Beeld: Canva
Jans: “Na een middagje met oma was een bijzonder moeder-dochter moment voorgoed verpest”
Mijn schoonmoeder is dol op onze dochter van vier. Ze past regelmatig op en mijn dochter vindt het geweldig om een dagje met oma op pad te gaan. Ze bakken koekjes, gaan naar de kinderboerderij of winkelen samen. Ik heb haar altijd volledig vertrouwd.
Tot die ene zaterdag. Mijn schoonmoeder had gevraagd of ze onze dochter mee mocht nemen naar het winkelcentrum. Ze zouden lunchen en daarna nog even een nieuwe zomerjurk uitzoeken. Niets bijzonders, dus ik wenste ze veel plezier. Aan het einde van de middag kwam mijn dochter stralend binnen. “Mama, kijk eens!”
Een verrassing waar ik niet op zat te wachten
Ze schoof haar haren achter haar oren en daar zag ik twee glinsterende gouden knopjes. Ik verstijfde. “Heb jij… oorbellen?” vroeg ik verbaasd. Ze knikte trots. “Oma zei dat ik nu net een echte prinses ben.” Mijn schoonmoeder glimlachte alsof ze me zojuist het mooiste cadeau ooit had gegeven. “We liepen langs de juwelier en ze wilde het zó graag. Ze heeft niet eens gehuild.” Ik wist eerlijk gezegd niet wat ik moest zeggen. Natuurlijk stonden de oorbelletjes haar schattig, maar dat was het punt helemaal niet.
Dat moment was van mij
Ik had altijd gedacht dat we samen zouden beslissen wanneer onze dochter oorbellen zou krijgen. Misschien als ze vijf was. Of zes. Misschien pas veel later. En als het zover zou zijn, wilde ik erbij zijn. Haar hand vasthouden, een foto maken en daarna samen een ijsje eten om het te vieren. Dat moment was nu voorgoed weg. Niet omdat mijn dochter erom had gevraagd, maar omdat mijn schoonmoeder vond dat het wel kon. Dat deed me veel meer dan ik vooraf had kunnen bedenken.
Ach, vroeger deden we dit ook gewoon.
“Je maakt je druk om niets”
Toen ik vertelde dat ik dit echt niet oké vond, keek mijn schoonmoeder me verbaasd aan. “Ach, vroeger deden we dit ook gewoon.” Ze begreep mijn boosheid totaal niet. Volgens haar waren het maar oorbellen en had ze onze dochter juist heel blij gemaakt. Mijn man vond het lastig. Hij snapte dat ik baalde, maar vond ook dat zijn moeder het goed had bedoeld. “Ze wilde gewoon iets leuks doen.” Dat geloof ik ook wel, maar goede bedoelingen maken het voor mij niet minder pijnlijk.
Lees ook: Bonje: “Mijn kleuter kwam uit school met vragen over vrijen en ik was totaal overvallen”
Een grens is een grens
Voor mij gaat dit helemaal niet over oorbellen. Het gaat erom dat iemand anders een beslissing heeft genomen over het lichaam van mijn kind, zonder mij ook maar één berichtje te sturen. Een simpel appje met de vraag of wij het goed vonden, was genoeg geweest. Dan hadden we samen kunnen beslissen. Nu werd die keuze voor ons gemaakt. Sindsdien laat ik mijn dochter niet meer zomaar alleen met mijn schoonmoeder winkelen. Dat vindt ze overdreven en ze haalt het onderwerp nog regelmatig aan tijdens familiefeestjes. Ik krijg steeds hetzelfde te horen: “Je bent veel te beschermend.” Misschien. Maar sommige eerste keren zijn gewoon voor de ouders. En daar horen anderen, hoe lief ze ook zijn, vanaf te blijven.
Wat vind jij? Reageert deze moeder overdreven of is haar schoonmoeder een duidelijke grens overgegaan door zonder toestemming oorbellen te laten schieten?
