Beeld: Canva
Achter de voordeur ken je mij pas
Het voelt nog niet zo lang geleden toen mijn wereld op zijn kop stond. Toch corrigeerde mijn man mij vandaag, want blijkbaar wonen we niet 1 jaar in ons huis maar 2 jaar al weer. Pfff…. het voelt alsof ik een periode mis. En ergens is dat ook zo. Mijn grote meid Betty wordt deze maand alweer 5 jaar oud. Vijf!…… Waar zijn de jaren gebleven. Het voelt alsof ik pas net begin te leven. En dat klopt ook wel. Want nog niet zo lang geleden bewandelde ik het moeilijkste pad van mijn ouderschap. Een donker overschaduwd pad met de naam, Postnatale depressie. Iets waarvan ik nooit had gedacht het mee te maken. En toch overkwam het mij. Niet 1, maar 2 keer… Nu vraag je je misschien af, hoe je jezelf 2x aan dezelfde steen kunt stoten. Nou, die steen zag er anders uit aan de buitenkant, maar vanbinnen was hij hetzelfde. Helaas was het toen al te laat.
In mijn blog neem ik je mee in mijn verhaal. Niet omdat ik het leuk vind om te vertellen, maar omdat ik vindt dat er meer over gesproken mag worden. Minder geoordeeld moet worden en meer begrip mag zijn. Want iedereen bewandeld zijn eigen paden, klimt zijn eigen bergen en ploetert door zijn eigen dalen. Niemand is hetzelfde en dat is maar goed ook.
Ook moet ik het nog altijd een plekje geven. Met de tijd gaat dat al steeds beter. Maar toch merk ik dat het nog steeds knaagt. Ook vraag ik alvast om begrip, omdat het mij niet altijd lukt om te schrijven. Het schrijven maakt nog altijd veel emoties los en met 3 jonge kinderen heb ik daar niet altijd de ruimte voor. Want naast het moederschap ben ik ook nog huishoudelijke hulp, run ik een hotel en ben ik manager in een restaurant. En dat allemaal in mijn eigen huis 😉
Toch heb ik naast al deze beroepen die mij niets opleveren behalve tevreden gasten die dat wonderbaarlijk vreemd laten blijken (Ik denk dat iedereen dit wel kan invullen)
ook nog een baan voor een aantal dagen in de week. Het is dus soms best drukker dan druk.
Ik ga mijn blog schrijven als serie. Als ik een nieuw onderdeel van de serie deel komt deze online met dezelfde naam als de rest van de serie; Achter de voordeur….. Elk deel heeft een ander onderwerp, maar het begint altijd met achter de voordeur. Ook zal er een deel 1, 2, 3 enz bij genoemd worden om het redelijk overzichtelijk te houden. Deel ik gewoon een op zich zelf staande blog dan krijgt deze een totaal andere titel.
Stop nu maar hé. Begint hij er nu ook al over…
Ik wil nog een belangrijk deel mee geven aan ieder van jullie die mijn verhaal wilt of gaat volgen. Mocht je zelf door een moeilijke periode heen gaan en heb je depressieve gevoelens en gedachten. Weet dan dat je niet alleen bent, dat je niet gek bent en dat je altijd hulp mag vragen. Niet enkel in je eigen omgeving maar ook via de huisarts of als je nog zwanger bent bij de verloskundige.
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Kwetsbaar en Krachtig
Serie Blogger
Mijn levensverhaal over vroeggeboorte, huilbaby, postnatale depressie, PTSS. Ik vertel over de moeilijke start na de geboortes van mijn 3 kinderen, de emotionele en fysieke uitputting, en hoe deze periode mijn beeld van het moederschap ingrijpend heeft veranderd. De mentale strijd die ik voerde en hoe ik langzaam mijn weg terug vond door steun, zelfinzicht en het herontdekken van mijn eigen kracht. Mijn verhaal gaat over vallen, opstaan en het opnieuw vormgeven van het moederschap op mijn eigen manier.
Goede moeder, leuke vrouw: en mezelf ergens daartussen
Hoe bescherm je je kind tegen een wereld die soms te groot voelt?
100 dagen zwanger en totaal overdonderd door hoe snel het gaat