Opgebiecht: ik voel me opgelucht als mijn kind uit logeren is

De eerste keer schrok ik ervan. Wat voor moeder voelt zich opgelucht als haar kind ergens anders slaapt? Ik dacht dat ik meteen de uren zou tellen tot ik hem weer kon ophalen. Elk uur mijn telefoon checken, aan zijn pyjama ruiken. Maar ik ging alles doen waar ik normaal gesproken geen ruimte voor heb. Want ik kookte die avond heerlijk wat ik wilde. Ik hoefde geen groente te verstoppen. Ik zat op de bank, met mijn favoriete programma en een wijntje. Ik hoefde niks uit te leggen, niks te sussen, niks te plannen. Wat een opluchting! 

Daarna voelde ik me gelijk schuldig. Want opluchting voelt verdacht in het moederschap. Alsof ik alleen van hem houd als ik nooit zonder hem kan. Maar eerlijk gezegd miste ik hem pas de volgende ochtend. Toen werd ik wakker en was het huis toch iets té stil.  

Ik denk dat wat ik die avond voelde geen gebrek was aan liefde, maar een teken van uitputting. Want als moeder sta je toch altijd aan, maar soms ben ik ook maar gewoon een mens die behoefte heeft aan wat rust. Ik houd zielsveel van mijn kind. Ik zou alles voor hem doen. Maar ik ben ook iemand die soms verlangt naar een paar uur waarin niemand iets van me nodig heeft. 

En het leuke is, na zo’n logeerpartij ben ik vaak een leukere moeder. Geduldiger en met een minder kort lontje. Zo is zo’n logeerpartijtje toch een soort zachte reset, voor iedereen.

Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.

Lees ook

Opgebiecht: Ik heb in mijn eentje een vakantie geboekt zonder dit aan mijn gezin te vertellen