Elseniek verhuisde met twee kids naar New York: “Twijfel je om je kinderen? Dít is je reden om het te doen”

04 maart 2026

Marieke Melissen

Redacteur

Een verhuizing naar de andere kant van de wereld. Met twee kleine kinderen. Veel ouders zouden afhaken bij dat idee, maar Elseniek en haar man niet. Samen vertrokken ze naar New York, met een vierjarige en een peuter. En juist haar kinderen bleken de grootste reden dat het een succes werd.

De keuze voor de kinderen

De mogelijkheid om naar de VS te verhuizen, kwam via de baan van haar man: “Toen deze kans voorbijkwam, wisten we gelijk: dit moeten we doen. Dit betekende wel dat ik mijn eigen baan op moest zeggen, maar dit avontuur was belangrijker dan mijn carrière.”

Maar ‘ja’ zeggen is één ding: daarna begint het echte uitzoekwerk pas. “Via een pre-visit bezochten we verschillende wijken en plekken. We wilden dat het voor de kinderen een vooruitgang zou zijn en dat ze niet steeds van school zouden moeten wisselen. Dat is op veel plekken in Amerika wel.”

En zo kwamen ze uiteindelijk uit in Hoboken, pal naast New York. “Je bent binnen tien minuten in de stad, maar het voelt wel rustiger aan. Verder oogt het als je typische wijk in new york: brownstones, koffietentjes op elke hoek, parken en winkels.”

“Ik ben soms echt een attractie met mijn bakfiets”

Elseniek

Afscheid nemen met kinderen

Afscheid nemen was lastig, vooral bij opa’s en oma’s. “Als ik zelf vertrek, is dat mijn eigen keuze. Maar met kinderen voelt dat anders. Je neemt niet alleen jezelf mee, je neemt ook hun kleinkinderen mee. Daarom hebben we heel bewust afscheid genomen. We hebben de kinderen voorbereid op wat er zou komen: boekjes lezen, niets overhaasten en een afscheidsfeestje geven.”

Toen ze net aankwamen, was er vooral verwondering. Alles was groot, nieuw, indrukwekkend. Maar het voelde ook vreemd. “Niet het gevoel van vakantie, maar het besef: we wonen hier nu. Je weet nog niet waar je echt terechtkomt, je wacht op schooltoelatingen en je leeft uit koffers.”

Het grootste misverstand over Amerikanen

En toch was er één ding dat ze meteen opviel. “De mensen zijn hier ontzettend vriendelijk. Ze maken praatjes, geven complimenten, helpen met tassen, houden een deur open. We dachten eerst, het is oppervlakkig. Maar mensen menen het echt. Je krijgt er echt een glimlach van. En je gaat zelf ook anders doen. Soms is het iets té. Dan denkt iemand dat je kind gered moet worden, terwijl jij het prima onder controle hebt. Maar de intentie is goed.”

Ze krijgen vaker de vraag: ‘Waarom Amerika, met alles wat daar speelt? Is dat niet spannend?’ Maar ze hebben daar nooit over getwijfeld, omdat het al in gang was gezet. “Waar wij wonen is het leven gewoon… normaal. Hier praat bijna niemand over politiek. In Nederland gaat het er veel vaker over. Hier gaat het vooral over het dagelijkse leven.”

“Het mooiste van dit avontuur is de band tussen mijn kinderen. Die is zó hecht geworden”

Elseniek

Met de bakfiets door Manhattan

En ja: de bakfiets ging mee. Omdat ze geen auto wilden en omdat het praktisch is met twee kinderen. “Het klinkt gek, maar het voelde sneller als thuis, omdat ik iets normaals uit Nederland meenam. Ik krijg continu opmerkingen, voorbijgangers die schreeuwen: ‘Wow, that’s so cool!’ Ik ben soms echt een attractie. Mensen willen weten hoe duur zo’n ding is. Ze denken dat het goedkoop is, maar het is gewoon een tweede auto!”

De grootste verrassing

Haar dochter (toen vier) pikte Engels absurd snel op. “Als je twijfelt om dit te doen vanwege je kinderen: geloof me, daar hoef je het minst bang voor te zijn. Ze zijn zó snel gewend. De school pakte het bewust aan: ik mocht de eerste dagen mee de klas in en we bouwden het rustig af. De juf had pictokaarten gemaakt en zocht zelfs Nederlandse woorden op. Mijn dochter zei trots: “Mam, juf leert Nederlands voor mij!’ Na twee maanden sprak ze al goed Engels en nu corrigeert ze zelfs onze uitspraak.”

Haar zoontje had het in het begin moeilijker. “Hij vond het iets spannender, maar we namen de tijd. Inmiddels spreekt hij ook vloeiend. En we doen zelfs “Klokhuis”: een dikke tip. Dit is een Nederlandse taalschool, zodat spreken, lezen en schrijven bijblijft.”

Hagelslag in de koffer

Wat mist ze aan Nederland? Mayonaise en de HEMA. “Ja, serieus. Patat met mayonaise zoals in Nederland bestaat gewoon niet. En de HEMA mis ik ook: overzichtelijk, klein, vertrouwd. Hagelslag komt mee in koffers als familie op bezoek komt. Lekkere kaas hebben we gevonden bij Costco. Meer hebben we niet nodig!”

Thuis zit in elkaar

Is dit al jaren je droom, maar durf je niet omdat je kinderen hebt? Begin dan klein. “Ga een keer langer weg en neem je kinderen mee. Regel tijdelijk iets met school. Kijk hoe het voelt als gezin, buiten je vaste ritme, buiten je veilige bubbel. Het hoeft niet meteen alles of niets te zijn. Soms ontdek je pas wat klopt als je het gewoon even uitprobeert: in stapjes en op jullie manier.”

De band tussen haar kinderen is voor Elseniek het mooiste aan dit avontuur. “Die is zo hecht geworden, dat had ik nooit willen missen. En we leerden veel over ons gezin. We weten nu: zet ons ergens neer, wij redden het wel met z’n vieren. Amerika, Nederland, een hutje op de hei. Als we elkaar hebben, komt het goed. Je wereld wordt vooral gemaakt door wie er naast je staat.”