Opgebiecht: Mijn dochter is autistisch en ik ben bang dat ze geen vrienden zal maken

Ze staat vaak naast het groepje. Ze wordt niet buitengesloten of gespest, maar ze hoort er ook niet bij. En dan vraag ik me af of ze ooit zo’n beste vriendin zal hebben die hier op de zaterdagochtend aanbelt? Of ooit uit school gillend vertellen over een geheimpje dat alleen zij en iemand anders weten? Of blijft ze altijd het meisje dat ernaast staat?

Op het schoolplein zie ik het verschil, alle kinderen rennen op elkaar af. Mijn dochter zoekt eerst overzicht. Wie staat waar? Wat gebeurt er? Kan ik hier veilig tussen? Maar ze wil wel, dat kan ik zien. Sociaal contact kost haar energie. Oogcontact maken of weten wanneer ze iets moet zeggen of mensen niet begrijpen. En dan kiest ze dan maar voor alleen. En alleen spelen is ook oke, niet ieder kind heeft behoefte aan een hele club om zich heen. Ik hoop alleen dat het wel echt haar eigen keuze is. Dat ze niets mist. 

Mijn omgeving zegt dat ze haar mensen wel zal vinden. Dat sommige echte vriendschappen later komen. Maar wat als dat niet zo is? Als ze altijd net anders blijft? Wat als ze zich vaker onbegrepen voelt dan verbonden? Soms lig ik daar ’s avonds wakker van. Ik hoop gewoon dat ze nooit eenzaam zal zijn. 

Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.

Lees ook

Opgebiecht: ik ben klaar met alles zelf te doen in het huishouden