Beeld: Canva
Het was een uitzonderlijke situatie eerder deze maand: kinderen hadden weer eens ijsvrij. Nou ja, zo noemden we dat vroeger, toen had het vooral nog een feestelijke connotatie. Het woord “ijsvrij” hoor je niet meer zo vaak, nu brengen scholen meer een feitelijke boodschap: het is code oranje, we blijven vandaag dicht. Klinkt misschien iets minder gezellig dan het nostalgische “ijsvrij”, maar goed, het is natuurlijk wel waar het op neerkomt.
Hoe uniek en memorabel deze écht winterse dagen ook waren en hoe begrijpelijk de verstandige keuze van de scholen ook was, de situatie bracht veel ouders in een lastige positie. Want tsja, last minute de school dicht? Dan wordt er die dag in veel huishoudens maar weinig gewerkt. Er volgen waarschijnlijk discussies over wie van de twee die dag thuisblijft bij de kids. En is een van de twee zelfstandig ondernemer? Dikke kans dat die de gelukkige is.
Zzp’er zijn, freelancen, hoe je het ook wilt noemen… Jij hebt de luxe van vrijheid en flexibiliteit in je werk, dus ben je vaak ook de aangewezen persoon die die flexibiliteit moet opbrengen als de situatie daarom vraagt. Niet alleen bij code oranje, maar ook bij grieperige kinderen, studiedagen en zieke leerkrachten. O, en ook als er een wolf rondom de basisschool is gespot.
Maar in werkelijkheid heb je als zelfstandige óók deadlines, afspraken en planningen. Zo was dat bij mij gedurende die winterse dagen ook het geval. Als schrijver zou ik moeten zeggen: hee, plottwist! En er vervolgens het beste van maken. Maar eerlijk gezegd vind ik het best moeilijk om mijn planning los te moeten laten. En nee, werken met kinderen thuis is bij mij echt geen optie.
Nu ben ik serieus gezegend met twee kinderen die bijna nooit ziek thuis hoeven te blijven van school, én geweldige (groot)ouders die vaak kunnen en willen bijspringen. Dus persoonlijk heb ik weinig recht van klagen en ben ik me vooral heel bewust van de voordelen van het zelfstandig ondernemen. Maar als ik om me heen kijk, naar mijn (voornamelijk vrouwelijke) medeondernemers, dan begrijp ik dat sommige van hen af en toe echt in een spagaat zitten. Ook zij hebben plannen en ambities, willen bouwen aan hun onderneming. Op zo’n extra dag thuis met de kids voelen ze waarschijnlijk onrust: ze willen van alles, maar óók een toegewijde moeder zijn voor het kind dat er zelf niet om heeft gevraagd thuis te blijven, en voelen zich vast dan ook weer schuldig vanwege die conflicterende gevoelens.
Werknemers in loondienst hebben slechts een beperkt aantal vrije dagen, I get it. Maar werk je voor jezelf? Een dag niet gewerkt is een dag niets verdiend. Of die dag nu een zelfverkozen vakantiedag is of een doordeweekse dag sleeën met de kinderen. Ik gun het die ondernemende mama’s, dat er thuis bekeken en overlegd wordt wie welke calamiteit opvangt, dat het niet altijd een vanzelfsprekendheid hoeft te zijn.
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Marleen
Serie Blogger
Moeder van twee, werkzaam als tekstschrijver en redacteur. Op Mamaplaats schrijf ik open en eerlijk over herkenbare struggles met de prepuberteit, de combinatie werk-moederschap en mijn ervaringen als moeder van een kind met een beperking.
Wanneer is het genoeg? De vraag die elke mantelmoeder denkt (maar bijna niemand hardop durft te stellen)
We waren zo zeker van het geslacht… toen liep het anders
Van koffieplantages tot walvissen