Snap

Proef Papadag

Het is alweer een week geleden dat mijn man zijn eerste papadag heeft. Hoe verloopt de volgende papadag? Lees hier meer over!

Het is alweer een week geleden dat mijn man zijn eerste papadag heeft. Over twee weken moet ik weer gaan werken, en hij krijgt dan een papadag en twee dagen gaat ze naar oma. Ik had kaartjes gekregen voor een ladies day in de sauna. Goede reden dus voor hem om een dagje te gaan proefdraaien! We hadden wel afgesproken dat ik iig iedere twee uur op de telefoon zou kijken zodat als er iets aan de hand is ik gelijk naar huis zou gaan. (Mijn zusje had tijdens het proefdraaien van haar vriend hem om het kwartier aan de telefoon gehad met vragen.)

Gelukkig is het 'onze' dochter; wat betekent dat hij ook zijn deel in de dagelijkse verzorging op zich neemt als hij thuis is. Dat betekent luiers verschonen (en de luieremmer), aandacht geven, baby-massage (als hij niet hoeft te werken) en als ze 's-nachts last heeft van krampjes en hij geen vroege dienst heeft haar troosten en er doorheen helpen zodat ik kan blijven liggen en alleen hoef te voeden aangezien ze nog fulltime borstvoeding krijgt.


Papadag is aangebroken

Mijn man had bedacht dat het een leuke dag zou worden en had zich voorgenomen om veel te gaan spelen en wandelen met zijn dochter. Ook moest hij naar de kapper dus wou hij dat ook vandaag doen. Dat laatste bleek minder een succes. Toen ze sliep in de ochtend dacht hij wel even te kunnen gaan, tot ze tijdens het wassen wakker werd en hij dus de hele knipbeurt met een wiegende baby heeft gezeten. Misschien ben ik dan gemeen als ik dat al helemaal voor me zie en gelijk begon te lachen.

Het fijnste vond ik nog dat hij aan het einde van de dag tot de conclusie was gekomen dat zo'n dag een baby verzorgen erg inspannend is en dat hij eerst moest slapen en je dan niet zo veel kan doen. Niet dat hij van mening is dat ik niet veel doe, maar merk wel dat er nu veel meer respect is.

Voor de zekerheid hou ik nu maar bij wat het dagritme is, zodat hij daar straks rekening mee kan houden. Want toen ik gisteren naar de kapper ging ben ik in de middag gegaan en sliep ze door tot ik weer thuis was...

10 jaar geleden

Nou, Saskia je zegt het al van jezelf….je bent inderdaad erg BOT… en vervelend voor je dat je zo’n rothumeur hebt. Maar verder spendeer ik hier verder geen woorden meer aan….. Wat leuk Ljvanaken dat je zo open schrijft over papadag! Onze dochter is ondertussen alweer bijna 4 jaar oud…. En ik herken jouw verhaal zeker! Onze dochter was 5 maanden toen ze haar eerste echte ‘papadag’ had…en dat is heel anders als een paar uurtjes met haar alleen…Ik had zelf bij mijn man’s eerste ‘papadag’ (hoe neurotisch ook) een hele gebruiksaanwijzing geschreven… een heel A4tje vol geschreven van uur tot uur hoe ik een doordeweekse dag met mijn dochter had inclusief haar eet, slaap patroon etc. …. En ook met extra tips wanneer ‘wat te doen’ etc. …. Mijn zus en mijn moeder moesten erg hard lachen toen ze dat A4tje zagen hangen op de koelkast… Maar waar het om gaat; mijn man was er heel erg blij mee! Voor zijn gevoel stond hij er niet helemaal allen voor….Mijn man’s eerste papa dag was voor hem ook verschrikkelijk spannend… en hij was heel erg blij met dat A4tje vol met tips….Mijn man heeft zeker de eerste 2 maanden vaak het A4tje geraadpleegd… na verloop van tijd kreeg mijn man ook steeds meer de slag te pakken, en was hij het ook gewend, en deed hij (en nu nog steeds) veel dingen anders dan dat ik het doe….en jazeker laat ik ‘m daar lekker z’n gang in gaan!!!! En voor geen goud!!! Skippen wij de papadag die heel erg belangrijk is geworden voor zowel mijn man als mijn dochter! Toen ons meisje voor het eerst naar huis mocht na haar geboorte (prematuur, erg ziek en 2 maanden ziekenhuis) was ik doodsbang om alleen te zijn met onze dochter. En ben dus ook niet alleen geweest met haar. Toen ze 3 weken thuis was ben ik voor het eerst met haar alleen geweest…. en misschien raar (maar voor mij niet)….maar elke week (dat heeft nog wel zo’n 2 maanden geduurd) heb ik gemiddeld toch wel zo’n 3 x gebeld met het consultatiebureau/hulplijn of kinderarts om vragen te stellen waar ik op dat moment hulp bij nodig had.

