Beeld: Persoonlijk
We waren zo zeker van het geslacht… toen liep het anders
Voor 2 weken lang wisten wij met z’n drietjes al wat het geslacht ging worden. Wanda wist het als eerste en een kleine minuut later wisten wij het ook al. Een goed aantal weken waren we er allemaal van overtuigd dat het een meisje zou worden. Zij heeft zelf al 2 jongens en 2 meisjes, dus ze was er helemaal van overtuigd dat deze “klachten” bij een meisje hoorde. Wij gingen er dan ook helemaal in mee en zaten stiekem al te dromen van die kleine ukke-puck.
Het was dan ook een enorme verrassing voor iedereen toen de bloeduitslagen in december plotseling een jongetje voorspelde. Ik (Sander) had dan ook wel een aantal weken en een echo nodig om echt overtuigd te zijn dat het echt een jongetje zou worden. Een echo, waarvan ik moet bekennen dat ik zelf niet echt kon zien wat ze nou precies bedoelde. Ik herken de kleine man tegenwoordig van de zijkant heel goed, maar voor ik door had hoe ik nu naar hem keek was ie al weer te veel aan het bewegen om het nogmaals te laten zien.
Toen er door de telefoon werd geschreeuwd “I see a turtle, its a boy”, was de verwarring helemaal compleet. Maar na wat uitleg van Wanda en mijn zussen is het ook voor mij eindelijk duidelijk. Het is toch echt een kleine man.
We hadden besproken dat we het tot de kerst als geheim zouden bewaren. In Nederland weet je het pas een aantal weken later, dus niemand zou het zien aankomen. En omdat we bij zowel Chris als mijn familie langs zouden gaan was dit het perfecte moment. Waar we eerst een heel verhaal hadden bedacht, dat Wanda iedereen een fijne kerst wilde wensen, maar op het moment supreme waren we beiden te enthousiast om er ook maar iets van een verhaal omheen te breien.
Hoewel sommige net als of misschien wel door ons een meisje hadden verwacht, was iedereen maar al te blij met het leuke nieuws. En bij beide kanten ging het natuurlijk ook meteen over de naam. Iets waar wij over de loop van de afgelopen jaren al vaak genoeg over hadden gedacht. Niet alleen gedacht, maar ook wel al eens wat vaker over hadden gehad met familie er bij.
100 dagen zwanger en totaal overdonderd door hoe snel het gaat
We zijn echt zwanger!
Sommige van hen wisten dan ook gelijk wat het zou gaan worden en anderen hebben gretig gebruik gemaakt van het feit dat één van ons een enorme flapuit is, vooral als er een paar kerstborrels in gaan. En met een geplande keizersnee in het vooruitzicht, het geslacht en ook de naam bekend, is het voor iedereen in beide families vooral wachten. Wachten op een klein jochie, die we zo lang mogelijk willen laten zitten, maar ook zo ontzettend graag willen ontmoeten.
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Sander en Chris
Serie Bloggers
Wij zijn Chris en Sander en we schrijven om de week een korte blog over onze zoektocht naar diegene die hopelijk samen met ons het avontuur aan wil gaan en ons wil helpen een gezin te starten via draagmoederschap.
