voelde alsof mijn lichaam uiteen gereten werd door deze bevalling. 

Toen de arts de kamer uitliep ben ik voor het eerst in huilen uitgebarsten en heb ik mijn man gesmeekt om haar terug te roepen. Ze móésten hier wat aan doen, ik ging het niet redden. Ik voelde mezelf zó uitgeput raken dat ik niet wist hoe ik door de volgende wee zou komen, laat staan de volgende twee uur!!!

Gelukkig voor mij hadden ze net overdracht omdat het wisseling van de wacht was. Toen de volgende arts binnenkwam was ik gewoon ópgelucht toen ze zei dat ik nog steeds op 8 centimeter zat en dat ze nu helaas moesten overgaan op een keizersnede. Toen duurde het in mijn beleving nóg wel een half uur tot een uur voordat de operatiekamer klaar was. Ze hadden wel de wee-opwekkende drup inmiddels stopgezet maar dat maakte nauwelijks nog verschil. Mijn lichaam wilde onze baby er nú uit hebben!

Aangekomen in de operatiekamer moest mijn man omkleden en werd dus (tijdelijk) gescheiden van mij. Mijn vriendin mocht niet mee maar kreeg wel 'the best seat in the house'; een kamer waar ze áchter het gordijn kon kijken wat ter hoogte van mijn borsten werd opgetrokken. Die laatste paar weeën tussen de ruggeprik door waren verschrikkelijk, ik moest die nu zittend op zien te vangen. Toen die ruggeprik erin ging voelde ik letterlijk de spanning uit mijn onderlijf lopen en dat was het beste dat ik in bijna drie dagen had gevoeld!!! Wát een gevoel van opluchting!!! Geen weeën meer, hoera!!!!

Dan lig je daar en dan is het net of je in een sneltrein zit. Alles was zó vreselijk langzaam gegaan en nu voelde het opeens alsof ze onze baby er binnen een kwartier uit hadden. Ik kon het wat voelen trekken, zeiden ze, maar ik mocht geen pijn voelen. Ik voelde inderdaad geen pijn, maar ze lagen zó hard aan mij te sjorren dat ik het gevoel had dat ze me van de tafel dreigden te trekken. Achteraf gezien ook niet vreemd natuurlijk want onze baby lag al bijna een halve dag stevig in het geboortekanaal. Ze moesten gewoon stevig trekken om hem er nu achterstevoren weer uit te krijgen. 

En dan dat moment... 09:50 was hij er en een seconde later hielden ze hem boven het gordijn om hem aan ons te laten zien....

Tranen, wat een tranen, van ons alledrie. Die van ons van blijdschap en ook van opluchting. Die van hem waarschijnlijk uit onbegrip en woede dat hij uit z'n veilige nestje was gehaald. Maar huilen deed hij! En wat klinkt dat goed als je er zo lang op hebt moeten wachten! Ik lag inmiddels te bibberen als een rietje op de tafel (spieren die ontspannen na zó lang op spanning te hebben gestaan, zeiden ze), mijn man ging mee om onze zoon aan te kleden en hij heeft daar ook nog de navelstreng in mogen korten. 

Ze hebben mij verder ontdaan van placenta en begonnen het lange proces van dichtnaaien. Toen mijn man terugkwam met onze zoon durfde ik hem niet vast te houden vanwege het trillen wat nu zo erg was dat ik hem zéker zou hebben laten vallen. Dus hield hij hem tegen mijn gezicht zodat ik hem kon kussen en voelen en ruiken...... En op dat moment verandert je leven voorgoed. Dát is pas liefde op het eerste gezicht!

Welkom kleintje.....

suus026
6 jaar geleden

Mooie blog maar....wow das een hele zware . Dat is schrikken als je dag na dag weeen heb gehad en daarna pas een operatie ook nog zat je baby wast in de geboortekanaal. Gelukkig is het goed gekomen. Wel een gezellige huis met 5 kids ;-)

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Wat heftig zeg, zo lang weeen hebben dan eidige met een keizersnee. Super goed gedaan zonder medicatie, dagen lang, echt een bikkel!

Loes van der Leer
6 jaar geleden

Oooh en echt SUPER lieve foto trouwens!!!!

Wordygirl4ever
6 jaar geleden

Ja, hij had ook een behoorlijke tuit op z'n koppie omdat hij zolang vast had gezeten, lol! En we hebben maar drie kids hoor, 4 met mijn stiefzoontje erbij. Nog wel druk, maar 5 kan ik me niet voorstellen!!!

Wordygirl4ever
6 jaar geleden

Bedankt! Ik voelde me niet echt een bikkel, haha. Het overkomt je en je probeert je er zo goed als je kan doorheen te slaan. En als je je kindje dan ziet, is het het allemaal waard geweest.