10 jaar geleden

Beste Saskia, Jammer dat je zo reageert op mijn blog. Naar mijn mening is deze website bedoeld om ervaringen met andere moeders uit te wisselen en niet om commentaar te geven op elkaar. Zeker als deze gebaseerd zijn op vooroordelen. Alsof iemand die betrokken is met haar dochter gelijk moeite heeft met loslaten. Gelukkig weet iedereen die me kent dat dat absoluut niet het geval is en ik eerder zal doorslaan naar de andere kant. Via mijn werk weet ik hoe het is als baby's heel eenzijdig worden verzorgd en heb absoluut niets aan te merken op mijn man. En ja, hij had een paar weken vrij genomen zodat we na de eerste kraamweek samen voor haar konden zorgen. Wat maakt het ook uit hoe ik het noem; het gaat er om dat iedereen begrijpt waar het om gaat, en ja ik heb ook twee mamadagen, en ze heeft twee omadagen. Volgende week mag ik gelukkig weer gaan werken en zie daar heel erg naar uit. Eigenlijk wil ik me niet hoeven te verdedigen hier, heel jammer.

10 jaar geleden

Wat een ontzettend rolbevestigend verhaal en wat een "geweldige" mama. Papadag... alleen het woord al. Jij hebt mamadagen? Kom op, je bent gewoon een dag thuis en nu je een kind hebt, heb je die zorg er bij. Je partner had nog geen idee wat een baby inhoudt? Dan heb je de afgelopen maandjes iets niet goed gedaan, volgens mij. En laat hem het toch lekker op zijn manier doen. Ga jij echt om de twee uur op je telefoon kijken terwijl je naar de sauna bent? Lekker ontspannend dagje zul je gehad hebben. En je maar druk maken of het thuis wel goed gaat zeker? Hoe stelde je partner zich op toen jij na vertrek van de kraamhulp het alleen mocht doen? Toen checkte hij ook elk uur even of het wel goed ging? Joh, laat mannen toch. Jij hebt een ritme met je kind, hij heeft een ritme met z'n kind. Dat zal niet hetzelfde zijn. Maar is dat slecht? En wie zegt dat jouw ritme beter is? Laat ze lekker samen. Dat overbezorgde moedergedoe. Ga dan niet werken en blijf thuis om zelf voor je kind te zorgen. Ja, ik ben daarin nogal bot. Je maakt een keuze om te gaan werken en dat betekent dat je iets gaat regelen voor je kind. Wat je ook regelt, het zal niet zo gaan als jij zelf zou doen. So be it. Dat was de consequentie van je keuze. Als je dat niet los kunt laten, moet je je afvragen of je wel wilt werken. Je wordt toch niet zo'n moeder die om het half uur naar de oppas gaat bellen of het wel goed gaat he. En dan aan de telefoon met je baby praten terwijl je collega's zich fronsend afvragen of jij wel helemaal goed snik bent...