
Beeld: Persoonlijk
19 weken zwanger… en hij heeft de nesteldrang
We zitten vandaag op de 19 weken. Bijna 20, wat voor ons al over de helft is. Hoewel ik niet de hormonen heb die door mijn lichaam gieren, zit ik vol in de nesteldrang. Een sterke wisselwerking tussen “Alles moet opgeruimd en er moet meer ruimte” en “Alle spullen moeten binnen zijn en alles moet af”.
Ik zeg met een grote overtuiging IK, want Chris heeft hier gelukkig geen last van. Hij weet mij hier en daar te remmen in het nu al kopen, poetsen en schilderen, maar soms moet hij er toch echt aan geloven. Zo vroeg iemand pas of er al een commode was (die was er nog niet) en moest hij nog geen 24 uur later met een kater achter het stuur kruipen om 40 minuten verderop in de kou van twee hoog een commode te versjouwen die we gratis mochten meenemen. Dat was nog te doen, maar thuis alles weer een trap omhoog tillen was wel weer een heel ander verhaal.
Geen idee waar de drang vandaan komt. Zoals ik al zei geen hormoon of cel in mijn lichaam die beïnvloed wordt door kleine Puck die nu zo groot is als een baby eend. Wanda daarentegen voelt onze kleine gevederde vriend op sommige dagen elk half uur op haar blaas springen. Iets wat niet heel handig is, als je terwijl je zwanger bent ook nog eens colleges moet volgen om uiteindelijk lerares te worden. Gelukkig slaat ze zich er met behulp van een overenthousiaste docente en een veel te koppige persoonlijkheid redelijk doorheen.
Mogelijk zijn het de overduidelijke tekenen van “ik ben er echt al” die mij aansporen om hier dan ook zo veel mogelijk klaar te hebben voor als hij er “echt is”. Voor nu hebben we een gulden middenweg gevonden, door de slimme zet van Chris om carnaval dit jaar eens tegen mij te gebruiken. Want over een kleine week staat dat ook weer voor de deur. Net als alle vrienden die komen meefeesten en blijven logeren. Een zoethoudertje om mij op te focussen en er voor te zorgen dat de muren niet nu al worden geschilderd net voor iemand in die verse verflucht zijn alcoholwalmen aan het uitslapen is.
We waren zo zeker van het geslacht… toen liep het anders
In ruil daar voor staat er wel alvast een plan klaar. Zodra het rood-wit-gele feest voorbij is, staat er een gedegen plan om met andere kleuren aan de slag te gaan. Elke week een beetje, zodat we allebei dit keer, niet in volle snelheid doordenderen, maar ook een beetje kunnen genieten van wat we elke week weer voor elkaar spelen. En hoewel dat wel even wennen is (want de angst dat Anja68 van marktplaats over drie weken haar ledikantje al heeft doorverkocht aan iemand anders blijft toch hangen) kijk ik de komende weken met frisse tegenzin tegemoet.
Eén klus en een stiekeme hema.nl aankoop per week tot die kleine kwakert “echt is”.
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.