Wordygirl4ever
6 jaar geleden

Bedankt!!

Blog header image

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”

Mamaplaats-hoofdredacteur Laura Hogendoorn liet haar dochter Maia de nieuwste poppen van L.O.L. Surprise! testen

Of ik poppen wilde testen? Daar hoefde ik met een dochtertje van 4,5 in huis niet lang over na te denken. Maia is een echt poppenmeisje. En dat deze poppen van L.O.L. Surprise! er ook nog eens heel cool uitzien, maakte de keuze nog makkelijker.

TODO: Add alt to media

Voor iedereen een favoriet

“Mama, deze wilde ik precies hebben!”, riep Maia toen ik ze tevoorschijn haalde. Eerst speelde ze dat het twee prinsessen waren, later waren ze verliefd op elkaar en daarna werkten de poppen in een dierentuin. En dat vind ik als moeder ook het leuke: je kunt er alle kanten mee op. Helemaal omdat de L.O.L. Surprise! poppen allemaal anders zijn. Zo kun je altijd voor de pop kiezen waar jouw zoon of dochter zich het beste mee kan identificeren. Of je nou een kind hebt dat alleen maar jurken aan wil en van roze houdt of juist een stoere wildebras in huis hebt, er past er altijd wel één van de poppen perfect bij jouw kind.

TODO: Add alt to media

Mama even rust

Helaas voor mezelf, Maia lijkt ontzettend veel op mij en praat -net als ik- van ‘s ochtends tot ‘s avonds non-stop. Vrij vermoeiend soms haha. Maar ook als je geen prater in huis hebt, is er als moeder toch gewoon niks fijner dan als een kind zich even alleen vermaakt? Zonder jou te storen.

En ik moet eerlijk bekennen, ik heb wel een beetje met haar nieuwe, roze en blauwe vriendinnen te doen. Want Maia heeft het gepresteerd om de hele middag onafgebroken tegen ze aan te praten. Maar ondertussen kon ik eens een keertje genieten van een WARM kopje koffie! Win-winsituatie toch?! :) 

TODO: Add alt to media
TODO: Add alt to media

Gun jij jezelf als moeder nou ook even een momentje rust én wil je ook nog eens de fantasie van jouw kindje prikkelen? Bekijk dan ook eens de andere poppen die ze in de collectie hebben. Of psssttt…. ideetje voor de feestdagen!

Dit artikel is geschreven in samenwerking met L.O.L. Suprise! 

TODO: Add alt to media
Anoniem
2 dagen geleden

pas op: je krijgt zomaar 100 ongevraagde mails van mamaplaats en je komt er niet van af!

Joann123
2 dagen geleden

Dit kan je zelf aan -en uit zetten in je instellingen! ;)

Mamaplaats
1 dag geleden

Wat Joann123 ook al zegt, je kunt in je eigen instellingen heel makkelijk je mails uitzetten! Liefs team Mamaplaats

Anoniem
1 dag geleden

Nou je moet dan wel bij je instellingen moeten komen om het uit te zetten. Ik heb er over geschreven en kreeg de zelfde anteoord

Blog header image

DE GEZELLIGSTE PUZZELTIJD VAN HET JAAR

Jan van Haasteren Junior

Wie kent ze niet, de creatieve en humoristische puzzels van Jan van Haasteren Junior. Elke puzzel heeft zijn eigen verhaal.

De perfecte tijd om te gaan puzzelen

Het wordt donkerder in huis, de kaarsjes staan aan, een heerlijk moment om samen te puzzelen. Je gedachten op nul en helemaal in de puzzel verzinken. Met één doel, de puzzel op te lossen.

Wist je dat als jongere kinderen puzzelen ze een betere hand- oogcoördinatie ontwikkelen? Kinderen hun geheugen wordt gestimuleerd, welk stukje paste niet en welke zou dan wel kunnen passen? Ook leren ze door te gaan als het even niet lukt en in oplossingen te denken.

Herken je dat gevoel ook? Dat geluksgevoel als je weer een puzzelstukje op de juiste plek hebt gelegd? Dopamine komt vrij in je hersenen als je een stukje weer goed gelegd hebt, ook wel het gelukshormoon genoemd. Hierdoor word je blij, krijg je een voldaan gevoel en zin om de puzzel af te maken.

Op zoek naar herkenningspunten 

Jan van Haasteren Junior zijn niet zomaar puzzels. Dat Jan van Haasteren een striptekenaar is geweest is wel te zien in zijn puzzels. Je kan helemaal in je gedachten verdwijnen in de puzzel. Je eigen stripverhaal bedenken. Al puzzelend kom je allerlei verschillenden karakters tegen.

