Wat niemand je vertelt over gentle parenting

Gentle parenting vraagt meer van je dan je denkt

Hannah: “In theorie klinkt het prachtig: verbinding, empathie, emoties benoemen, grenzen zonder straf. Maar in de praktijk betekent het dat jij degene bent die altijd moet reguleren. Ook als je moe bent, getriggerd raakt of zelf nooit hebt geleerd hoe dat moet.

Veel ouders merken dat het niet het gedrag van hun kind is dat zo zwaar is, maar het feit dat ze zichzelf voortdurend moeten bijsturen. Niet schreeuwen, niet afkappen, niet wegduwen.
En dat, elke dag opnieuw.

Het botst

Voor veel ouders voelt gentle parenting onnatuurlijk. Niet omdat ze het niet willen, maar omdat ze het nooit hebben gezien. Opgegroeid met “niet zeuren”, “luisteren” en “omdat ik het zeg”…  en nu ineens moet je emoties valideren, excuses aanbieden en ruimte geven aan boosheid. Dat is niet zomaar een nieuwe opvoedstijl, maar oude patronen afleren terwijl je aan het opvoeden bent. 

Ingewikkeld 

Wat vaak ontbreekt in het perfecte plaatje: gentle parenting werkt het best als je zelf redelijk uitgerust, gesteund en emotioneel stabiel bent. Maar ouders zijn dat vaak niet. Als jij met drie uur slaap en stress om je vervelende baas in het heetst van de strijd ook nog eens kalm moet blijven en ‘co-reguleren’, is het geen wonder dat je hierin soms faalt.

Falen 

Dit is misschien wel de grootste misvatting: dat gentle parenting een kalme opvoedstijl is.
In werkelijkheid is het vaak rommelig, emotioneel en chaotisch. 

Veel gentle parents kampen met onzekerheid en burnout-gevoelens. Niet omdat ze het verkeerd doen, maar omdat de lat hoog ligt. Ben ik te toegeeflijk? Had ik harder moeten ingrijpen? Ben ik nu consequent of juist niet? En omdat gentle parenting zo sterk gekoppeld wordt aan ‘goed ouderschap’, voelt elke uitbarsting ineens als falen.

Lees ook

Sophie verloor de helft van haar tweeling: “Ik heb echt gedacht: ik wil niet meer”

Wat niemand zegt, maar wel waar is

Gentle parenting is geen perfectie en het is al helemaal geen belofte dat het makkelijker wordt. Het is een richting. Eén waarin je probeert het anders te doen dan je misschien zelf hebt meegemaakt. Met vallen, opstaan en soms toch schreeuwen. En misschien is dat wel het eerlijkste eraan: dat het moeilijk is, juist omdat je het zo graag goed wilt doen. Dus als gentle parenting voor jou soms voelt als zwemmen tegen de stroom in, dan doe je het niet verkeerd.”

We kennen gentle parenting. Maar misschien herken je jezelf ook wel in fafo parenting. Wat dat is? Dat lees je hier.