Beeld: Canva
Bibi: “Mijn oma kan de naam van mijn kind niet uitspreken en verzon haar eigen versie”
Toen mijn dochter werd geboren, waren mijn partner en ik ontzettend trots op haar naam. We hadden er maanden over nagedacht en waren allebei meteen verliefd op Loïs. Alleen had ik nooit verwacht dat juist die naam voor een ongemakkelijke situatie binnen de familie zou zorgen.
We waren meteen verliefd op de naam
Tijdens mijn zwangerschap hebben we eindeloos lijstjes gemaakt. Uiteindelijk kwamen we uit bij Loïs. Lief, tijdloos en het past mooi bij onze achternaam. Voor ons voelde hij meteen goed.
Iedereen reageerde enthousiast toen we haar naam bekendmaakten. Nou ja, bijna iedereen. Mijn oma keek even bedenkelijk en zei: “Wat een mooie naam, maar hoe spreek je dat eigenlijk uit?” Ik legde uit dat je het uitspreekt als ‘Lo-is’. Ze moest er even aan wennen.
Van Loïs naar Loes
Dat wennen gebeurde alleen nooit. De eerste keer noemde ze haar Loes. Ik verbeterde haar lachend. De tweede keer weer. En de derde keer ook.
Inmiddels is mijn dochter bijna drie en heeft oma haar volgens mij nog geen enkele keer bij haar echte naam genoemd. “Dag Loes!” “Kom eens hier, Loes.” “Wat is Loes toch groot geworden.”
In het begin vond ik het eigenlijk wel schattig. Mijn oma is inmiddels 84 en vergeet wel vaker eens iets. Ik dacht oprecht dat het vanzelf goed zou komen. Dat gebeurde alleen niet.
Na drie ICSI-trajecten stortte Daniella volledig in
Nu vind ik het echt irritant
Natuurlijk weet ik dat oma het niet expres doet. Ze bedoelt het lief en is dol op haar achterkleindochter. Dat zie ik aan alles. Ze breit kleertjes voor haar, past graag op en straalt zodra Loïs binnenkomt. Juist daarom vind ik het lastig om er iets van te zeggen.
Het voelt ook alsof onze keuze niet serieus wordt genomen. Na zo vaak herhalen, moet je het op een gegeven moment toch wel kunnen onthouden. We hebben haar niet voor niets Loïs genoemd. Dat is háár naam. Mijn partner vindt dat ik het moet laten gaan. “Oma bedoelt het goed,” zegt hij steeds. Misschien heeft hij gelijk. Maar iedere keer als ik “Loes” hoor, voelt het toch een klein beetje alsof iemand anders heeft besloten hoe mijn dochter heet.
Wil jij ook iets delen over de naam van je kind? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Kim Vlug
Hoofdredacteur Mamaplaats
Melisa Schaufeli doet aangifte na nepberichten over dochter Lily: ‘Ze verklaarden haar zelfs dood’
Schrik bij de Nagelkerkjes uit Een huis vol: “We zagen meteen dat het niet goed was”
Ik hield zielsveel van mijn zoon, maar voelde me nog nooit zo alleen
Ik snap dat je het jammer vindt als oma haar naam niet juist zegt.
Maar mischien heeft je dochter er geen last van.
Soms kan een kind zich er juist bijzonder door voelen. Heeft ze er zelf helemaal geen erg in.
Familie van mij uit Amsterdam noemde ons altijd lieverd of schatje. Weer een ander noemde mij altijd salamander. En ik heet Fransisca, een mooie naam. Maar niemand noemt me zo. Het werd sisca en nu sis. Blijft weinig over van mjjn naam. Maar heb nu zelf een klein dochter en die heet Tess, ik heb ooit haar Tesebess genoemd. Onwee als ik nu gewoon Tess zeg. Dan zegt ze oma jij noemt mij toch tesebess. En als de rest van de familie haar naam wel gewoon goed zegt. Zou ik oma het niet kwalijk nemen.