Na de gender reveal voelde Nadieh teleurstelling: “Veel mensen zouden hier iets van vinden”

Een heel ander beeld

“De gender reveal kwam eigenlijk in een periode waarin ik al veel te verwerken had. Deze zwangerschap was volledig ongepland. Mijn eerste zoontje was nog geen jaar oud, ik was net begonnen met mijn eigen bedrijf en we hadden verhuisplannen. Ons leven was er eigenlijk nog niet op ingericht om opnieuw een kindje te verwelkomen. Ik moest echt wennen aan het idee dat ik weer zwanger was.

In de weken voordat ik wist wie er in mijn buik zat, merkte ik dat ik was gaan fantaseren over een meisje. Toen ik zag dat we opnieuw een jongen kregen, was mijn eerste reactie daarom: oh, dit had ik me heel anders voorgesteld. Ik baalde daar op dat moment echt even van. Die reactie had niet met mijn baby zelf te maken, maar met het beeld dat ik in mijn hoofd had gevormd en dat ineens moest veranderen. Het was vooral een moment van schakelen.

“Ik kom zelf uit een echte meidenfamilie en heb eigenlijk altijd gedacht dat ik later meisjes zou krijgen”

Nadieh

Het beeld dat ik voor me zag

Ik kom zelf uit een echte meidenfamilie en heb eigenlijk altijd gedacht dat ik later meisjes zou krijgen. Dat beeld zat al heel lang in mijn hoofd. Ik had al een geweldige zoon en dacht: nu komt dat meisje. Niet omdat een jongen minder gewenst of minder leuk zou zijn, maar omdat een meisje nou eenmaal het plaatje was dat ik jarenlang voor me had gezien.

Omdat ik zelf niet ben opgegroeid met broers, kon ik me ook totaal niet voorstellen hoe het zou zijn om moeder van meerdere jongens te zijn. Inmiddels weet ik natuurlijk hoe waanzinnig dat is, maar op dat moment moest ik vooral afscheid nemen van een verwachting die ik heel lang had gehad.

Mijn gevoel mocht er zijn

Toen ik besloot mijn gevoel ook op Instagram te delen, vond ik dat best spannend. Niet omdat ik me schuldig voelde, maar omdat ik wist dat er veel mensen zouden zijn die er iets van zouden vinden.

Vanuit mijn werk als geboortecoach weet ik dat zulke gevoelens heel menselijk zijn. Teleurstelling of twijfel mag er zijn en zegt niets over hoeveel liefde je uiteindelijk voor je kind voelt. Je kunt intens veel van je baby houden én tegelijkertijd een moment nodig hebben om aan een andere toekomstvoorstelling te wennen.

Mijn vriend reageerde ontzettend lief en begripvol. Hij wist dat mijn reactie niets zei over de liefde die ik voor ons kind zou voelen. Hij gaf me de ruimte om eerlijk te zijn over mijn gevoel. Ook vrienden en familie reageerden superlief. Dat maakte het makkelijker om mijn gevoel niet weg te drukken, maar het gewoon even te laten bestaan.

Toen begon het te veranderen

Eigenlijk merkte ik al na ongeveer een dag dat mijn gevoel begon te veranderen. Toen ik eenmaal wist dat het een jongen was, was het gewoon zoals het was. Vóór de reveal fantaseer je over alle mogelijkheden; zodra je het weet, ontstaat er ruimte om te fantaseren over het kindje dat er daadwerkelijk komt.

Ik wist natuurlijk rationeel dat je het geslacht niet kunt sturen. Maar gevoelens zijn vaak niet rationeel. Je maakt toch een beeld in je hoofd. Toen dat beeld eenmaal veranderde, kon ik steeds meer uitkijken naar onze tweede zoon en wennen aan het feit dat ik een echte boysmom zou zijn.

“Veel vrouwen hebben een bepaald beeld van hun toekomst. Als de werkelijkheid anders blijkt te zijn, is het logisch dat je daaraan moet wennen”

Nadieh

Je bent geen slechte moeder

Als ik iets wil meegeven aan andere zwangere vrouwen die zich misschien schamen omdat ze teleurgesteld zijn over het geslacht van hun baby, dan is het dit: het is oké. Je gevoel mag er zijn! Je bent niet ondankbaar, geen slechte moeder en je houdt niet minder van je baby omdat je even moet wennen aan het geslacht.

Veel vrouwen hebben, vaak zonder dat ze het zelf doorhebben, een bepaald beeld van hun toekomst. Als de werkelijkheid anders blijkt te zijn, is het logisch dat je daaraan moet wennen. Voor de een duurt dat een dag, voor de ander een paar weken en soms verandert dat gevoel pas echt als de baby er is.

Probeer jezelf niet de druk op te leggen dat je tijdens je hele zwangerschap alleen maar blij, dankbaar en positief mag zijn. Juist het erkennen van je gevoelens geeft ruimte om ze te verwerken.”

Dit is een ingezonden verhaal van Nadieh.