Heb jij de kenmerkende Jan van Haasteren items al weleens gevonden, als de haaienvin, schildpad, superslak of de handjes? Deze zijn vaak te vinden in de puzzel. Uren lang kijkplezier na een voldaan gevoel van het maken van de puzzel.

Wij zijn dol op de Junior puzzels van Jan van Haasteren, na het laatste stukje gelegd te hebben bedenken we ons eigen verhaal erbij en vertellen deze aan elkaar. Dit wekt de leukste momenten op! Humor, dat heeft Jan van Haasteren wel!

Als je ze zelf wil bestellen, als cadeautje voor de feestdagen bijvoorbeeld (tip!), dan kan dat hier. Veel puzzelplezier! 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Jumbo Games. 

Blog header image

Sinterklaasavond met PLUS

Het heerlijke avondje staat weer voor de deur. De leukste tijd van het jaar vind ik zelf. De dagen worden korter en het is langer licht. Dat betekent voor mij gezellig samen op de bank met de openhaard en kaarsjes aan. En uiteraard met wat lekkers. Eerst boodschappen doen. 

Sinterklaas

Voordat we lekker kunnen smikkelen op de bank met deze donkere dagen voor Sinterklaasavond, gaan we boodschappen doen. Wij komen graag bij PLUS omdat daar fijne aanbiedingen zijn. Ik blijf toch een Nederlander zullen we maar zeggen, haha. Buiten de aanbiedingen is het vers gesneden beleg van PLUS onze favoriet! 

Voor Sinterklaas hebben ze ook een ruim assortiment aan lekkernijen. Zoals chocoladeletters in vele verschillende smaken, pepernoten in vele verschillende smaken, chocolade Sinterklaasjes, banketstaaf of speculaastaart en nog veel meer. Persoonlijk vind ik de pepernoten van het eigen huismerk heerlijk knapperig. Ook die met chocolade eromheen vliegen er hier thuis doorheen. Ook altijd erg handig voor het schoentje zetten om de schoentjes te bestrooien.

Onze favorieten 

Waar ik nog meer voor naar de PLUS ga is het ruime assortiment aan groente en vlees. Persoonlijk ben ik vaak een beetje inspiratieloos als het om avondeten gaat. Op de website van PLUS kan je veel recepten vinden, erg handig als je, net als ik, inspiratieloos bent. Je kunt het heel makkelijk online bestellen of je maakt een lijstje en gaat dan naar de winkel. Net wat je makkelijk vindt.

Online boodschappen doen

Moeder Teresa hier vergeet altijd boodschappen te doen en moet dan soms per week wel 8 keer op en neer naar de supermarkt. Gelukkig hebben ze online boodschappen uitgevonden. Daar kun je fijn per categorie zien wat je besteld hebt. Echt heel handig en praktisch als je net zo’n chaoot bent als ik. 

Waar gaat jullie voorkeur naar uit? Online of winkel? En doen jullie meteen voor de hele week boodschappen of lekker 3 keer op een dag? 

Voor het heerlijke avondje van Sinterklaas heb ik lekker strooigoed in huis gehaald. Ook lekker broodjes voor in de oven en natuurlijk vleeswaren van PLUS. Een lekker hapje voor op tafel is ook altijd gegarandeerd succes. Wij zijn er klaar voor, jullie ook?

Blog header image

Laat jij geld liggen?

De WAT? De inkomensafhankelijke combinatiekorting!

De WAAAT??? Dit was de uitroep van Pieter. Pieter verdient goed, maar het lukt hem niet om grip te houden op zijn uitgaven. Dit veroorzaakt stress en frustratie, maar vooral verdriet omdat hij niet kan sparen voor een vakantie naar Griekenland met zijn twee kinderen.


De inkomensafhankelijke combinatiekorting (in het kort IACK) is een onmogelijke naam voor een heffingskorting waar je mogelijk recht op hebt als je werken en de zorg voor een kind of kinderen combineert.


Pieter is gescheiden heeft co-ouderschap en woont in een vrije sector huurhuis. Voor mij gaan dan de alarmbellen direct rinkelen.


Om de IACK te krijgen, moet je namelijk wél belastingaangifte doen en er zijn mensen die huren en geen aangifte doen. Verder moet je voor de IACK aan een aantal voorwaarden voldoen.


In mijn podcast "Het gaat altijd over geld" aflevering 12 vertel ik je precies wat dat is.

Je kan ook googelen op Inkomensafhankelijke combinatiekorting. Op de belastingsite vind je alle voorwaarden op een rijtje met linkjes naar meer informatie.

 

Voor Pieter kwam het erop neer dat hij voor 2021 recht had op netto €234 per maand. Oftewel €2.815,-!


Zijn vakantie naar Griekenland volgend jaar, komt ineens wel heel erg dichtbij 🥹😉 


Bonus tip: Je kan tot 5 jaar terug belastingaangifte doen!