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Nova Mulder
Content Redacteur bij Mamaplaats
Katja: In 2005 kende niemand haar naam, nu hoort ze hem overal
Priscilla: “Iedere ouder van een kind met autisme hoopt iemand als deze winkelmedewerker tegen te komen”
Oververhitting bij kinderen: deze zomerse SEH-les vergeet ik als verpleegkundige nooit meer
Kan me de reactie van de moeder heel goed voorstellen.. zou er zelf ook echt niet van gediend zijn..
Hoewel schoonmoeder het waarschijnlijk lief bedoeld heeft en de gedachte aan oorbellen schieten wellicht spontaan oppopte.. dan nog ben je als oma niet diegene, die zulke beslissingen mag maken.. zij moet de volwassene zijn en had tegen haar kleindochter moeten zeggen “dit is een heel leuk idee, maar we gaan er wel eerst met papa en mama over praten.. en als die het goed vinden, kunnen we afspreken, wanneer we dat gaan doen”
Dat oma het dan dus niet meteen kan laten doen, voelt op dat moment voor haar misschien als domper op haar spontane idee; maar je kunt er ook positief naar kijken.. je kleindochter kan zich nog een poosje verheugen op wat gaat komen.. geduld leren is ook een sterke basisbenodigdheid.. die oma blijkbaar niet heeft geleerd.
Nu oma haar eigen zin doorgezet heeft, heeft ze op dit moment haar kleindochter blij gemaakt, maar ook het vertrouwen van haar zoon en schoondochter geschonden.. als je dit al doet zonder overleg.. wat verzin je dan de volgende keer wel niet.. komt ze met een tattoo thuis bv.
Het spreekwoord zegt “vertrouwen gaat te paard en komt te voet”..
Oma heeft zelf het vertrouwen danig beschadigd en daar gaat heel wat tijd overheen, waarin ze zal moeten laten zien, dat ze haar plaats als oma geleerd heeft..
Zoals een ander spreekwoord zegt “wie zijn billen brandt, moet op de blaren zitten”
Spontane dingen, die je wel kunt doen, zijn zonder blijvende gevolgen.. bv samen een pannenkoek gaan eten
Ik had de oorbellen er echt gelijk weer uitgehaald en terug gebracht naar de juwelier,en m’n schoonmoe flink de waarheid verteld
Beeje overdreven, reactie,s zeg
Echt ook iets van deze tijd ,andere generatie,
Maar goed , ,
Kinder was blij ,Oma was blij
Wat wil je dan , pfff
Tja wat voor een reactie moet je geven. mijn moeder zou rustig hetzelfde doen. terwijl ik met mijn ex daar hetzelfde probleem over zou hebben.
Ik denk dat het een kwestie van perceptie, opvoeding, waarden die aan iets misschien speciaals voor jou hangt en bemoeizuchtigheid hangt (naar 2 kanten)
Blijft moeilijk
Wat word er van een mug een olifant gemaakt zeg. Als je het zelf al in je achterhoofd had om het te laten doen had het dan al gedaan. Er is niemand dood he. Je dochter trots en blij en je schoonmoeder heeft het ook met de beste bedoelingen laten doen toch. Wees blij voor je dochter en miauwt zo niet. Er komen nog genoeg 1 ste keer momenten die je met je dochter kunt delen. Jou dochter is toch niet jou bezit he
Ik begrijp de jonge mama volkomen, ik zou ook heel kwaad èn verdrietig zijn ! Ik ben zelf oma van een meisje van 4, maar dit zou ik nooit doen, net zoals met haar naar de kapper gaan. Dat zijn dingen die de ouders beslissen !
Vreemd verhaal. Zowel oma als juwelier zijn illegaal bezig als dit waargebeurd is. Het is namelijk strafbaar om zonder toestemming van de ouders gaatjes te laten schieten. Dit wordt gezien als inbreuk op de lichamelijke integriteit van het kind. En terecht.