Blog header image

And the rollercoaster continues.....

Onze sterke kleine man zijn eerste week! Hieronder lees je over de premature rollercoaster waarin wij nu leven
Joycies
6 jaar geleden

Heel erg pittig voor jullie alledrie. Heel veel kracht toegewenst. Jullie kunnen het. Zijn er geen vrienden of familie die jullie kunnen helpen met het huis En koken? Toen mijn nichtje te vroeg geboren was namen wij het huishouden over

Lindsy83
6 jaar geleden

Allereerst nog gefeliciteerd met jullie prachtige zoontje! Wat een lieve foto! ik herken zo veel dingen in jouw blog, ondanks dat het bij ons ook heel anders ging. Maar de angst als zo'n alarm afgaat en die onzkerheid toen hij van de monito afwas ondanks de blijdschap. Toen wij naar huis mochten was ik ook best onzeker, maar we hebben het gered met zijn drieen en da komt bij jullie ook vast goed! Veel sterkte voor jullie allemaal nog de komende tijd, maar ook veel genot gewenst! Heel mooi geschreven!

Claudia88
6 jaar geleden

Mijn moeder is herstellend van slokdarmkanker en nog steeds erg ziek en mijn schoonmoeder werkt zelf ook nog fulltime. Zij vangen de meiden ontzettend veel op voor ons zodat wij ons handen en tijd vrij hebben om naar ons Dean te kunnen. Dat is voor op het moment het belangrijkst! We zijn hier ook erg dankbaar voor. Het huishouden komt later wel weer, ik probeer het natuurlijk zoveel mogelijk bij te houden maar dat valt niet mee. Om elke dag een maaltijd voor te schotelen is wel een uitdaging kan ik je vertellen ;)

Claudia88
6 jaar geleden

Dank je wel! Eerlijk gezegd zie ik stiekem ook een beetje op tegen zijn thuiskomst. Dat klinkt nu helemaal eng. Maar tegen die tijd zal de monitor er al wel een tijdje afzijn gok ik. Laat ik eerst maar eens opzien tegen dat moment, de rest is voor latere zorg ;) Onze kids houden ons op de been nu, zij zijn onze drijvende kracht!

peetje80
6 jaar geleden

Hoi Claudia, goed dat je er over blogt. Hier ook mama van een immatuurtje en prematuurtje dus weet precies hoe je je voelt. Hopelijk blijft Dean het goed doen, daarvoor ga ik duimen. Ik ga je trouwens ook volgen, ben benieuwd naar het verloop. Kijk bij mijn blogs dan kan je alles lezen over mijn immatuurtje Hayley. Let vooral op je mannetje, die kan op een gegeven moment echt instorten. Hij mag zich hiervoor trouwens ziek melden he !! Sterkte

Claudia88
6 jaar geleden

Dank je wel! Bloggen doet me ook erg moet ik zeggen. Het werkt voor mij echt als een uitlaatklep. Dat ik snachts geen oog dicht doe geeft me ook de tijd en rust om dit te kunnen doen ;) Ik ga een kijken hoe ik bij je blogs kan komen, op je naam klikken werkt niet had ik al ondervonden, ik ben zeer benieuwd naar jouw Hayley! Van de week ga ik eens even flink uitzoeken wat voor papa zijn rechten en plichten zijn wat betreft werk. Als dat geregeld is heeft hij al 1 zorg minder..

Debsel86
6 jaar geleden

Gefeliciteerd met jullie zoontje. Fijn dat het relatief goed met hem gaat. Veel succes met de komende hectische periode van ziekenhuisopname van Dean en de combinatie met jullie thuisfront xx

Claudia88
6 jaar geleden

Dank je! Het is even hectisch maar komt vast allemaal goed als ons gezinnetje eindelijk compleet is!

Blog header image

Komt het goed?

Toch nog een curratage

Inmiddels 12 weken na de miskraam, er is veel gebeurd weer.

Na de miskraam hadden wij 2 weken samen “vakantie” alleen werd deze verstoord door een trombose been, 6 weken spuiten. We waren aan vakantie toe maar ook weer niet, het is lastig ineens moeten genieten. Het was wel fijn dat we samen waren.

Werd ook nog een ziek, erg verkouden en doorsteking alles kwam eruit….

3 weken hadden wij een gesprek met de fertiliteitarts, hele lieve vrouw. Het was een fijn gesprek. Ze was heel duidelijk en behulpzaam na een goed gesprek is het plan nu, dat ik moet gaan bloedprikken. Ze gaan kijken hoe dik mijn bloed is, want hoe kom ik aan trombose, en heeft dat de miskraam veroorzaakt? Nog zoveel vragen. Ze denkt niet dat het iets erfelijks is, en ook aan mijn man ligt het niet. Helaas moesten wij alleen wachten voor 8 weken voordat ik mag prikken dit ivm zwangerschapshormoonen het prikken met heparine dus dat gaat nog even duren…

De adenomyose kwam kort ter spraken, ik word wel zwanger dat is het probleem niet. Bij adenomyse is de kans op zwangerschap moeizamer. Bij mijn is het 2x misgegaan bij 11 weken.

Verder leek het allemaal wel weer beter te gaan, werd weer ongesteld na 5 weken dacht ik. Alleen daarna bleef ik buikpijn houden en af en toe ineens een bloeding. Ik liep hier 3 weken mee door, maar het werd steeds erger.

Toch maar een afspraak bij de gynaecoloog. Binnen 4 dagen mocht ik op de poli komen, toen was het net allemaal gestopt. Mijn man ging mee en zei al tegen hem strak zitten wij hier voor niks. Maar helaas dat was niet zo. Bij de echo was meteen te zien dat de miskraam niet goed was gegaan. Het vruchtje wat er nog en er was nog bloedflow. Hoe dan we hebben een controle echo gehad?

Er waren 2 keuzes of eerst nog keer proberen met medicijnen of curettage. Ik zag nog een keer medicijnen niet zitten, heb ze al 2x ingenomen en dat heeft niet gewerkt…

Dinsdag op de poli en vrijdag in het ziekenhuis voor curettage. Mijn man ging mee. We werden liefdevol opgevangen, en erg goed begeleid. Tot aan de behandelkamer was mijn man bij mijn, eenmaal daar kwamen de tranen. Waarom? Ik wil dit niet!

Vond het heel erg dat ik er niet bij was, wat waarschijnlijk ook beter is alleen hierdoor is er nog steeds ongeloof. Ik het nu echt goed? Mijn lichaam heeft mijn al zo in de steek gelaten dat ik het vertrouwen een beetje kwijt ben.

In de uitslaapkamer zat mijn man weer op mijn te wachten dat was er lief ze hadden hem gebeld dat ik erg emotioneel was. De pijn is te doen, het valt mijn mee. En gingen ‘s middags weer lekker naar huis.

En nu weer verder maar hoe?

Om ons heen weer veel lieve reacties en vooral het komt goed?

is dat zo?

Ik weet dat het lief bedoeld is, en dan mijn omgeving niet meer weet hoe hier op te reageren. Maar er is nog zoveel onzeker voor de toekomst.

Ik merk dat de curettage meer met mijn gedaan heeft dan ik had verwacht, de nachtmerries blijven komen.

aliciagnes
3 minuten geleden

Fijn geschreven!