Tussen de Lakens met Anneke (34): ”We doen het nooit meer en ik mis het niet eens”

Ons gezin

“Wij hebben drie kinderen, allemaal nog vrij jong. Het leven is druk en vermoeiend. Aan het einde van de dag ben ik vooral blij als iedereen slaapt en het huis stil is.”

Waar ze haar seksleven vroeger een 8 gaf, zit ze nu op een magere 3. “We hebben soms minder dan één keer per maand seks. En zelfs dan voelt het meer als iets wat ‘even moet’ dan iets waar ik echt naar uitkijk. Ik zou het nog fijner vinden als ik er helemaal niet meer over na zou hoeven denken eigenlijk.”

Niet meer mezelf

Na drie zwangerschappen is haar lichaam veranderd. “Ik ben best wat aangekomen en voel me gewoon niet meer aantrekkelijk. Als ik in de spiegel kijk, denk ik: tja, dit is het nu. En het ergste is nog: ik heb het gevoel dat mijn partner dit ook zo ziet. Hij kijkt minder naar me en raakt me eigenlijk alleen nog maar aan op een lieve, vriendschappelijke manier. Maar echt sensueel, dat is het gewoon niet meer.”

Afstand

De afstand is er langzaam ingeslopen. “We knuffelen nog steeds, maar we zoenen bijna niet meer. Het is echt een beetje houden van geworden. We hebben bijna nooit ruzie en we zijn echt een team. Maar geliefden, dat steeds minder. Ik mis het soms, maar ook weer niet echt. Dat vind ik misschien nog wel het ergste. Ik heb er gewoon geen behoefte meer aan. Ik merk dat ik het allemaal wel prima vind.”

Gedachten

Toch speelt er van alles in haar hoofd. “Ik fantaseer soms wel, maar dat gaat eigenlijk nooit over mijn partner. Eerder over andere mannen. Dat vind ik best confronterend om toe te geven. Ik wil hem geen pijn doen en ik vertel dit dan ook zeker niet aan hem.”

Gewoon moe

Het leven met drie kinderen eist zijn tol. “Ik ben vaak gewoon op. Fysiek en mentaal. Dan is seks echt het laatste waar ik aan denk. En als het moment zich dan toch aandient, voelt het veel te geforceerd, voor ons allebei. Dan denk ik vooral: schiet op. En dat merkt hij denk ik ook, of misschien denkt hij het zelf ook wel. Het zit er gewoon niet meer in.”

“En als het moment zich dan toch aandient, voelt het veel te geforceerd, voor ons allebei”

Anneke

We praten er te weinig over

Ze weet dat communicatie belangrijk is, maar dat maakt het nog niet makkelijk. “We hebben het er wel eens over gehad, maar dat zijn geen fijne gesprekken. Je wilt elkaar niet kwetsen, dus hou je dingen in. En juist daardoor verandert er niks.”

Lees ook

Roxanne krijgt de diagnose PCOS en belandt in een fertiliteitstraject

Haar tip

Als ze iets zou willen meegeven aan andere moeders, is het vooral eerlijkheid. “Wacht niet tot het zo ver is als bij ons. Praat eerder. Want hoe langer je wacht, hoe groter de afstand wordt. En vergeet jezelf niet. Ik ben zo lang alleen maar moeder geweest dat ik mezelf ergens onderweg ben kwijtgeraakt. En dat voel je ook tussen de lakens.”

Wil je ook meedoen? Vul dan hier de enquête in!