Beeld: @lalegul

Nova Mulder

Redacteur

Ze werd bekend met haar rauwe verhaal over opgroeien tussen twee werelden en groeide daarna uit tot een van de meest uitgesproken stemmen van haar generatie. Schrijfster en opiniemaker Lale Gül is niet bang om zich uit te spreken, maar betaalt daar inmiddels ook een prijs voor.

In een openhartig interview met Libelle vertelt ze dat de aanhoudende dreiging in haar leven zo groot is, dat ze haar kinderwens voorlopig uitstelt.

Wie is Lale Gül en waarom haar leven niet ‘gewoon’ is

Lale brak door met haar boek Ik ga leven, waarin ze open schreef over haar religieuze opvoeding en haar zoektocht naar vrijheid. Sindsdien is ze een vaste stem in het maatschappelijk debat en regelmatig te zien in talkshows. Maar die zichtbaarheid brengt ook risico’s met zich mee. Ze leeft al langere tijd met bedreigingen en een ingewikkelde situatie rondom beveiliging.

In Libelle vertelt ze hoe dat voelt. “Het voelt onveilig, want ik heb nog steeds veel gekkies achter me aan. Er zijn mensen veroordeeld vanwege die bedreigingen, dus ik verbeeld het me niet.”

“Dat risico ga ik niet nemen”

Die onveiligheid gaat door in alles, ook in haar toekomstplannen. “Ik zou heel graag een kind willen, ik heb ook altijd gedacht dat ik moeder zou worden. Maar waar zadel ik een kind mee op?”

Voor haar is het antwoord op dit moment duidelijk. De risico’s zijn te groot. “Mannen die voor een paar duizend euro mij best om zeep willen helpen. Of mijn kind. Dat risico ga ik niet nemen.”

Leven onder spanning, maar geen spijt

De impact van die dreiging is groot. Ze komt minder buiten, is voorzichtig met wat ze zegt en leeft continu met een bepaalde alertheid. Ook haar persoonlijke leven verandert. Vriendschappen staan onder druk en daten doet ze nauwelijks. “Ik ben wel op zoek naar de liefde, maar niet actief. Als het voor mij is geschreven, zoals moslims zeggen, dan komt het wel.”

Toch kijkt ze niet met spijt terug. “Nee. Absoluut niet. Hoe gek het ook klinkt: ondanks alle beperkingen voel ik me vrijer dan ooit.”

Voor nu kiest ze bewust voor haar eigen veiligheid. Of haar kinderwens ooit terugkomt, laat ze open. Maar eerst moet haar leven weer veilig voelen. Pas dan komt er misschien ruimte voor de rest.